Περηφάνια και προκατάληψη
Jane Austen (1775–1817), 1813
★ 4,30 από 5 εκ. βαθμολογίες στο Goodreads
Μια κοφτερή κωμωδία για τα χρήματα, τους τρόπους και τις λανθασμένες εκτιμήσεις, όπου μια έξυπνη γυναίκα κι ένας περήφανος άντρας πέφτουν συνεχώς έξω ο ένας για τον άλλον. Πιο αστεία και πιο δηκτική απ’ όσο φαντάζεται κανείς από τη φήμη της. Με ζωηρό χιούμορ και κοφτερή ειρωνεία, η ιστορία κινείται ανάμεσα σε οικογενειακές πιέσεις, κοινωνικούς κανόνες και ερωτικές παρεξηγήσεις.
Ατμόσφαιρα: χιούμορ, θαυμασμός και μελαγχολία. Μιλά για την αγάπη, την κοινωνία και την οικογένεια.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν απολαμβάνεις έξυπνες ηρωίδες, πνευματώδεις διαλόγους και κωμωδίες που σατιρίζουν τα χρήματα και τους τρόπους. Η γλώσσα της εποχής και οι λεπτομέρειες της κοινωνικής ζωής θέλουν λίγη υπομονή.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς οι πρώτες εντυπώσεις και οι κοινωνικές προσδοκίες γίνονται πηγή γέλιου, έντασης και τρυφερότητας.
Σελίδες από το βιβλίο
Ένας άντρας παρουσιάζει το συμφέρον του σαν πράξη εξιλέωσης.
Having now a good house and a very sufficient income, he intended to marry; and in seeking a reconciliation with the Longbourn family he had a wife in view, as he meant to choose one of the daughters, if he found them as handsome and amiable as they were represented by common report. This was his plan of amends—of atonement—for inheriting their father’s estate; and he thought it an excellent one, full of eligibility and suitableness, and excessively generous and disinterested on his own part. Μια γειτονιά αποφασίζει σε ποια από τις κόρες της ανήκει ο ξένος, πριν καν φτάσει.
However little known the feelings or views of such a man may be on his first entering a neighbourhood, this truth is so well fixed in the minds of the surrounding families, that he is considered as the rightful property of some one or other of their daughters. Είκοσι τρία χρόνια γάμου, κι ο ένας σύζυγος παραμένει αίνιγμα για τον άλλον.
Mr. Bennet was so odd a mixture of quick parts, sarcastic humour, reserve, and caprice, that the experience of three-and-twenty years had been insufficient to make his wife understand his character. Her mind was less difficult to develope. She was a woman of mean understanding, little information, and uncertain temper. When she was discontented, she fancied herself nervous. The business of her life was to get her daughters married: its solace was visiting and news. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες περιγράφουν το βιβλίο ως συναισθηματικά έντονο και καλογραμμένο, με κεντρικά θέματα την αγάπη, τον θάνατο, τη φύση και τη μοναξιά. Πολλοί επαινούν το πάθος και την ατμόσφαιρά του, αν και κάποιοι το βρίσκουν αργό, άνισο ή υπερβολικά ζοφερό.
Jane Austen.Η Όστεν δημοσίευσε ανώνυμα. Στη σελίδα τίτλου της «Περηφάνιας και προκατάληψης» αναγραφόταν μόνο «Από τη συγγραφέα της «Λογικής και ευαισθησίας»». Έγραψε το πρώτο προσχέδιο του μυθιστορήματος τη δεκαετία του 1790, με τίτλο «Πρώτες εντυπώσεις».
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Jane Austen
Λογική και ευαισθησία
Jane Austen, 1811
Δύο αδελφές, η μία που νιώθει τα πάντα κι η άλλη που δεν δείχνει τίποτα, ανακαλύπτουν τι κοστίζει και τι κρύβει κάθε μορφή αυτοσυγκράτησης.
Emma
Jane Austen, 1815
Πειθώ
Jane Austen, 1817
Μια γυναίκα είκοσι επτά χρονών ξανασυναντά τον άντρα που την έπεισαν να μην παντρευτεί και αρχίζει να αναρωτιέται αν η σύνεση ήταν ποτέ αρετή.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Περηφάνια και προκατάληψη»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν απολαμβάνεις έξυπνες ηρωίδες, πνευματώδεις διαλόγους και κωμωδίες που σατιρίζουν τα χρήματα και τους τρόπους. Η γλώσσα της εποχής και οι λεπτομέρειες της κοινωνικής ζωής θέλουν λίγη υπομονή.
- Πώς είναι το «Περηφάνια και προκατάληψη»;
- Με ζωηρό χιούμορ και κοφτερή ειρωνεία, η ιστορία κινείται ανάμεσα σε οικογενειακές πιέσεις, κοινωνικούς κανόνες και ερωτικές παρεξηγήσεις. Ατμόσφαιρα: χιούμορ, θαυμασμός και μελαγχολία. Μιλά για την αγάπη, την κοινωνία και την οικογένεια.
- Τι να διαβάσω μετά το «Περηφάνια και προκατάληψη»;
- Αν σου άρεσε το «Περηφάνια και προκατάληψη», δοκίμασε «Μικρές κυρίες» (Louisa May Alcott), «Ανεμοδαρμένα ύψη» (Emily Brontë) και «Ο μεγάλος Γκάτσμπι» (F. Scott Fitzgerald).
Μια γεύση από τη ροή
Ένας ύμνος αγγίζει έναν άνθρωπο που νόμιζε πως τα είχε ξεχάσει όλα.
The moon was above, lustrous and serene; vehicles and pedestrians were few; sparrows twittered sleepily in the eaves—for a little while the scene might have been a country churchyard. And the anthem that the organist played cemented Soapy to the iron fence, for he had known it well in the days when his life contained such things as mothers and roses and ambitions and friends and immaculate thoughts and collars.
Τα τέσσερα εκατομμύρια · O. Henry
Να κοιτάς κάποιον που δεν πρέπει, ξέροντας ακριβώς πόσο θα σου κοστίσει.
No sooner did I see that his attention was riveted on them, and that I might gaze without being observed, than my eyes were drawn involuntarily to his face; I could not keep their lids under control: they would rise, and the irids would fix on him. I looked, and had an acute pleasure in looking,—a precious yet poignant pleasure; pure gold, with a steely point of agony: a pleasure like what the thirst-perishing man might feel who knows the well to which he has crept is poisoned, yet stoops and drinks divine draughts nevertheless.
Τζέιν Έιρ · Charlotte Brontë
Η μόνη δουλειά που αξίζει, κι όμως δεν γίνεται
Anyway, I keep picturing all these little kids playing some game in this big field of rye and all. Thousands of little kids, and nobody’s around — nobody big, I mean — except me. And I’m standing on the edge of some crazy cliff. What I have to do, I have to catch everybody if they start to go over the cliff — I mean if they’re running and they don’t look where they’re going I have to come out from somewhere and catch them. That’s all I’d do all day. I’d just be the catcher in the rye, and all. I know it’s crazy, but that’s the only thing I’d really like to be. I know it’s crazy.
The Catcher in the Rye · J. D. Salinger
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή