Τὰ μαῦρα κούτσουρα
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851–1911), 1912
Ένα ρομαντικό αφήγημα που διαδραματίζεται σε μια ελληνική νησιωτική κοινότητα στα τέλη του 18ου αιώνα και εξερευνά την αγάπη, την τιμή και τις απρόβλεπτες στροφές της μοίρας. Ο καημός και η αγάπη δίνουν τον τόνο, ενώ η λυρική αφήγηση κινείται με δραματικές στροφές σε μια νησιωτική κοινότητα.
Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, μελαγχολία και θαυμασμός. Μιλά για την αγάπη και την ελευθερία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσουν τα ερωτικά αφηγήματα εποχής, οι ιστορίες για την τιμή και οι μελαγχολικές εικόνες της νησιωτικής ζωής. Η καθαρεύουσα και η παλιότερη γλώσσα του Παπαδιαμάντη μπορεί να κάνουν την ανάγνωση απαιτητική.
Γιατί να το διαβάσεις
Η επιστροφή σε έναν τόπο όπου οι γνώριμοι άνθρωποι δείχνουν ψυχροί ανοίγει μια ιστορία για την αγάπη, την τιμή και τις ανατροπές της μοίρας.
Σελίδες από το βιβλίο
Η στιγμή που συνειδητοποιείς πως το σπίτι δεν είναι πια όπως το άφησες.
Ὅταν ἀπεβιβάσθη ὁ Ἀγάλλος, κ’ ἐπάτησε τὸν πόδα εἰς τὴν ξυλίνην ἀποβάθραν τῆς ἀνόρμου ἐσοχῆς ·ἀγκάλης‚ τοῦ αἰγιαλοῦ ―τὴν κατεσκεύαζον ξυλίνην ἐπειδὴ κατὰ τὸν χειμῶνα τὰ κύματα τοῦ βορρᾶ τὴν κατέστρεφον, καὶ πᾶσαν ἄνοιξιν τὴν ἀνεκαίνιζον πάλιν―, ἀόριστον νέφος λύπης καὶ κατηφείας ·τοῦ ἐφάνη ὅτι‚ ἐπεπόλαζεν ·ἐπλανᾶτο‚ εἰς ὅλην τὴν παραθαλάσσιον. Τὰ πρόσωπα, ὅσα ἄλλοτε ἔτρεχον μετὰ χαρᾶς νὰ τὸν ὑποδεχθῶσι καὶ νὰ τὸν χαιρετίσωσι, σκαιὰ καὶ ψυχρά, δὲν ἔτρεχον μετὰ προθυμίας εἰς συνάντησίν του. Δύο ἢ τρεῖς γνώριμοι, φίλοι ἢ συγγενεῖς τῆς μνηστῆς του, τοῦ εἶπον «καλῶς ὥρισες» μὲ μελαγχολικόν τινα τρόπον, ὡς νὰ τὸν ᾤκτειρον. Ἐφαίνοντο ὅτι εἰς πέντε ἔτη ὅλοι οἱ νέοι εἶχον γηράσει ὡς νὰ εἶχε παρέλθει εἰκοσαετία, καὶ ὅλοι οἱ ὡρίμου ἡλικίας εἶχον γίνει ψυχροὶ καὶ δύσκαμπτοι, ὡς παγωμένα σκέλεθρα. Το παράδοξο ενός ανθρώπου που μιλά ακατάπαυστα χωρίς να λέει τίποτα.
Συνήθως οἱ προεστοὶ ἦσαν βραχύλογοι. Ἔσφιγγαν τὰ χείλη, καὶ δυσκόλως ἔφευγε λόγος τὸ ἕρκος τῶν ὀδόντων των. Ἔμεναν πάντοτε ἀμφίρροποι, καὶ δὲν ἐξεφράζοντο ποτὲ ἀρκετὰ σαφῶς διὰ πᾶν ζήτημα. Ὁ κὺρ Δημητράκης τ’ Ἀγάλλου ἔλεγε μόνος του εἰς μίαν ἡμέραν τόσα λόγια, ὅσα δὲν ἔλεγαν εἰς δέκα συνεδριάσεις ὅλοι ὁμοῦ οἱ προεστοί. Πλὴν μὲ ὅλην τὴν στωμυλίαν ταύτην, κανὲν ὑποκείμενον δὲν ἐσαφηνίζετο. Οὔτε ὁ λέγων ἐφαίνετο νὰ ἠξεύρῃ ἀκριβῶς τί ἔλεγεν, οὔτε οἱ ἀκροαταί του ἐννόουν εὐκρινῶς τί ἤθελεν ὁ ἀγορητὴς νὰ εἴπῃ. Η πρώτη ματιά ενός νέου σε μια γυναίκα τόσο εύθραυστη που μοιάζει φτιαγμένη από κερί.
Πρὶν φθάσῃ εἰς τὸ Κάστρον, εἶχε ξεμβαρκάρει κατ’ ἀνατολὰς εἰς τὴν ἀντικρινὴν νῆσον, κ’ ἐκεῖ εἶχεν ἰδεῖ τὴν ὡραίαν, λεπτοφυῆ, ὠχράν, λευκήν, καὶ σχεδὸν μεταξωτὴν ⟨κόρην⟩, εἰς συγγενικὴν οἰκίαν, διότι εἶχε πρωτεξαδέλφους ἐξ ἀγχιστείας, καθότι ἐγίνοντο τότε συχναὶ ἀγχιστεῖαι μεταξὺ τῶν ἐγκρίτων οἰκογενειῶν τῶν δύο νήσων. Ὁ Ἀγάλλος εἶχεν ἐρωτευθῆ τὴν γαλαζοαίματην, τὴν ὡς κηρίνην καὶ σχεδὸν διαφανῆ κόρην. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ήταν Έλληνας συγγραφέας και μοναχός, γνωστός για τις ζωντανές περιγραφές της νησιωτικής ζωής και τη βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης φύσης.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Λαμπριάτικος ψάλτης
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1912
Ένας ιερέας περιμένει ψάλτη τη νύχτα της Λαμπρής σ’ ένα ξωκλήσι πάνω από τη θάλασσα, ενώ ένας γέροντας που έχει χάσει τον δρόμο του παίρνει λάθος κατεύθυνση στο φως του φεγγαριού.
Θέρος-Έρος
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1911
Άνοιξη και πείνα, κοπέλες και λύκοι σ’ ένα νησί όπου οι αγροί κοκκινίζουν από παπαρούνες κι ένα κορίτσι διαβάζει τρεις φορές ένα γράμμα.
Στο Χριστό στο Κάστρο
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1892
Ένας παπάς τάζει να λειτουργήσει τα Χριστούγεννα σ’ έναν έρημο ναό πάνω σ’ έναν βράχο. Για να κρατήσει το τάμα του, πρέπει να διασχίσει με το καΐκι του το πέλαγος μέσα στον βαρύ χειμώνα.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Τὰ μαῦρα κούτσουρα»;
- Μπορεί να σου αρέσουν τα ερωτικά αφηγήματα εποχής, οι ιστορίες για την τιμή και οι μελαγχολικές εικόνες της νησιωτικής ζωής. Η καθαρεύουσα και η παλιότερη γλώσσα του Παπαδιαμάντη μπορεί να κάνουν την ανάγνωση απαιτητική.
- Πώς είναι το «Τὰ μαῦρα κούτσουρα»;
- Ο καημός και η αγάπη δίνουν τον τόνο, ενώ η λυρική αφήγηση κινείται με δραματικές στροφές σε μια νησιωτική κοινότητα. Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, μελαγχολία και θαυμασμός. Μιλά για την αγάπη και την ελευθερία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Τὰ μαῦρα κούτσουρα»;
- Αν σου άρεσε το «Τὰ μαῦρα κούτσουρα», δοκίμασε «Ποιήματα» (Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής), «Ανέκδοτα ποιήματα» (Μαρία Πολυδούρη) και «Ο Βασιλιάς Ανήλιαγος» (Ιωάννης Πολέμης).
Μια γεύση από τη ροή
Μια προσευχή, απ’ όλα, να γίνει πέτρα.
«Σὺ ὁ τὰ πλάσματ’ ἀλλοιῶν τὴν πλάσιν μεταπείθων, σὲ ἱκετεύω ὡς Θεὸν, τὸ στῆθος τοῦτο, ἐλεῶν, μετάβαλον εἰς λίθον. «Καὶ ἔστω μοι καταφυγὴ ὁ τελευταῖος ὕπνος, καὶ τῆς καρδίας ἡ σιγή· ἣ δὸς νὰ γίνω ἡ πηγὴ ἡ κλαίουσα ἀγρύπνως.
Ποιήματα · Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής
Γιατί ο σταθμός, μόλις φύγει το τρένο, μοιάζει τόσο έρημος.
Τι θλιβερό πράμμα ο Σταθμός, που μόλις νάχη φύγει το τραίνο. Ούτε στιγμή, μολίς που εδώ στις ράγιες του βαριά σταματημένο και πηγαινοέρχονταν γοργά, ανίδεα γελώντας ταξειδιώτες. Κι’ όσοι που μείνανε κι’ αυτοί δεν έχουνε την όψη τους σαν τότες. Η άδεια θέση κ’ η σιωπή μεσ’ στο Σταθμό που τούφυγε το τραίνο. Κι’ αυτοί που μείνανε σκορπούν κ’ έχουν το βήμα το αποφασισμένο όσων τη μοίρα ακολουθούν.
Ανέκδοτα ποιήματα · Μαρία Πολυδούρη
Ένας άνθρωπος βλέπει τον ήλιο για πρώτη φορά και τον αποκαλεί θάνατό του.
Ήλιε, χρυσέ μου θάνατε ! τόσο ώμορφο ποτέ μου δεν σ’ εφαντάστηκα, ποτέ! Λάφυρο του πολέμου του χάους με τη θεία βουλή, δείχνεις τη νίκη εκείνης και στη λαχτάρα της ζωής ζωή απ’ το φως σου δίνεις και μέσ’ από τη λάμψι σου σκορπάς το χρώμα. Τώδα το χρώμα που ελαχτάριζα. Του κήπου όλα τα ρόδα, ωραία τα ρόδα κι’ ώμορφα κι’ οι κρίνοι ωραίοι, ωραίοι κ’ η χλόη ωραία και το νερό που μέσ’ τ’ αυλάκι ρέει, ωραία κ’ η γη κι’ ο ουρανός και τα βουνά κ’ οι κάμποι, μα απ’ όλα πειο ώμορφος εσύ ! Το πρόσωπό σου λάμπει τόσο, που μάτια δεν βαστούν να το κυττάζουν!...
Ο Βασιλιάς Ανήλιαγος · Ιωάννης Πολέμης
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή