Η Τρίχα
Διονύσιος Σολωμός, 1830
Ο εθνικός ποιητής γράφει σάτιρα: ένας ζυγιαστής ζυγίζει ανθρώπους, πουλιά και πολιτικούς, κι ένα ποίημα ξεκινά από ένα όνειρο και μια τρίχα.
1798–1857
Στον Σολωμό, η φύση και η προσωπική οδύνη συναντούν τον αγώνα για την ελευθερία, συχνά μέσα από αποσπάσματα και ποιήματα που μένουν ανοιχτά. Ξεκίνα με τους «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» για την ένταση ανάμεσα στην πείνα, την άνοιξη και την επιμονή στην ελευθερία· για μια πιο σατιρική πλευρά του, δοκίμασε «Η Γυναίκα της Ζάκυθος».
Ατμόσφαιρα: ελευθερία, δέος και λαχτάρα.
Ξεκίνα με το «Η Τρίχα».
Τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής του ο Σολωμός ξαναδούλευε τα ίδια σπαράγματα· «Η Τρίχα» έμεινε ανολοκλήρωτη και εκδόθηκε από τα χαρτιά του.
Ξυπνάς βέβαιος πως ήταν μόνο όνειρο· ύστερα ανοίγεις τα χέρια
ΙΣτὴ ζέστη ὁ φλάρης τοῦ χοροῦ μία ματιὰ μοῦ ρίχνεικι’ ἔπειτα εἰς τὸ πάτωμα κάτι τάχα μοῦ δείχνεικι’ ἐγὼ ποὺ λέω πὼς μὲ καλεῖ στὸ ζύγιασμα μὲ βάλῃμέσα ἡ ψυχή μου ἐθύμωσε, σέρνω φωνὴ μεγάληκαὶ βρίσκομ’ ἔξυπνος γυμνός, ἔξω ἀπὸ τὸ κλινάρικαὶ μὲ τὰ χέρια ποὺ ἔτρεμαν στὸ λάρυγγα τοῦ φλάρη.Ἀκίνητος, ἀμίλητος, στὸν τόπο του στημένοςδὲν εἶν’ τὰ ζύγη πλέον ἐκεῖ, δὲν εἶν’ ὁ ζυγιασμένος.Ἔμεινα, ἐστέναξα βαριά, τὸ πᾶν ἐσιωποῦσε·μέσ’ στὴν αὐλή μου ὁ κόκορας βραχνόφωνα λαλοῦσε.χτυπῶ τὸ μέτωπο, ἐδῶ μοῦ ’πρεπε μὲ τσ’ ἀμάδεςξανοίγω κάτου τὰ μαλλιά! τὲς τρίχες τὲς γραφάδες. Διονύσιος Σολωμός, 1830
Ο εθνικός ποιητής γράφει σάτιρα: ένας ζυγιαστής ζυγίζει ανθρώπους, πουλιά και πολιτικούς, κι ένα ποίημα ξεκινά από ένα όνειρο και μια τρίχα.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Σατιρικοί στίχοι του Σολωμού στα ελληνικά, τα ιταλικά και τα βενετσιάνικα: ο γιατρός Ροΐδης, ο αλαζόνας Ισούφ, μια αδιάκοπη παρέλαση γιατρών που δεν θεραπεύουν και ασθενών που γελούν.
Διονύσιος Σολωμός, 1825
Ο Σολωμός μετατρέπει τον θάνατο του Μπάιρον σε μοιρολόι για την Ελλάδα: ο ποιητής γίνεται κήρυκας της λευτεριάς, σε μια αδρή και πολυτελή γλώσσα που η λογοτεχνία είχε ξεχάσει.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Τα ποιήματα που έγραψε ο Σολωμός καθώς αναζητούσε μια ελληνική ποίηση ικανή να σηκώσει ένα έθνος: θραύσματα λαχτάρας, θλίψης και ανάστασης, μερικά από τα οποία έμειναν ανολοκλήρωτα.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Μια αλλόκοτη, αιχμηρή πεζή σάτιρα που μετατρέπει την κοινωνία της Ζακύνθου σε σκηνή υποκρισίας, πολέμου και ηθικής κρίσης.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, η ομορφιά της άνοιξης συναντά την πείνα, τον έρωτα και την απόφαση να μείνουν ελεύθεροι.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Τραγούδια, αποσπάσματα και ανολοκλήρωτα ποιήματα όπου η προσωπική απώλεια, η ομορφιά της φύσης και ο αγώνας για ελευθερία συναντιούνται σε δυνατές εικόνες.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Ο εθνικός ποιητής της νεότερης Ελλάδας, του οποίου τα σπουδαιότερα έργα σώζονται σε αποσπάσματα. Διάβασε όσα ολοκλήρωσε, όσα εγκατέλειψε και όσα θυμούνταν οι φίλοι του.
Διονύσιος Σολωμός, 1825
Το ποίημα που έδωσε στην Ελλάδα τον εθνικό της ύμνο, γραμμένο ενώ ο πόλεμος ακόμη μαινόταν — πιο σκοτεινό και πιο στοχαστικό απ’ όσο το θυμάται κανείς.
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.
Άνοιξε το BookFeedΔωρεάν, χωρίς εγγραφή.