Ομήρου Οδύσσεια
Όμηρος, -700
Ο Πολυλάς αποδίδει τον Όμηρο στη γλώσσα που μιλάμε. Ένα ταξίδι, μια επιστροφή κι ένας άνθρωπος που δεν έχει άλλο πλοίο παρά τη γλώσσα του.
Αυτά τα κλασικά κοιτούν κατάματα την εξουσία, την επιθυμία και τα λάθη που κάνουμε όταν νομίζουμε πως ξέρουμε τους άλλους. Στην «Περηφάνια και προκατάληψη» η οξυδερκής ματιά της Τζέιν Όστεν πιάνει τις παρεξηγήσεις της κοινωνικής ζωής, ενώ στον «Άμλετ» ένας πρίγκιπας σκέφτεται κάθε του κίνηση.
Μια σελίδα που το δείχνει
Σε μια άγρια ακρογιαλιά, ένας εξαντλημένος ναυαγός χώνεται στα ξερά φύλλα για να σωθεί.
Και τούτο συμφερώτερο του εφάνη• προς το δάσοςεκίνησε, και τωύρηκεν εις το νερό πλησίον,’ς ανοικτόν τόπον• έσκυψε κάτω από δυό δενδρούλιαομόρριζα, και το ’να εληά, και τ’ άλλο ήταν αγρίλι•κει μέσα ούτ’ άνεμοι φυσούν με την υγρή πνοή τους,ούτε του ηλιού πότ’ έφθασαν η φωτειναίς ακτίνες,ούτε η βροχή τα έσπασε• τόσο πυκνά πλεγμέναήσαν μαζή• κ’ εσύρθηκε ’ς εκείν’ ο Οδυσσέας,κ’ ευθύς στρώσιν εστοίβασε πλατειά με τα δυο χέρια•ότ’ ήσαν φύλλα περισσά χυμέν’ αυτού, ’π’ αρκούσαννα φυλαχθούν άνθρωποι δυο και τρεις ’ς ώρα χειμώνος,και αν ψύχος έπνεε δριμύ• τα είδε κ’ εχάρη ο θείοςο άνδρας ο πολύπαθος, και του σωρού ’ς την μέσηεπλάγιασε κ’ επάνω του έχυσε φύλλα πλήθος. Όμηρος, -700
Ο Πολυλάς αποδίδει τον Όμηρο στη γλώσσα που μιλάμε. Ένα ταξίδι, μια επιστροφή κι ένας άνθρωπος που δεν έχει άλλο πλοίο παρά τη γλώσσα του.
William Shakespeare, 1603
Κωνσταντίνος Καβάφης, 1937
Ένας Αλεξανδρινός υπάλληλος κάνει την ελληνική ιστορία καθρέφτη για όποιον έχει αποτύχει ή σκέφτεται να τα παρατήσει. Ένα ποίημα κάθε βράδυ και σου μένει.
Κωνσταντίνος Καβάφης, 1968
Το μυστικό συρτάρι του Καβάφη: ποιήματα που δεν δημοσίευσε ποτέ, από αλληγορίες με παρτίδες σκακιού και χαμένα νιάτα ως εξομολογήσεις του πόθου και τον τελευταίο Έλληνα αυτοκράτορα.
Jane Austen, 1813
Μια κοφτερή κωμωδία για τα χρήματα, τους τρόπους και τις λανθασμένες εκτιμήσεις, όπου μια έξυπνη γυναίκα κι ένας περήφανος άντρας πέφτουν συνεχώς έξω ο ένας για τον άλλον. Πιο αστεία και πιο δηκτική απ’ όσο φαντάζεται κανείς από τη φήμη της.
William Shakespeare, 1597
Όμηρος, -750
Πόλεμος δέκα χρόνια, κι η νίκη δεν έρχεται. Ο καβγάς, οι απώλειες και δύο αδύνατες επιλογές κρατούν τους ανθρώπους στη μάχη.
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, 1623
Ένας γενναίος άντρας ακούει μια υπόσχεση πως θα γίνει βασιλιάς και ανακαλύπτει πόσο γρήγορα η επιθυμία γίνεται σχέδιο. Προδοσία και μια ανησυχία που γεννιέται μέσα του. Ο μονόλογος που δεν φεύγει ποτέ από το μυαλό σου.
William Shakespeare, 1606
Διονύσιος Σολωμός, 1830
Ο εθνικός ποιητής γράφει σάτιρα: ένας ζυγιαστής ζυγίζει ανθρώπους, πουλιά και πολιτικούς, κι ένα ποίημα ξεκινά από ένα όνειρο και μια τρίχα.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Σατιρικοί στίχοι του Σολωμού στα ελληνικά, τα ιταλικά και τα βενετσιάνικα: ο γιατρός Ροΐδης, ο αλαζόνας Ισούφ, μια αδιάκοπη παρέλαση γιατρών που δεν θεραπεύουν και ασθενών που γελούν.
Διονύσιος Σολωμός, 1825
Ο Σολωμός μετατρέπει τον θάνατο του Μπάιρον σε μοιρολόι για την Ελλάδα: ο ποιητής γίνεται κήρυκας της λευτεριάς, σε μια αδρή και πολυτελή γλώσσα που η λογοτεχνία είχε ξεχάσει.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Τα ποιήματα που έγραψε ο Σολωμός καθώς αναζητούσε μια ελληνική ποίηση ικανή να σηκώσει ένα έθνος: θραύσματα λαχτάρας, θλίψης και ανάστασης, μερικά από τα οποία έμειναν ανολοκλήρωτα.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Μια αλλόκοτη, αιχμηρή πεζή σάτιρα που μετατρέπει την κοινωνία της Ζακύνθου σε σκηνή υποκρισίας, πολέμου και ηθικής κρίσης.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, η ομορφιά της άνοιξης συναντά την πείνα, τον έρωτα και την απόφαση να μείνουν ελεύθεροι.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Τραγούδια, αποσπάσματα και ανολοκλήρωτα ποιήματα όπου η προσωπική απώλεια, η ομορφιά της φύσης και ο αγώνας για ελευθερία συναντιούνται σε δυνατές εικόνες.
F. Scott Fitzgerald, 1925
Ένα σύντομο, εκθαμβωτικό μυθιστόρημα για ένα καλοκαίρι με πάρτι στο Λονγκ Άιλαντ και τον άνθρωπο που τα διοργανώνει για έναν και μόνο λόγο. Κάθε φράση είναι φτιαγμένη για να τη διαβάσεις ξανά και το τέλος δεν ξεχνιέται εύκολα.
Mary Shelley, 1818
Ένας νέος επιστήμονας δίνει ζωή και ύστερα δεν αντέχει να αντικρίσει το δημιούργημά του. Μέσα από φωνές που η μία περιέχει την άλλη, το μυθιστόρημα ρωτά ποιος χρωστάει τι σε ποιον και γιατί η φιλοδοξία καταλήγει τόσο συχνά στη μοναξιά.
Homer, -800
Emily Brontë, 1847
Μια θυελλώδης ιστορία αγάπης, αφηγημένη από δύο αναξιόπιστους αφηγητές, όπου η παιδική αφοσίωση μετατρέπεται σε εκδίκηση που περνά από γενιά σε γενιά στα βαλτοτόπια του Γιόρκσαϊρ.
Oscar Wilde, 1890
Ένας όμορφος νέος εύχεται το πορτρέτο του να γερνάει στη θέση του. Μια κοφτερή, διασκεδαστική και ύστερα τρομακτική μελέτη της ματαιοδοξίας, της γοητείας και της ηθικής ολίσθησης — ακόμα ανατριχιαστικά επίκαιρη.
Charlotte Brontë, 1847
Ένα ορφανό κορίτσι χωρίς χρήματα και ομορφιά, με άγρια αίσθηση της αξίας του, πιάνει δουλειά σ’ ένα παράξενο αρχοντικό. Μια πρωτοπρόσωπη φωνή που εξακολουθεί να ξαφνιάζει με την αμεσότητά της.
Alexandre Dumas, 1844
Ένας νεαρός ναυτικός προδίδεται την ημέρα του γάμου του και περνά δεκατέσσερα χρόνια στη φυλακή. Ύστερα επιστρέφει πλούσιος και αγνώριστος, αποφασισμένος να καταστρέψει τις ζωές των ανθρώπων που τον έκλεισαν εκεί.
Jane Austen, 1811
Δύο αδελφές, η μία που νιώθει τα πάντα κι η άλλη που δεν δείχνει τίποτα, ανακαλύπτουν τι κοστίζει και τι κρύβει κάθε μορφή αυτοσυγκράτησης.
The mind can make a prison out of the one door it cannot see through.
To be, or not to be: that is the question:
Whether ’tis nobler in the mind to suffer
The slings and arrows of outrageous fortune,
Or to take arms against a sea of troubles,
And by opposing end them? To die: to sleep;
No more; and by a sleep to say we end
The heart-ache and the thousand natural shocks
That flesh is heir to, ’tis a consummation
Devoutly to be wish’d. To die, to sleep;
To sleep: perchance to dream: ay, there’s the rub;
For in that sleep of death what dreams may come
When we have shuffled off this mortal coil,
Must give us pause: there’s the respect
That makes calamity of so long life;Hamlet · William Shakespeare
Τη νύχτα, πράγματα δίχως όνομα περπατούν στο δωμάτιό σου.
Την νύκτα, Δέσποτα Χριστέ μου,
τον νου και την ψυχή μου φύλαττέ μου
σαν γύρω μου αρχινούν και περπατούνε
Όντα και Πράγματα που όνομα δεν έχουν
και τ’ άσαρκα ποδάρια των στην κάμαρή μου τρέχουν
και κάμνουν στο κρεβάτι μου κύκλο για να με διούνε —
και με κοιτάζουν σαν να με γνωρίζουν
σαν να καγχάζουν άφωνα που τώρα με φοβίζουν.Ανέκδοτα · Κωνσταντίνος Καβάφης
Ένας άντρας παρουσιάζει το συμφέρον του σαν πράξη εξιλέωσης.
Having now a good house and a very sufficient income, he intended to marry; and in seeking a reconciliation with the Longbourn family he had a wife in view, as he meant to choose one of the daughters, if he found them as handsome and amiable as they were represented by common report. This was his plan of amends—of atonement—for inheriting their father’s estate; and he thought it an excellent one, full of eligibility and suitableness, and excessively generous and disinterested on his own part.Περηφάνια και προκατάληψη · Jane Austen
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροήΔιάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.
Άνοιξε το BookFeedΔωρεάν, χωρίς εγγραφή.