Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον
Διονύσιος Σολωμός, 1825
Ο Σολωμός μετατρέπει τον θάνατο του Μπάιρον σε μοιρολόι για την Ελλάδα: ο ποιητής γίνεται κήρυκας της λευτεριάς, σε μια αδρή και πολυτελή γλώσσα που η λογοτεχνία είχε ξεχάσει.
Αυτά τα βιβλία κοιτούν την ελευθερία ως κάτι που διεκδικείς, υπερασπίζεσαι ή προσπαθείς να καταλάβεις, ακόμη κι όταν οι κανόνες σε στριμώχνουν. Στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους», η πολιορκία φέρνει αντιμέτωπα την πείνα και την ομορφιά της άνοιξης· στην «Τζέιν Έιρ», μια νεαρή γυναίκα υπερασπίζεται με πείσμα την αξία της.
Μια σελίδα που το δείχνει
Το ερώτημα δεν είναι πού θα πάει, αλλά αν θα τον δεχτεί το χώμα.
Ποῦ θὰ πάει; Βουνὰ καὶ λόγγοικαὶ λαγκάδια ἀϊλογοῦν.Ποῦ θὰ πάει; - Στὸ Μεσολόγγι,καὶ ἄλλοι ἂς μὴ ζηλοφθονοῦν.50.Τέτοιο χῶμα, ἀπ᾿ τὴν ἡμέρατὴ μεγάλη του Χριστοῦ,ποῦ εἶχε φέρει ἀπ᾿ τὸν αἰθέρατιμὴ ἐμᾶς καὶ δόξα Αὐτοῦ,51.εἰς ἱερὸ προσκυνητάρι,καὶ δὲ θέλει πατηθεῖἀπὸ βάρβαρο ποδάρι,πάρεξ ὅταν χαλαστεῖ. Διονύσιος Σολωμός, 1825
Ο Σολωμός μετατρέπει τον θάνατο του Μπάιρον σε μοιρολόι για την Ελλάδα: ο ποιητής γίνεται κήρυκας της λευτεριάς, σε μια αδρή και πολυτελή γλώσσα που η λογοτεχνία είχε ξεχάσει.
Charlotte Brontë, 1847
Ένα ορφανό κορίτσι χωρίς χρήματα και ομορφιά, με άγρια αίσθηση της αξίας του, πιάνει δουλειά σ’ ένα παράξενο αρχοντικό. Μια πρωτοπρόσωπη φωνή που εξακολουθεί να ξαφνιάζει με την αμεσότητά της.
William Golding, 1954
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, η ομορφιά της άνοιξης συναντά την πείνα, τον έρωτα και την απόφαση να μείνουν ελεύθεροι.
Mark Twain, 1884
John Milton, 1667
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Τραγούδια, αποσπάσματα και ανολοκλήρωτα ποιήματα όπου η προσωπική απώλεια, η ομορφιά της φύσης και ο αγώνας για ελευθερία συναντιούνται σε δυνατές εικόνες.
Ray Bradbury, 1953
Ένας πυροσβέστης που καίει βιβλία αρχίζει να διαβάζει, σε ένα μέλλον όπου οι οθόνες είναι οικογένεια και η ταχύτητα φέρνει γαλήνη.
Oscar Wilde, 1895
Suzanne Collins, 2008
Σε μια δυστοπική Αμερική, η επιβίωση απαιτεί έναν επικίνδυνο χορό ανάμεσα στην εξέγερση και την καταπιεστική εξουσία ενός ολοκληρωτικού Καπιτωλίου.
Henry David Thoreau, 1854
Ένα πείραμα δύο χρόνων: να ζήσεις φτηνά δίπλα σε μια λίμνη, σε μια διαρκή συζήτηση με τη βιασύνη σου, τα πράγματά σου και τη ζωή που νόμιζες πως έπρεπε να ζήσεις.
Edgar Allan Poe, 1850
Ο ντετέκτιβ Ντυπέν, μια δίνη, ένας μαύρος γάτος, ένας όρκος εκδίκησης: ιστορίες που έκαναν την αστυνομική έρευνα και τον τρόμο σύγχρονες λογοτεχνικές απολαύσεις.
George Orwell, 1949
David McCullough, 2001
Η ζωή ενός οξύθυμου και εύγλωττου ιδρυτή, όπως ξετυλίγεται μέσα από τις επιστολές που αντάλλασσε με την Άμπιγκεϊλ, καθώς οι δυο τους συνέβαλλαν στη δημιουργία μιας χώρας.
William Shakespeare, 1597
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Ο εθνικός ποιητής της νεότερης Ελλάδας, του οποίου τα σπουδαιότερα έργα σώζονται σε αποσπάσματα. Διάβασε όσα ολοκλήρωσε, όσα εγκατέλειψε και όσα θυμούνταν οι φίλοι του.
Niccolò Machiavelli, 1531
Ο Μακιαβέλι διαβάζει την ιστορία της Ρώμης και αναρωτιέται πώς οι δημοκρατίες επικρατούν, διαφθείρονται και πέφτουν — και γιατί οι ίδιες επιθυμίες επιστρέφουν σε κάθε πόλη.
Mary Shelley, 1829
Τα διηγήματα της Μέρι Σέλεϊ: εκδίκηση, ναυάγια, αθάνατοι και κοινωνικοί αναρριχητές. Γοτθική φαντασία σε μικρή κλίμακα, με το ίδιο διεισδυτικό βλέμμα στην ενοχή και τη λαχτάρα όπως στο Φρανκενστάιν.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1912
Ένα μαθητικό επεισόδιο σε ελληνικό σχολείο περασμένων δεκαετιών γίνεται αφορμή για μια βαθιά ματιά στην παιδική ψυχή, την εξουσία και την πονηριά της επιβίωσης.
Friedrich Nietzsche, 1883
Ένας προφήτης κατεβαίνει από το βουνό για να σου πει πως οι αξίες σου είναι δανεικές, η άνεσή σου ένα κλουβί και πως μπορείς να γίνεις κάτι άλλο.
Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, 1835
Ένα ασχημόπαπο, ένας ματαιόδοξος βασιλιάς κι ένας μονόποδος στρατιώτης που ερωτεύεται μια χορεύτρια. Τα παραμύθια του Άντερσεν, γυμνά και αληθινά.
John Steinbeck, 1952
Δύο γενιές μιας οικογένειας στην Καλιφόρνια, μια νέα εκδοχή της ιστορίας του Κάιν και του Άβελ και μια εβραϊκή λέξη που σημαίνει «μπορείς».
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1912
Ένα ρομαντικό αφήγημα που διαδραματίζεται σε μια ελληνική νησιωτική κοινότητα στα τέλη του 18ου αιώνα και εξερευνά την αγάπη, την τιμή και τις απρόβλεπτες στροφές της μοίρας.
Richard Bach, 1970
Ένας γλάρος αφήνει πίσω του το ψάξιμο για τροφή μαζί με το σμήνος του και αφοσιώνεται στην πειθαρχία της πτήσης. Ανακαλύπτει πως η ταχύτητα, η ελευθερία και η τελειότητα είναι πνευματικά ζητήματα.
Να κοιτάς κάποιον που δεν πρέπει, ξέροντας ακριβώς πόσο θα σου κοστίσει.
No sooner did I see that his attention was riveted on them, and that I might gaze without being observed, than my eyes were drawn involuntarily to his face; I could not keep their lids under control: they would rise, and the irids would fix on him. I looked, and had an acute pleasure in looking,—a precious yet poignant pleasure; pure gold, with a steely point of agony: a pleasure like what the thirst-perishing man might feel who knows the well to which he has crept is poisoned, yet stoops and drinks divine draughts nevertheless.Τζέιν Έιρ · Charlotte Brontë
Η άνοιξη γίνεται πιο όμορφη και πιο επικίνδυνη μαζί.
Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε,
Κι’ όσ’ άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ’ άρματα σε κλειούνε.
Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει,
Και μες στη θάλασσα βαθιά ξαναπετιέται πάλι,
Κι’ ολόλευκο εσύσμιξε με τ’ ουρανού τα κάλλη.
Και μες στης λίμνης τα νερά, όπ’ έφθασε μ’ ασπούδα,
Έπαιξε με τον ίσκιο της γαλάζια πεταλούδα,
Που ευώδιασε τον ύπνο της μέσα στον άγριο κρίνο·
Το σκουληκάκι βρίσκεται σ’ ώρα γλυκιά κι’ εκείνο.
Μάγεμα η φύσις κι’ όνειρο στην ομορφιά και χάρη,
Η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι·
Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει·
Όποιος πεθάνη σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι · Διονύσιος Σολωμός
What silence feels like when it isn't loneliness.
This second night we run between seven and eight hours, with a current that was making over four mile an hour. We catched fish and talked, and we took a swim now and then to keep off sleepiness. It was kind of solemn, drifting down the big, still river, laying on our backs looking up at the stars, and we didn’t ever feel like talking loud, and it warn’t often that we laughed—only a little kind of a low chuckle. We had mighty good weather as a general thing, and nothing ever happened to us at all—that night, nor the next, nor the next.The Adventures of Huckleberry Finn · Mark Twain
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροήΔιάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.
Άνοιξε το BookFeedΔωρεάν, χωρίς εγγραφή.