BookFeed English

Βιβλία που σου προκαλούν δέος

Στα «Μικρά έργα» και στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους», ο Διονύσιος Σολωμός δίνει στο πένθος, στην ομορφιά της φύσης και στον αγώνα για ελευθερία εικόνες που μένουν στο μυαλό. Αν ψάχνεις βιβλία που αντιμετωπίζουν με δέος την ανθρώπινη αντοχή και τα μεγάλα ερωτήματα, εδώ θα βρεις ποιήματα και αποσπάσματα που κοιτούν κατάματα τη δυσκολία.

Μια σελίδα που το δείχνει

Για μια στιγμή, ακόμη και η φύση μοιάζει να κρατά την ανάσα της.

Ἡσύχασε καὶ ἔγινε ὅλο ἡσυχία καὶ πάστρα,Σὰν περιβόλι εὐώδησε κ’ ἐδέχτηκε ὅλα τ’ ἄστραΚἄτι κρυφὸ μυστήριο ἐστένεψε τὴ φύσηΚάθε ὀμορφιά νὰ στολιστῇ καὶ τὸ θυμὸ ν’ ἀφήση.Δὲν εἶν’ πνοὴ ’ς τὸν οὐρανό, ’ς τὴ θάλασσα, φυσῶνταςΟὔτε ὅσο κάνει ’ς τὸν ἀνθὸ ἡ μέλισσα περνῶνταςὍμως κοντὰ ’ς τὴν κορασιά, ποῦ μ’ ἔσφιξε κ’ ἐχάρη,Ἐσειότουν τ’ ὁλοστρόγγυλο καὶ λαγαρὸ φεγγάριΚαὶ ξετυλίζει ὀγλήγορα κάτι ποῦ ἐκεῖθε βγαίνει,Κι’ ὀμπρός μου ἰδοὺ ποῦ βρέθηκε μία φεγγαροντυμένη.Ἔτρεμε τὸ δροσᾶτο φῶς ’ς τὴ θεϊκιὰ θωριά της,’Σ τὰ μάτια της τὰ ὁλόμαυρα καὶ ’ς τὰ χρυσᾶ μαλλιά της.
— Μικρά έργα, Διονύσιος Σολωμός (1859)

  1. Μικρά έργα

    Διονύσιος Σολωμός, 1859

    Τραγούδια, αποσπάσματα και ανολοκλήρωτα ποιήματα όπου η προσωπική απώλεια, η ομορφιά της φύσης και ο αγώνας για ελευθερία συναντιούνται σε δυνατές εικόνες.

  5. «Μόμπι Ντικ»

    Herman Melville, 1851

    Ένα θαλασσινό μυθιστόρημα που διαρκώς σταματά για να αστειευτεί, να κάνει διάλεξη για τις φάλαινες και να κοιτάξει το χάος, με έναν καπετάνιο που έχει μετατρέψει το πένθος του σε έναν και μόνο, καταστροφικό σκοπό.

  7. The Silmarillion

    J. R. R. Tolkien, 1977

    Ο μύθος της δημιουργίας και οι χαμένες ιστορίες της Μέσης-γης: συμπαντική μουσική, μοιραίοι όρκοι και οι πόλεμοι που διαμόρφωσαν τον κόσμο του Φρόντο.

  8. Dune

    Frank Herbert, 1965

    Ένας πλανήτης-έρημος, ένα μπαχαρικό που επιτρέπει στους πλοηγούς να διπλώνουν τον χώρο και ένα αγόρι που το εκπαιδεύουν για μεσσία, χωρίς να το έχει ζητήσει.

  10. Η Ιλιάδα

    Homer, -750

    Ένας πόλεμος έξω από μια πόλη έχει βαλτώσει. Ο πληγωμένος εγωισμός ενός αρχηγού κρατά τον καλύτερο πολεμιστή του στρατού μακριά από τη μάχη. Επτά εβδομάδες οργής, πένθους και πανοπλιών.

  11. Ποιήματα

    Κ. Π. Καβάφης, 1935

    Τα 154 ποιήματα που θέλησε να κρατήσει ο Καβάφης, μαζί με δεκατρία που έκρυψε: ιστορία, πόθος και ειρωνεία σε μια φωνή που δεν μοιάζει με καμιά άλλη.

  18. Cosmos

    Carl Sagan, 1980

    Ένα λυρικό ταξίδι στα άστρα και στον βαθύ χρόνο, που αναρωτιέται τι σημαίνει να είσαι μικρός σε ένα σύμπαν με άπειρη πολυπλοκότητα.

  20. Άθραυστος

    Laura Hillenbrand, 2010

    Ένας πρωταθλητής δρομέας, η συντριβή ενός βομβαρδιστικού στον πόλεμο και ο αγώνας για επιβίωση στον Ειρηνικό — και για να αντέξει όσα ακολουθούν.

  24. Μήτηρ Θεού

    Άγγελος Σικελιανός, 1916

    Ένας ποιητής περπατά ανάμεσα στους νεκρούς σαν να είναι συγγενείς του και βρίσκει για το πένθος μια γλώσσα πιο κοντά στο γλέντι παρά στο μοιρολόι. Ένας αδιάκοπος ύμνος, στους ρυθμούς του δημοτικού τραγουδιού, σε μια μάνα πιο πλατιά από κάθε εκκλησία.

Μια γεύση από τη ροή

  1. Η άνοιξη γίνεται πιο όμορφη και πιο επικίνδυνη μαζί.

    Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε, Κι’ όσ’ άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ’ άρματα σε κλειούνε. Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει, Και μες στη θάλασσα βαθιά ξαναπετιέται πάλι, Κι’ ολόλευκο εσύσμιξε με τ’ ουρανού τα κάλλη. Και μες στης λίμνης τα νερά, όπ’ έφθασε μ’ ασπούδα, Έπαιξε με τον ίσκιο της γαλάζια πεταλούδα, Που ευώδιασε τον ύπνο της μέσα στον άγριο κρίνο· Το σκουληκάκι βρίσκεται σ’ ώρα γλυκιά κι’ εκείνο. Μάγεμα η φύσις κι’ όνειρο στην ομορφιά και χάρη, Η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι· Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει· Όποιος πεθάνη σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.

    Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι · Διονύσιος Σολωμός

  2. The moment a poet admits that language has finally run out.

    Whereat to turn mine eyes on Beatrice My seeing nothing and my love constrained me. If what has hitherto been said of her Were all concluded in a single praise, Scant would it be to serve the present turn. Not only does the beauty I beheld Transcend ourselves, but truly I believe Its Maker only may enjoy it all. Vanquished do I confess me by this passage More than by problem of his theme was ever O’ercome the comic or the tragic poet; For as the sun the sight that trembles most, Even so the memory of that sweet smile My mind depriveth of its very self.

    The Divine Comedy · Dante Alighieri

  3. Κάποιες παιδικές εντυπώσεις μένουν ανέγγιχτες από τον καιρό.

    Η Ζάκυνθος. Ανάμεσα ’ς τα τόσα, ’ς τα γοργά και τα διαβατικά που μας εντυπώνονται, και που τα γράφ’ η μνήμη και τα ξεγράφει, κάποιες ενθύμησες από τα πρώτα χρόνια, κρατειούνται πλέον επίμονα, απείραχτες από τον καιρό. Μια τέτοια ενθύμηση μου απομένει του τόπου που γεννήθηκεν ο Σολωμός, όταν επρωτοπέρασ’ από κείθε, παιδί. Διάβα γληγωρότατο, μιας ώρας μόλις· και ζωηρότατη εντύπωση κόσμου αγνώριστου ως τότε, ονειρευτού. Του αέρα ήταν η αξεθύμαστη μοσκοβολιά· άρχιζε ’ς του νησιού το σίμωμα μέσ’ από το καράβι ακόμα, σα να μη χύνονταν η ευωδιά μονάχ’ από τα περιβόλια, σα να ήταν εκείνη το μοναδικό και το μυστικό χάρισμα γης και αέρα και ουρανού εκεί.

    Άπαντα τα Ευρισκόμενα · Διονύσιος Σολωμός

  4. Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά

    Συνέχισε στη ροή

Δες ακόμα

Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά

Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.

Άνοιξε το BookFeed

Δωρεάν, χωρίς εγγραφή.