Τι να διαβάσω μετά το «Ο δωδεκάλογος του Γύφτου»;

Αν σου άρεσε το «Ο δωδεκάλογος του Γύφτου», δοκίμασε «Το ταξίδι μου» (Γιάννης Ψυχάρης), «Το αμάρτημα της μητρός μου» (Γεώργιος Βιζυηνός) και «Ο Αρίονας» (Γεράσιμος Μαρκοράς).

«Ο δωδεκάλογος του Γύφτου», Κωστής Παλαμάς: πώς είναι, σε ποιον ταιριάζει

Name: Ο δωδεκάλογος του Γύφτου
Author: Κωστής Παλαμάς

★ 4,10 από 140 βαθμολογίες στο Goodreads

Ποίηση Κλασικά

Ο Γύφτος φτάνει σε μια πόλη που γιορτάζει και αρνείται κάθε θρόνο που του προσφέρεται. Δώδεκα τραγούδια για τη λευτεριά, τη δουλειά και την τέχνη. Με λυρική φωνή και έντονα σύμβολα, το ποίημα κινείται από την τέχνη και τη λευτεριά προς τη δουλειά και τη συλλογική ζωή.

Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, αντίσταση και λαχτάρα. Μιλά για την τέχνη, την ελευθερία και την ταυτότητα.

Σε ποιον ταιριάζει

Μπορεί να σου ταιριάξει αν αγαπάς την ποίηση που συνδυάζει μουσική, ιδέες και ερωτήματα για την εξουσία και την ταυτότητα. Έχει δώδεκα τραγούδια και αρκετή συμβολική πυκνότητα, οπότε ίσως σε αγγίξει λιγότερο αν προτιμάς σύντομα ποιήματα με άμεσο νόημα.

Γιατί να το διαβάσεις

Γραμμένο μετά την ήττα του 1897, το ποίημα συνδέει τη λευτεριά με την ευθύνη και τη δουλειά των πολλών. Σου δίνει έναν δυνατό τρόπο να σκεφτείς τι σημαίνει να υπηρετείς την τέχνη χωρίς να υποτάσσεσαι στην εξουσία.

Σελίδες από το βιβλίο

Πρώτα κυριάρχησε στον εαυτό σου· ύστερα δώσου στους άλλους.

Δείξε εσύ πως πρώτα είσαι ο άρχονταςκι ο εξουσιαστήςτου θυμού σου, της βουλής σου, της ψυχής σουγίνε δουλευτής.Σβήσε κάθε σου ξεχώρισμα,ρίχ’ το δαχτυλίδι σου αρραβώναμεσα στο κανάλι του λαού·ένας γίνε από τους στύλους τούς αμέτρητουςτου μεγάλου έργου τού συντροφικού.Γρίκησε τι λέει το δέντροπου το κόψαν και το κάμανε καράβι:«Μες στο νέο κορμί μου ολάσβηστηη παντοτινή ψυχή μου ανάβει».

Μόνος στη λίμνη, ο Γύφτος βρίσκει ένα συναίσθημα χωρίς όνομα.

Και μια μέρα μόνος βρέθηκαέξω από το βούισμα του κόσμου·σε μιας λίμνης άκρη, εγώ, ασυντρόφευτος,μόνος, εγώ και ο εαυτός μου·κι έβλεπα τα ολόστρωτα νερά,και μαζί τα βάθια τα δικά μου,κι άνθιζε άνθος μέσα στην καρδιά μουπιό απαλό για να το πω καημό,πιο βαθύ για να το κράξω έννοια·και τριγύρω αχνό το δειλινότην παιδούλαν ώρα κοίμιζεσε αγκαλιά μενεξεδένια.

Ο Γύφτος σπάει τον ζουρνά του και βλέπει τον εαυτό του αλλιώς.

Κι ενώ ακόμα και ο στριγγόλαλος ζουρνάςξεπαρθένευε ξεσπώντας και χαλούσε,έγειρα την όψη προς τη λίμνηπου θλιμμένα μου χαμογελούσε·και είδα μέσα της το πρόσωπο του γύφτουλαλητήαλλασμένο και ογκωμένο και πλατύκαι πανάθλιο κι από την ασκήμια,και ήτανε λαχάνιασμα και αγώναςκαι άμοιαστη φοβέρα,και δεν είχε αγαλματένιο τον ατάραχοκαι δεν είχε το δικό του τον αέρα.Το ζουρνά τον έκαμα συντρίμμια,και τον πέταξα στο δρόμο.

Περισσότερα αποσπάσματα από το «Ο δωδεκάλογος του Γύφτου»

Τι λένε οι αναγνώστες

Οι αναγνώστες συγκινούνται συχνά βαθιά και θαυμάζουν την ομορφιά της ποίησης, το εύρος των συμβολισμών της και τη φιλοσοφική της δύναμη. Κάποιοι εκτιμούν τα θέματα της ελληνικής γλώσσας και της ελευθερίας· άλλοι τη σέβονται περισσότερο απ’ όσο την αγαπούν, ενώ η έκτασή της μπορεί να δυσκολεύει τη σύνδεση μαζί της.

Κωστής Παλαμάς.Ο Παλαμάς έγραψε το ποίημα ύστερα από την ήττα του 1897 και τη χρεοκοπία του 1893. Έγινε το ιδρυτικό κείμενο του ελληνικού ποιητικού μοντερνισμού.

Βιβλία με παρόμοια αίσθηση

Το ταξίδι μου

Γιάννης Ψυχάρης, 1888

Κοινά στοιχεία: αντίσταση και ταυτότητα.

Το αμάρτημα της μητρός μου

Γεώργιος Βιζυηνός, 1883

Κοινά στοιχεία: θαυμασμός.

Ο Αρίονας

Γεράσιμος Μαρκοράς, 1890

Κοινά στοιχεία: τέχνη και ελευθερία.

Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον

Διονύσιος Σολωμός, 1825

Κοινά στοιχεία: ελευθερία και λαχτάρα.

Ποίηση

Μαργαρίτα Δαλμάτη, 1972

Κοινά στοιχεία: τέχνη και θαυμασμός.

Ο Βασιλιάς Ανήλιαγος

Ιωάννης Πολέμης, 1909

Κοινά στοιχεία: ελευθερία.

Όλα τα βιβλία σαν το «Ο δωδεκάλογος του Γύφτου»

Περισσότερα βιβλία — Κωστής Παλαμάς

Συλλογές

Κωστής Παλαμάς, 1886

Ο μεγάλος λαϊκός ποιητής της νεότερης Ελλάδας: μπαλάντες, θρύλοι νησιών και μικρά μοιρολόγια, στη γλώσσα που μιλούσε ο κόσμος. Ένα φθινόπωρο, ένας καθρέφτης, μια γιαγιά που κρατά τα ρούχα του γάμου της.

Θάνατος Παλληκαριού

Κωστής Παλαμάς, 1904

Σ' ένα παραθαλάσσιο χωριό, ένας νέος ναυτικός είναι το καμάρι όλων· ένας τραυματισμός δοκιμάζει όσα θαυμάζουν οι άλλοι πάνω του.

Η φλογέρα του Βασιλιά

Κωστής Παλαμάς, 1910

Ο Παλαμάς μετατρέπει τον φόνο του Νικηφόρου Φωκά σε ένα φαντασμαγορικό όραμα με βυζαντινές σκιές, μια μαγική φλογέρα και τη γέννηση ενός νέου ελληνισμού. Στίχοι που κινούνται σαν πομπή.

Πού θα το βρεις

Βρες το βιβλίο · Στο Public

Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.

Ερωτήσεις αναγνωστών

Μου ταιριάζει το «Ο δωδεκάλογος του Γύφτου»;: Μπορεί να σου ταιριάξει αν αγαπάς την ποίηση που συνδυάζει μουσική, ιδέες και ερωτήματα για την εξουσία και την ταυτότητα. Έχει δώδεκα τραγούδια και αρκετή συμβολική πυκνότητα, οπότε ίσως σε αγγίξει λιγότερο αν προτιμάς σύντομα ποιήματα με άμεσο νόημα.
Πώς είναι το «Ο δωδεκάλογος του Γύφτου»;: Με λυρική φωνή και έντονα σύμβολα, το ποίημα κινείται από την τέχνη και τη λευτεριά προς τη δουλειά και τη συλλογική ζωή. Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, αντίσταση και λαχτάρα. Μιλά για την τέχνη, την ελευθερία και την ταυτότητα.
Τι να διαβάσω μετά το «Ο δωδεκάλογος του Γύφτου»;: Αν σου άρεσε το «Ο δωδεκάλογος του Γύφτου», δοκίμασε «Το ταξίδι μου» (Γιάννης Ψυχάρης), «Το αμάρτημα της μητρός μου» (Γεώργιος Βιζυηνός) και «Ο Αρίονας» (Γεράσιμος Μαρκοράς).

Μια γεύση από τη ροή

Ντύνεται και πίνει σαν να πηγαίνει σε γάμο. Ύστερα το φεγγάρι φτάνει στα χείλη της.
Σὰ νύφη στολισμένη ἔπειτα πάει καὶ ρίχνεται στὸ στρῶμα, ὅπου δειλιάζει· ἀλλὰ ξάφνου σὲ λίγο ἀνασκιρτάει καί, δίχως φρίκη, ἕνα ποτῆρι ἀδράζει. Σὰν κἄτι ἀκούει· προσέχει, καὶ γελάει: Μὲ κράζει! - μουρμουρίζοντας – μὲ κράζει! Γλήγορα! ἂν τρέξω εἰς τὸ πλευρό του· ἂς κάμω πικρότατη σπονδὴ γιὰ οὐράνιο γάμο! Τ’ ἄδειο ποτῆρι καταγῆς, τὸ σῶμα πέφτει βάρος ἀναίσθητο στὴν κλίνη· ἀλλ’, ὡς γελοῦν τὰ ὡραῖα της χείλη ἀκόμα, φαντάζεσαι πῶς κἄτι ἔχει νὰ κρίνῃ.
Ο Αρίονας · Γεράσιμος Μαρκοράς
Ο χορός του Ζαλόγγου: μια ομάδα γυναικών πηδά από τον γκρεμό.
Τὲς ἐμάζωξε εἰς τὸ μέρος τοῦ Τσαλόγγου τὸ ἀκρινὸ τῆς ἐλευθεριᾶς ὁ ἔρως καὶ τὲς ἔμπνευσε χορό. 102. Τέτοιο πήδημα δὲν τὸ εἶδαν οὔτε γάμοι, οὔτε χαρές, καὶ ἄλλες μέσα τους ἐπήδαν ἀθωότερες ζωές. 103. Τὰ φορέματα ἐσφυρίζαν καὶ τὰ ξέπλεκα μαλλιά, κάθε γύρο ποὺ ἐγυρίζαν ἀπὸ πάνου ἔλειπε μία.
Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον · Διονύσιος Σολωμός
Ένα ποίημα μπορεί να κάνει έναν παλιό κόσμο να μοιάζει καινούριος.
Πολὺ ἔχω ταξιδέψει σὲ χῶρες ὁλόχρυσες καὶ ἄστεα καὶ τὸ νοῦ πολλῶν ἀνθρώπων ἔχω δεῖ· πελάγισα στὰ δυτικὰ νησιώτικες ἀκτὲς ποὺ κατοικοῦν βάρδοι, πιστοὶ τοῦ Φοίβου ἀκόλουθοι. Κι ἔλεγαν γιὰ μιὰν ἁπλωσιὰ ἱστορίες πάμπολλες – τοῦ βαθυμέτωπου ῞ Ομηρου ἀπόλυτη νομή· μὰ δὲν ἀνάσανα τὶς γαληνότατές του πνοές, παρὰ ὅταν ἄρρηκτη ἄκουσα τοῦ Τσάπμαν τὴ ϕωνή: κι ἔνιωσα σὰν νυχτερινῶν ἀστερισμῶν θεωρός, ποὺ νέος πλανήτης στὰ οὐράνια του ξάϕνου κυλᾶ· ἢ ρωμαλέος Κορτὲς ποὺ ἴδιος θαλασσαετὸς ξάνοιγε τὸν Εἰρηνικό – οἱ ἄντρες του βλέμματα μιᾶς ἀπορίας ἄγριας – ὀρθὸς αὐτός, βουβὸς σὲ μιὰ κορϕὴ στοῦ Δαριὲν τὸ πέρασμα, ψηλά.
Ποίηση · Μαργαρίτα Δαλμάτη
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή