Ύμνος εις την Ελευθερίαν
Διονύσιος Σολωμός (1798–1857), 1825
★ 4,45 από 111 βαθμολογίες στο Goodreads
Το ποίημα που έδωσε στην Ελλάδα τον εθνικό της ύμνο, γραμμένο ενώ ο πόλεμος ακόμη μαινόταν — πιο σκοτεινό και πιο στοχαστικό απ’ όσο το θυμάται κανείς. Με λυρική ορμή και εικόνες μάχης, το ποίημα κινείται ανάμεσα στον θαυμασμό για την ελευθερία και στη σκιά του πολέμου.
Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, δέος και μελαγχολία. Μιλά για την ελευθερία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν η ποίηση, η Επανάσταση του 1821 και οι ιδέες πίσω από τον εθνικό ύμνο. Η γλώσσα του 19ου αιώνα μπορεί να απαιτήσει πιο αργή ανάγνωση, ενώ οι σκηνές πολέμου είναι σκληρές.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να γνωρίσεις ολόκληρο το ποίημα πέρα από τους στίχους του εθνικού ύμνου και να δεις πώς ο Σολωμός συνδέει την ελευθερία με το κόστος του πολέμου.
Σελίδες από το βιβλίο
Μια μάχη που δεν τη βλέπεις από ψηλά, αλλά μέσα απ’ το κρανίο ενός μαχητή.
Κτυποῦν ὅλοι ἀπάνου κάτου·κάθε κτύπημα ποὺ ἐβγεῖεἶναι κτύπημα θανάτουχώρις νὰ δευτερωθῇ.Κάθε σῶμα ἱδρώνει, ρέει·λὲς κι ἐκείθενε ἡ ψυχὴἀπ’ τὸ μίσος ποὺ τὴν καίειπολεμάει νὰ πεταχθῇ.Τῆς καρδιᾶς κτυπίες βροντᾶνεμὲς στὰ στήθια τους ἀργά,καὶ τὰ χέρια ὅπου χουμᾶνεπερισσότερο εἴν’ γοργά. Κάποια πράγματα τα ξεχωρίζεις από τον τρόπο που μετρούν το χώμα γύρω τους.
Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψιτοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψιποὺ μὲ βία μετράει τὴ γῆ.Εἰς αὐτήν, εἴν’ ξακουσμένο,δὲν νικιέσαι ἐσὺ ποτέ·ὅμως, ὄχι, δὲν εἴν’ ξένοκαὶ τὸ πέλαγο γιὰ σέ.Τὸ στοιχεῖον αὐτὸ ξαπλώνεικύματ’ ἄπειρα εἰς τὴ γῆ,μὲ τὰ ὁποῖα τὴν περιζώνει,κι εἶναι εἰκόνα σου λαμπρή. Ο χειρότερος εχθρός σου έχει καλύτερους τρόπους απ’ τους συμμάχους σου.
Ἀπ’ ἐσᾶς ἀπομακραίνεικάθε δύναμη ἐχθρική,ἀλλὰ ἀνίκητη μιὰ μένειποὺ τὲς δάφνες σας μαδεῖ.Μία, ποὺ ὅταν ὠσὰν λύκοιξαναρχόστενε ζεστοί,κουρασμένοι ἀπὸ τὴ νίκη,ἄχ, τὸν νοῦ σᾶς τυραννεῖ.Ἡ Διχόνοια ποὺ βαστάειἕνα σκῆπτρο ἡ δολερὴκαθενὸς χαμογελάει,«πάρ’ το», λέγοντας, «καὶ σύ.» Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες λένε ότι το ποίημα τους συγκινεί βαθιά και τους συνεπαίρνει, συχνά συνδέοντάς το με εθνικά ιδανικά και την Επανάσταση του 1821. Επαινούν επίσης τον λυρικό συμβολισμό και τη λογοτεχνική του δεξιοτεχνία.
Διονύσιος Σολωμός.Ο Σολωμός άρχισε τον Ύμνο στα είκοσι τέσσερά του, το 1823, και οι πρώτοι στίχοι τυπώθηκαν στο Μεσολόγγι· τη μουσική που έγινε ο εθνικός ύμνος έγραψε ο Νικόλαος Μάντζαρος.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Διονύσιος Σολωμός
Η Τρίχα
Διονύσιος Σολωμός, 1830
Ο εθνικός ποιητής γράφει σάτιρα: ένας ζυγιαστής ζυγίζει ανθρώπους, πουλιά και πολιτικούς, κι ένα ποίημα ξεκινά από ένα όνειρο και μια τρίχα.
Σατιρικά
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Σατιρικοί στίχοι του Σολωμού στα ελληνικά, τα ιταλικά και τα βενετσιάνικα: ο γιατρός Ροΐδης, ο αλαζόνας Ισούφ, μια αδιάκοπη παρέλαση γιατρών που δεν θεραπεύουν και ασθενών που γελούν.
Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον
Διονύσιος Σολωμός, 1825
Ο Σολωμός μετατρέπει τον θάνατο του Μπάιρον σε μοιρολόι για την Ελλάδα: ο ποιητής γίνεται κήρυκας της λευτεριάς, σε μια αδρή και πολυτελή γλώσσα που η λογοτεχνία είχε ξεχάσει.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Ύμνος εις την Ελευθερίαν»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν η ποίηση, η Επανάσταση του 1821 και οι ιδέες πίσω από τον εθνικό ύμνο. Η γλώσσα του 19ου αιώνα μπορεί να απαιτήσει πιο αργή ανάγνωση, ενώ οι σκηνές πολέμου είναι σκληρές.
- Πώς είναι το «Ύμνος εις την Ελευθερίαν»;
- Με λυρική ορμή και εικόνες μάχης, το ποίημα κινείται ανάμεσα στον θαυμασμό για την ελευθερία και στη σκιά του πολέμου. Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, δέος και μελαγχολία. Μιλά για την ελευθερία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ύμνος εις την Ελευθερίαν»;
- Αν σου άρεσε το «Ύμνος εις την Ελευθερίαν», δοκίμασε «The Odyssey» (Homer), «Ο δωδεκάλογος του Γύφτου» (Κωστής Παλαμάς) και «Ποιήματα» (Κ. Π. Καβάφης).
Μια γεύση από τη ροή
What the greatest of the Greek heroes would trade for a day of paid labour.
“I spake; Achilles quickly answered me:— ‘Noble Ulysses, speak not thus of death, As if thou couldst console me. I would be A laborer on earth, and serve for hire Some man of mean estate, who makes scant cheer, Rather than reign o’er all who have gone down To death. Speak rather of my noble son, Whether or not he yet has joined the wars To fight among the foremost of the host.
The Odyssey · Homer
Πρώτα κυριάρχησε στον εαυτό σου· ύστερα δώσου στους άλλους.
Δείξε εσύ πως πρώτα είσαι ο άρχοντας κι ο εξουσιαστής του θυμού σου, της βουλής σου, της ψυχής σου γίνε δουλευτής. Σβήσε κάθε σου ξεχώρισμα, ρίχ’ το δαχτυλίδι σου αρραβώνα μεσα στο κανάλι του λαού· ένας γίνε από τους στύλους τούς αμέτρητους του μεγάλου έργου τού συντροφικού. Γρίκησε τι λέει το δέντρο που το κόψαν και το κάμανε καράβι: «Μες στο νέο κορμί μου ολάσβηστη η παντοτινή ψυχή μου ανάβει».
Ο δωδεκάλογος του Γύφτου · Κωστής Παλαμάς
Τα άλογα του Αχιλλέα κλαίνε για έναν νεκρό.
ΤΑ ΆΛΟΓΑ ΤΟΥ AΧΙΛΛΈΩΣ Τον Πάτροκλο σαν είδαν σκοτωμένο, που ήταν τόσο ανδρείος, και δυνατός, και νέος, άρχισαν τ’ άλογα να κλαίνε του Aχιλλέως· η φύσις των η αθάνατη αγανακτούσε για του θανάτου αυτό το έργον που θωρούσε. Τίναζαν τα κεφάλια των και τες μακρυές χαίτες κουνούσαν, την γη χτυπούσαν με τα πόδια, και θρηνούσαν τον Πάτροκλο που ενοιώθανε άψυχο ― αφανισμένο ― μια σάρκα τώρα ποταπή ― το πνεύμα του χαμένο ― ανυπεράσπιστο ― χωρίς πνοή ― εις το μεγάλο Τίποτε επιστραμένο απ’ την ζωή.
Ποιήματα · Κ. Π. Καβάφης
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή