BookFeed Ελληνικά

Nostalgic books

Cavafy wrote about people who lived centuries ago but feel close: a merchant in 31 BC, a Byzantine exile, senators in a Beirut tavern. In «Ποιήματα» (1935), the 154 poems he chose to keep and thirteen he set aside, history keeps rehearsing the same passions, and the voice is unlike anyone else's. Papadiamantis works the same ground from the other side, in «Η νοσταλγός», twelve stories of moonlit seas, island peasants and village gossip, where home and exile sit close together.

A page that shows it

A wooden camera makes the past feel close enough to touch.

Στο βάθος της εισόδου, η διπλή πόρτα ήταν διάπλατα ανοιχτή, αποκαλύπτοντας το στούντιο. Κάτω απ’ το αμυδρό φως μιας λάμπας, κρεμόταν ένα χάρτινο φόντο, μπροστά στο οποίο στεκόταν ένα πολυτελές ανάκλιντρο. Πάνω σε μια βάση υπήρχε επίσης μια μεγάλη φωτογραφική μηχανή με φυσούνα. Τόσο η βάση όσο και η ίδια η μηχανή ήταν φτιαγμένες από στιβαρό ξύλο. Το μέγεθος της συσκευής ήταν τέτοιο, που δύσκολα θα μπορούσε να την κρατήσει στα χέρια του ένας μόνο άνθρωπος – προκαλώντας τον θαυμασμό των πελατών του Χιρασάκα, που δεν παρέλειπαν να σχολιάσουν την ιδιόμορφη όψη της: «Τι φοβερή κάμερα είναι αυτή! Είναι σαν ξύλινο κουτί!». Οι πελάτες που γνώριζαν από φωτογραφικές μηχανές έλεγαν: «Αχ, τι νοσταλγικό. Anthony δεν είναι;» κι αποκεί η κουβέντα στρεφόταν στις κάμερες.
Excerpt from Το μαγικό φωτογραφείο του κύριου Χιρασάκα, Χιιραγκι Σανακα, Ικαρος 2020. Quoted for discovery. Source Rights & removals

  6. Συλλογές

    Κωστής Παλαμάς, 1886

    The great popular poet of modern Greece: ballads, island legends and small elegies, in the language people actually spoke. Look for the human gesture inside the folk song. At his best there is no one warmer and more exact about the things he loved. Still, some verse is more pastiche than lived experience, but the ambition is real. But the book has real ballads and real feeling, and a warm, generous voice, and Palamaς is a key figure in Greek letters. Read him as a poet who came from the folk tradition. Read him for the ballads and the small elegies. In the end, you get a sense of the poet's world and a few lines to underline. That is the honest case for this book,

  16. It

    Stephen King, 1986

    A Maine town, a childhood summer, and the shape-shifting thing that hunts its children — a horror novel about memory as much as monsters.

  18. Curtain

    Agatha Christie, 1975

    An ageing Poirot returns to Styles, the scene of his first case, to hunt a murderer who leaves no trace and seems always one step ahead.

  21. Peter Pan

    J. M. Barrie, 1911

    A boy who refuses to grow up flies three children to an island of pirates, fairies and mermaids—and shows how much childhood costs.

A taste of the feed

  1. At night, things without names walk through your room.

    Την νύκτα, Δέσποτα Χριστέ μου, τον νου και την ψυχή μου φύλαττέ μου σαν γύρω μου αρχινούν και περπατούνε Όντα και Πράγματα που όνομα δεν έχουν και τ’ άσαρκα ποδάρια των στην κάμαρή μου τρέχουν και κάμνουν στο κρεβάτι μου κύκλο για να με διούνε — και με κοιτάζουν σαν να με γνωρίζουν σαν να καγχάζουν άφωνα που τώρα με φοβίζουν.

    Ανέκδοτα · Κωνσταντίνος Καβάφης

  2. The nervous glance of a student who hasn't done his homework.

    Μετά τους γραμματικούς κανόνας εφαίνετο επί της μαυροβαφούς, και ξασπρισμένης από τα σβυσίματα της κιμωλίας και από την πολυκαιρίαν, σανίδος, οριζόντιος γραμμή, και κάτω ταύτης μακροτέρα παράγραφος έλεγεν: "¨Αρτι μεν επεπαύμην... τοις πλείστοις μεν ουν έδοξε παιδεία μεν και πόνου πολλού και χρόνου μακρού και δαπάνης ου σμικράς...". Και ο μαθητής, σταθείς εις ευλαβή απόστασιν από της διδασκαλικής έδρας και τραπέζης, με το εν όμμα προσβλέπων περιδεής τον διδάσκαλον, με το άλλο κοιτάζων ευγνωμόνως τον μαυροπίνακα, ήρχιζε ν’ απαγγέλλη: "Άρτι μεν επεπ... επεπαύ... επεπαύμην... Άρτι μεν επεπαύ... μην εις τα διδασκαλεία φοιτών...

    Ο τυφλοσύρτης · Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

  3. He is ten and holds his prize; a girl across the room is crying, and only now does he understand why.

    Θυμούμαι τη λαχταριστήν ημέρα μας· τους τοίχους γεμάτους χάρτες, ζωγραφιές, και γνωμικά και στίχους. Και δάφνες και μυρτιές παντού ριγμένες άνω κάτου, το λόγο του δασκάλου μας με τα ελληνικά του, και των μητέρων τις ματιές και των παιδιών την έννοια και το Δεσπότη σοβαρό με τ’ άσπρα του τα γένια με το βραβείο το χρυσό να με βραβεύει εμένα, και να το παίρνω τρέμοντας με μάγουλ’ αναμμένα. Τότε —μου φαίνετ’ η στιγμή αυτή πως είναι τώρα— εκέρωσε η μονάκριβη μικρούλα η ασπροφόρα, κι εξέφυγε απ’ τα μάτια της ένα μεγάλο δάκρυ. Από το πλάι μου γοργά τραβήχθη σε μιαν άκρη, και κρύβοντας στα χέρια της σφιχτά το πρόσωπό της πικρόκλαιγε κι επνίγονταν στη ζήλια η αθωότης.

    Συλλογές · Κωστής Παλαμάς

  4. Read pages from books like this, one at a time

    Keep reading in the feed

Nearby

Read pages from books like this, one at a time

BookFeed is a feed of real passages from real books. It learns what moves you and finds your next book.

Open BookFeed

Free, no sign-up.