Τζέιν Έιρ
Charlotte Brontë (1816–1855), 1847
★ 4,16 από 2,4 εκ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένα ορφανό κορίτσι χωρίς χρήματα και ομορφιά, με άγρια αίσθηση της αξίας του, πιάνει δουλειά σ’ ένα παράξενο αρχοντικό. Μια πρωτοπρόσωπη φωνή που εξακολουθεί να ξαφνιάζει με την αμεσότητά της. Η άμεση πρωτοπρόσωπη φωνή της Τζέιν συνδυάζει πείσμα και λαχτάρα, με σκοτεινή ατμόσφαιρα και έντονο, κάπως μελοδραματικό ρυθμό.
Ατμόσφαιρα: αντίσταση, λαχτάρα και θαυμασμός. Μιλά για την ταυτότητα, την ελευθερία και την αγάπη.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν η ανεξαρτησία μιας ηρωίδας, τα γοτθικά αρχοντικά και ένας έρωτας γεμάτος ένταση. Ο Ρότσεστερ μπορεί να σου φανεί προβληματικός, ενώ η πλοκή σε ορισμένα σημεία είναι αργή ή μελοδραματική.
Γιατί να το διαβάσεις
Η «Τζέιν Έιρ» προσφέρει μια δυνατή φωνή που υπερασπίζεται την αξία και την ελευθερία της, και δείχνει γιατί το μυθιστόρημα εξακολουθεί να συζητιέται.
Σελίδες από το βιβλίο
Να κοιτάς κάποιον που δεν πρέπει, ξέροντας ακριβώς πόσο θα σου κοστίσει.
No sooner did I see that his attention was riveted on them, and that I might gaze without being observed, than my eyes were drawn involuntarily to his face; I could not keep their lids under control: they would rise, and the irids would fix on him. I looked, and had an acute pleasure in looking,—a precious yet poignant pleasure; pure gold, with a steely point of agony: a pleasure like what the thirst-perishing man might feel who knows the well to which he has crept is poisoned, yet stoops and drinks divine draughts nevertheless. Κερδίζεις τη λογομαχία, ύστερα γεύεσαι από τι είναι φτιαγμένη η νίκη.
Something of vengeance I had tasted for the first time; as aromatic wine it seemed, on swallowing, warm and racy: its after-flavour, metallic and corroding, gave me a sensation as if I had been poisoned. Willingly would I now have gone and asked Mrs. Reed’s pardon; but I knew, partly from experience and partly from instinct, that was the way to make her repulse me with double scorn, thereby re-exciting every turbulent impulse of my nature. Η πρώτη φορά που λες την αλήθεια σ’ εκείνη που σε εξουσίαζε.
Ere I had finished this reply, my soul began to expand, to exult, with the strangest sense of freedom, of triumph, I ever felt. It seemed as if an invisible bond had burst, and that I had struggled out into unhoped-for liberty. Not without cause was this sentiment: Mrs. Reed looked frightened; her work had slipped from her knee; she was lifting up her hands, rocking herself to and fro, and even twisting her face as if she would cry. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες συχνά συγκινούνται από την ανεξαρτησία και τη δύναμη του χαρακτήρα της Τζέιν, ενώ πολλοί παρασύρονται από τον έρωτα· άλλοι, όμως, βρίσκουν τον Ρότσεστερ προβληματικό και την πλοκή αργή ή μελοδραματική. Η σκοτεινή, γοτθική ατμόσφαιρα και τα φεμινιστικά θέματα προκαλούν έντονο θαυμασμό, αν και η ερωτική ιστορία διχάζει.
Charlotte Brontë.Η Μπροντέ το εξέδωσε το 1847 με το όνομα «Currer Bell» και οι κριτικοί διαφωνούσαν για το αν ο συγγραφέας ήταν άντρας ή γυναίκα. Οι σκηνές στο σχολείο βασίστηκαν στο πραγματικό σχολείο όπου φοίτησαν οι δύο μεγαλύτερες αδελφές της.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Δράκουλας
Bram Stoker, 1897
Ένα επαγγελματικό ταξίδι δικηγόρου, μια τρικυμία στην ακτή κι ένα ημερολόγιο γιατρού — όλα καταγράφονται σε ημερολόγια, γράμματα και τηλεγραφήματα, ώστε ο τρόμος να μοιάζει με τεκμήρια που βρέθηκαν.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Τζέιν Έιρ»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν η ανεξαρτησία μιας ηρωίδας, τα γοτθικά αρχοντικά και ένας έρωτας γεμάτος ένταση. Ο Ρότσεστερ μπορεί να σου φανεί προβληματικός, ενώ η πλοκή σε ορισμένα σημεία είναι αργή ή μελοδραματική.
- Πώς είναι το «Τζέιν Έιρ»;
- Η άμεση πρωτοπρόσωπη φωνή της Τζέιν συνδυάζει πείσμα και λαχτάρα, με σκοτεινή ατμόσφαιρα και έντονο, κάπως μελοδραματικό ρυθμό. Ατμόσφαιρα: αντίσταση, λαχτάρα και θαυμασμός. Μιλά για την ταυτότητα, την ελευθερία και την αγάπη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Τζέιν Έιρ»;
- Αν σου άρεσε το «Τζέιν Έιρ», δοκίμασε «Πειθώ» (Jane Austen), «Great Expectations» (Charles Dickens) και «Μικρές κυρίες» (Louisa May Alcott).
Μια γεύση από τη ροή
Η μοναξιά να βρίσκεσαι στο ίδιο δωμάτιο με έναν παλιό έρωτα.
They had no conversation together, no intercourse but what the commonest civility required. Once so much to each other! Now nothing! There had been a time, when of all the large party now filling the drawing-room at Uppercross, they would have found it most difficult to cease to speak to one another. With the exception, perhaps, of Admiral and Mrs. Croft, who seemed particularly attached and happy (Anne could allow no other exception even among the married couples), there could have been no two hearts so open, no tastes so similar, no feelings so in unison, no countenances so beloved. Now they were as strangers; nay, worse than strangers, for they could never become acquainted. It was a perpetual estrangement.
Πειθώ · Jane Austen
Cold enough that the sky stops being any comfort at all.
Joe made the fire and swept the hearth, and then we went to the door to listen for the chaise-cart. It was a dry cold night, and the wind blew keenly, and the frost was white and hard. A man would die tonight of lying out on the marshes, I thought. And then I looked at the stars, and considered how awful it would be for a man to turn his face up to them as he froze to death, and see no help or pity in all the glittering multitude.
Great Expectations · Charles Dickens
Ένας νους ξυπνά χωρίς παρελθόν και χωρίς κανέναν να ρωτήσει.
“But where were my friends and relations? No father had watched my infant days, no mother had blessed me with smiles and caresses; or if they had, all my past life was now a blot, a blind vacancy in which I distinguished nothing. From my earliest remembrance I had been as I then was in height and proportion. I had never yet seen a being resembling me or who claimed any intercourse with me. What was I? The question again recurred, to be answered only with groans.
Φρανκενστάιν ή ο σύγχρονος Προμηθέας · Mary Shelley
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή