Μάκβεθ
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, 1623
★ 3,89 από 1,1 εκ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας γενναίος άντρας ακούει μια υπόσχεση πως θα γίνει βασιλιάς και ανακαλύπτει πόσο γρήγορα η επιθυμία γίνεται σχέδιο. Προδοσία και μια ανησυχία που γεννιέται μέσα του. Ο μονόλογος που δεν φεύγει ποτέ από το μυαλό σου. Η φιλοδοξία σφίγγει τον ρυθμό και φέρνει εφιάλτη, ενώ οι μεγάλες ομιλίες δίνουν στο δράμα φωνή σκοτεινή και έντονη.
Ατμόσφαιρα: φόβος, θλίψη και λαχτάρα. Μιλά για τη φιλοδοξία, την ελευθερία και την εξουσία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι ιστορίες για την εξουσία, την ενοχή και το πώς μια επιθυμία γίνεται πράξη. Η παλιά ελληνική απόδοση έχει αρχαΐζουσες λέξεις και σύνταξη, ενώ η πλοκή μπορεί να φανεί μπερδεμένη ή άνιση.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς η φιλοδοξία και η ανησυχία κινούν το δράμα, και για τον μονόλογο που κοιτάζει τον χρόνο με πικρή καθαρότητα.
Σελίδες από το βιβλίο
Η φράση που την έχεις ακούσει εκατό φορές, σε μια μετάφραση που την κάνει να πονάει ξανά.
ΣΕΥΤΩΝΗ βασίλισσα, αυθέντα σεβαστέ μου,απέθανε.ΜΑΚΒΕΘΑργότερα ’μπορούσε ν’ αποθάνη (38).Ας ήτο κι’ άλλοτε καιρός αυτό να το ακούσω.Αύριον, και αύριον, και αύριον — και φεύγειακολουθεί σιγά σιγά ημέρα την ημέραν,ως την εσχάτην συλλαβήν ’ς του Χρόνου το βιβλίον!Και κάθε χθες οπού περνά, ήτο φανός να φέξημωρούς θνητούς να σκονισθούν ’ς τον δρόμον του θανάτου! Ζητάει από τον ουρανό να μην κοιτάξει, ώστε το χέρι να κάνει αυτό που έχει αποφασίσει.
Ακόμη ως κι’ ο κόρακας εβράχνιασε κ’ εκείνοςπου κράζει ότι έρχεται ’ς τους πύργους μου ο Δώγκαν!Ελάτε σεις, Δαιμόνια, εσείς που ’ς των φονέωντας σκέψεις παραστέκεσθε, ξεγυναικώσετέ με!Με άσπλαγχνην σκληρότητα εσείς γεμίσετέ μεαπό τα νύχια ’ς την κορφήν, — το αίμα πήξετέ μου, —τους δρόμους όλους φράξετε εις την συνείδησίν μου,ώστε της φύσεως ορμή ευσπλαγχνική καμμίανα μη μπορή τον φοβερόν σκοπόν μου να κλονίση,ούτε να φέρη δισταγμόν εις την εκτέλεσίν του!Εσείς του Φόνου όργανα, όπου και αν πλανάσθεκι’ αόρατα συντρέχετε ’ς ό,τι κακόν κι’ αν γείνη,ελάτε, κάμετε χολήν το γάλα των μαστών μου! Ύστερα από το κακό, η λέξη που δεν βγαίνει από τον λαιμό είναι μια προσευχή.
ΛΑΙΔΗ ΜΑΚΒΕΘΆφες τα τούτα!ΜΑΚΒΕΘΔιατί κ’ εγώ δεν ημπορούσανα το προφέρω το Αμήν; Είχα πολλήν ανάγκηναπό την χάριν του Θεού, και όμως εκολνούσε’ς τον λάρυγγά μου το Αμήν!ΛΑΙΔΗ ΜΑΚΒΕΘΜη συλλογείσαι τόσοναυτά τα πράγματα, ειδέ ίσως μας έλθη τρέλλα!ΜΑΚΒΕΘΜ’ εφάνη ’σάν να ήκουα μίαν φωνήν να κράζη: Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες συχνά θαυμάζουν τη γλώσσα και την τραγική ένταση, απολαμβάνουν τις μάγισσες και τη λαίδη Μάκβεθ και γοητεύονται από τη φιλοδοξία, τις ενοχές και την ψυχική κατάρρευση. Κάποιοι το βρίσκουν μπερδεμένο, άνισο ή κουραστικό, ενώ άλλοι το συγκαταλέγουν στα αγαπημένα τους.
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ.Ο Σαίξπηρ έγραψε το έργο την εποχή του Ιακώβου Α΄, του οποίου η δυναστεία έφτασε στον αγγλικό θρόνο μέσω του Μπάνκουο. Ο βασιλιάς κολακευόταν από την προφητεία των μαγισσών για μια σειρά βασιλιάδων. Η πρώτη έκδοση, το 1623, είναι το Folio.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Ρωμαίος και Ιουλιέτα
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, 1597
Δύο έφηβοι από εχθρικές οικογένειες ερωτεύονται, κι όσο δίνουν υποσχέσεις τόσο περισσότερο πληρώνουν το τίμημά τους. Διάβασε τον Σαίξπηρ ως ποιητή της βιασύνης και της απερισκεψίας.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Μάκβεθ»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι ιστορίες για την εξουσία, την ενοχή και το πώς μια επιθυμία γίνεται πράξη. Η παλιά ελληνική απόδοση έχει αρχαΐζουσες λέξεις και σύνταξη, ενώ η πλοκή μπορεί να φανεί μπερδεμένη ή άνιση.
- Πώς είναι το «Μάκβεθ»;
- Η φιλοδοξία σφίγγει τον ρυθμό και φέρνει εφιάλτη, ενώ οι μεγάλες ομιλίες δίνουν στο δράμα φωνή σκοτεινή και έντονη. Ατμόσφαιρα: φόβος, θλίψη και λαχτάρα. Μιλά για τη φιλοδοξία, την ελευθερία και την εξουσία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Μάκβεθ»;
- Αν σου άρεσε το «Μάκβεθ», δοκίμασε «Φρανκενστάιν ή ο σύγχρονος Προμηθέας» (Mary Shelley), «Macbeth» (William Shakespeare) και «Ιλιάδα» (Όμηρος).
Μια γεύση από τη ροή
Ένας νους ξυπνά χωρίς παρελθόν και χωρίς κανέναν να ρωτήσει.
“But where were my friends and relations? No father had watched my infant days, no mother had blessed me with smiles and caresses; or if they had, all my past life was now a blot, a blind vacancy in which I distinguished nothing. From my earliest remembrance I had been as I then was in height and proportion. I had never yet seen a being resembling me or who claimed any intercourse with me. What was I? The question again recurred, to be answered only with groans.
Φρανκενστάιν ή ο σύγχρονος Προμηθέας · Mary Shelley
What she must empty out of herself before she can do it.
That tend on mortal thoughts, unsex me here, And fill me from the crown to the toe top-full Of direst cruelty! make thick my blood; Stop up the access and passage to remorse, That no compunctious visitings of nature Shake my fell purpose, nor keep peace between The effect and it! Come to my woman’s breasts, And take my milk for gall, you murdering ministers, Wherever in your sightless substances You wait on nature’s mischief! Come, thick night, And pall thee in the dunnest smoke of hell, That my keen knife see not the wound it makes, Nor heaven peep through the blanket of the dark, To cry “Hold, hold!”
Macbeth · William Shakespeare
Δύο άντρες συναντιούνται ανάμεσα στα στρατεύματα κι ο ένας απαντά με φύλλα.
«Τὴν γενεάν μου τί ἐρωτᾶς, ἀτρόμητε Τυδείδη; Καὶ τῶν θνητῶν ἡ γενεὰ τῶν φύλλων ὁμοιάζει· τῶν φύλλων ἄλλα ὁ ἄνεμος χαμαὶ σκορπᾶ καὶ ἄλλα φυτρώνουν, ὡς ἡ ἄνοιξη τὰ δένδρ’ ἀναχλωραίνει· καὶ τῶν θνητῶν μιὰ γενεὰ φυτρώνει καὶ ἄλλη παύει.
Ιλιάδα · Όμηρος
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή