Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον
Διονύσιος Σολωμός (1798–1857), 1825
Ο Σολωμός μετατρέπει τον θάνατο του Μπάιρον σε μοιρολόι για την Ελλάδα: ο ποιητής γίνεται κήρυκας της λευτεριάς, σε μια αδρή και πολυτελή γλώσσα που η λογοτεχνία είχε ξεχάσει. Ο θρήνος για τον Μπάιρον κινείται με λυρική ένταση και μελαγχολία, καθώς ο πόλεμος και ο θάνατος συναντούν το όραμα της λευτεριάς.
Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, δέος και λαχτάρα. Μιλά για την ελευθερία, τον θάνατο και τον πόλεμο.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε συγκινούν τα ποιήματα που δένουν τη μοίρα ενός ανθρώπου με την ιστορία και την ελευθερία της Ελλάδας. Η παλιά, αδρή γλώσσα και το ανολοκλήρωτο έργο ζητούν υπομονή από τον σύγχρονο αναγνώστη.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να γνωρίσεις ένα πρώιμο μεγάλο ποίημα του Σολωμού και να ακούσεις πώς ο θρήνος για τον Μπάιρον γίνεται τραγούδι για τη λευτεριά της Ελλάδας.
Σελίδες από το βιβλίο
Ο χορός του Ζαλόγγου: μια ομάδα γυναικών πηδά από τον γκρεμό.
Τὲς ἐμάζωξε εἰς τὸ μέροςτοῦ Τσαλόγγου τὸ ἀκρινὸτῆς ἐλευθεριᾶς ὁ ἔρωςκαὶ τὲς ἔμπνευσε χορό.102.Τέτοιο πήδημα δὲν τὸ εἶδανοὔτε γάμοι, οὔτε χαρές,καὶ ἄλλες μέσα τους ἐπήδανἀθωότερες ζωές.103.Τὰ φορέματα ἐσφυρίζανκαὶ τὰ ξέπλεκα μαλλιά,κάθε γύρο ποὺ ἐγυρίζανἀπὸ πάνου ἔλειπε μία. Το καράβι δεν φτάνει· η φωνή ρωτά πότε θα γυρίσει, μα η θάλασσα δεν απαντά.
Τὸ καράβι πότε ἀράχνειεἰσὲ θάλασσα ἀγγλική;Μοῦ σπαράζουνε τὰ σπλάχνη,ὁποῦ μοῦ ἔκανες ἐσύ.133.Πές, πότ᾿ ἔρχεσαι;»... Ὁλοέναεἰν᾿ τὸ πλοῖο του στὰ νερά,ποὺ φλοισβήζουνε σχισμένα,καὶ ποσῶς δὲν τ᾿ ἀγροίκα.134.Ποῖος, ἀλίμονον! μᾶς δίνειμίαν ἀρχὴ παρηγοριᾶς;Ἀπ᾿ αὐτὸν δὲ θὲ νὰ μείνειμήτε ἡ στάχτη του μέ μας. Το ερώτημα δεν είναι πού θα πάει, αλλά αν θα τον δεχτεί το χώμα.
Ποῦ θὰ πάει; Βουνὰ καὶ λόγγοικαὶ λαγκάδια ἀϊλογοῦν.Ποῦ θὰ πάει; - Στὸ Μεσολόγγι,καὶ ἄλλοι ἂς μὴ ζηλοφθονοῦν.50.Τέτοιο χῶμα, ἀπ᾿ τὴν ἡμέρατὴ μεγάλη του Χριστοῦ,ποῦ εἶχε φέρει ἀπ᾿ τὸν αἰθέρατιμὴ ἐμᾶς καὶ δόξα Αὐτοῦ,51.εἰς ἱερὸ προσκυνητάρι,καὶ δὲ θέλει πατηθεῖἀπὸ βάρβαρο ποδάρι,πάρεξ ὅταν χαλαστεῖ. Περισσότερα αποσπάσματα από το «Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον»
Διονύσιος Σολωμός.Ο Σολωμός έγραψε το ποίημα στα είκοσί του, με παράλληλα προσχέδια στα ιταλικά. Ένα από τα πρώτα μεγάλα έργα του, έμεινε ανολοκλήρωτο και ανέκδοτο ως τον θάνατό του, το 1857.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Μνημόσυνα (1857) και έτερα ποιήματα
Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, 1857
Κοινά στοιχεία: πόλεμος και θάνατος.
Περισσότερα βιβλία — Διονύσιος Σολωμός
Η Τρίχα
Διονύσιος Σολωμός, 1830
Ο εθνικός ποιητής γράφει σάτιρα: ένας ζυγιαστής ζυγίζει ανθρώπους, πουλιά και πολιτικούς, κι ένα ποίημα ξεκινά από ένα όνειρο και μια τρίχα.
Σατιρικά
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Σατιρικοί στίχοι του Σολωμού στα ελληνικά, τα ιταλικά και τα βενετσιάνικα: ο γιατρός Ροΐδης, ο αλαζόνας Ισούφ, μια αδιάκοπη παρέλαση γιατρών που δεν θεραπεύουν και ασθενών που γελούν.
Άπαντα
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Τα ποιήματα που έγραψε ο Σολωμός καθώς αναζητούσε μια ελληνική ποίηση ικανή να σηκώσει ένα έθνος: θραύσματα λαχτάρας, θλίψης και ανάστασης, μερικά από τα οποία έμειναν ανολοκλήρωτα.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε συγκινούν τα ποιήματα που δένουν τη μοίρα ενός ανθρώπου με την ιστορία και την ελευθερία της Ελλάδας. Η παλιά, αδρή γλώσσα και το ανολοκλήρωτο έργο ζητούν υπομονή από τον σύγχρονο αναγνώστη.
- Πώς είναι το «Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον»;
- Ο θρήνος για τον Μπάιρον κινείται με λυρική ένταση και μελαγχολία, καθώς ο πόλεμος και ο θάνατος συναντούν το όραμα της λευτεριάς. Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, δέος και λαχτάρα. Μιλά για την ελευθερία, τον θάνατο και τον πόλεμο.
- Τι να διαβάσω μετά το «Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον»;
- Αν σου άρεσε το «Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον», δοκίμασε «Μνημόσυνα (1857) και έτερα ποιήματα» (Αριστοτέλης Βαλαωρίτης), «Σονέτα» (Λορέντζος Μαβίλης) και «Ποιήματα» (Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής).
Μια γεύση από τη ροή
Ένας σκύλος περνά τη νύχτα προσπαθώντας να φτάσει το κομμένο κεφάλι του αφέντη του.
Ὁ σκύλος μόνος ἔμεινε. Ξαπλώνεται στὸ χῶμα καὶ βόγγει, βόγγει ὁ δύστυχος ἀπ’ τὴν πολλὴ τὴν πίκρα. Σὰν ἦλθαν τὰ μεσάνυχτα μὲ μιᾶς ὀρθὸς πετιέται καὶ μὲ τὸ στόμα μάχεται νὰ φθάσῃ τὸ κεφάλι. Κ’ αἱμάτωνε καὶ πλήγιαζε τὰ ἔρμα του τὰ νύχια, ποὺ ξεκολλοῦν καὶ πέφτουνε σγαρλίζοντας τὴν πέτρα. Εἶναι ψηλά, δὲν ἔφθανε. Τεντώνεται, κρεμιέται, γλυστρᾷ καὶ πέφτει, σκώνεται, ὁρμᾷ, πηδάει ἀκόμα ἀνδρειωμένο πήδημα κι’ ἀνέλπιστ’ ἀνεβαίνει. Ἀρπάζει μὲς στὰ δόντια του τὸ φοβερὸ κεφάλι κι’ ἀντάμα φεύγουνε τὰ δυό, παίρνουν βουνὰ καὶ λόγγους. Κ’ ἐκεῖθε ποὺ διαβαίνουνε, ξαφνίζονται τὰ δέντρα καὶ τὄνα τ’ ἄλλο ρώταγε, ὁ πεῦκος τὰ πλατάνια, τὸ κυπαρίσσι τὴν ἐτιὰ καὶ ἡ φτελιὰ τὴ δάφνη:
Μνημόσυνα (1857) και έτερα ποιήματα · Αριστοτέλης Βαλαωρίτης
Σήκωσε την πέτρα από το μυστήριο. Μη φοβηθείς το δάγκωμα.
Τοῦ μυστήριου ἀνασήκωσε τὴν πέτρα Καὶ μὴ σκιαχτῇς τὸ δάγκωμα τοῦ ἀστρίτα· Τὴν ἀλήθεια ἀκατάπαυστα ἀναζήτα Καὶ ἰδὲς ἂν εἶναι, ὡς λέν, ψυχοπονέτρα. Μία μία τὲς σαγιττιὲς τοῦ πόνου μέτρα Καὶ ἄγρυπνος τὲς πληγὲς ποῦ ἀνοίγουν κοίτα· Μηνύτρα φτάνει ἡ κάθε μιὰ σαγίττα Ἀπ’ τῆς ἄσπλαχνης Μοίρας τὴ φαρέτρα. Καὶ ἂ βρῇς ποῦ ὁ πόνος εἶναι ἡ μόνη ἀλήθεια, Τότες ἀπ’ τ’ ἀντριωμένα σου τὰ στήθια Γδύσου τὴν ταπεινότη τῆς ὀρφάνιας· Στῆς Ὀμορφιᾶς, στῆς Δύναμης τὴ γλύκα, Μὲ ἀλαλητὸ χαρὰς καὶ περηφάνειας Γίνε Θεός σου καὶ τὴ Μοῖρα νίκα.
Σονέτα · Λορέντζος Μαβίλης
Μια προσευχή, απ’ όλα, να γίνει πέτρα.
«Σὺ ὁ τὰ πλάσματ’ ἀλλοιῶν τὴν πλάσιν μεταπείθων, σὲ ἱκετεύω ὡς Θεὸν, τὸ στῆθος τοῦτο, ἐλεῶν, μετάβαλον εἰς λίθον. «Καὶ ἔστω μοι καταφυγὴ ὁ τελευταῖος ὕπνος, καὶ τῆς καρδίας ἡ σιγή· ἣ δὸς νὰ γίνω ἡ πηγὴ ἡ κλαίουσα ἀγρύπνως.
Ποιήματα · Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή