BookFeed English

Βιβλία για τη φύση

Από τον ανθισμένο κάμπο του «Θέρος-Έρος» ως την άνοιξη που αντιστέκεται στην πολιορκία στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους», η φύση εδώ είναι ομορφιά, πείνα και ελευθερία μαζί. Αν θέλεις να δεις πώς το τοπίο αλλάζει όσα νιώθουν και σκέφτονται οι άνθρωποι, θα βρεις ποιήματα και αφηγήσεις με εικόνες που μένουν.

Μια σελίδα που το δείχνει

Η σκιά μιας πεταλούδας αρκεί για να ταράξει τη γαλήνη.

Έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη,Κι’ η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα,Και μες στη σκιά που φούντωσε και κλει δροσιές και μόσχουςΑνάκουστος κιλαϊδισμός και λιποθυμισμένος.Νερά καθάρια και γλυκά, νερά χαριτωμένα,Χύνονται μες στην άβυσσο τη μοσχοβολισμένη,Και παίρνουνε το μόσχο της, κι’ αφήνουν τη δροσιά τους,Κι’ ούλα στον ήλιο δείχνοντας τα πλούτια της πηγής τους,Τρέχουν εδώ, τρέχουν εκεί, και κάνουν σαν αηδόνια.Έξ’ αναβρύζει κι’ η ζωή, σ’ γη, σ’ ουρανό, σε κύμα.Αλλά στης λίμνης το νερό, π’ ακίνητό ’ναι κι άσπρο,Ακίνητ’ όπου κι’ αν ιδής, και κάτασπρ’ ώς τον πάτο,Με μικρόν ίσκιον άγνωρον έπαιξ’ η πεταλούδα,Που ’χ’ ευωδίσει τς ύπνους της μέσα στον άγριο κρίνο.
— Μικρά έργα, Διονύσιος Σολωμός (1859)

  1. Μικρά έργα

    Διονύσιος Σολωμός, 1859

    Τραγούδια, αποσπάσματα και ανολοκλήρωτα ποιήματα όπου η προσωπική απώλεια, η ομορφιά της φύσης και ο αγώνας για ελευθερία συναντιούνται σε δυνατές εικόνες.

  3. Η Ανθρωπόκαινος και το Αρνητικό Υψηλό

    Γιώργος Κόκκινος, 2025

    Ένας ιστορικός των ιδεών αναρωτιέται πώς η κλιματική κρίση άλλαξε την αντίληψή μας για τον χρόνο, τον τόπο και την ευθύνη — και γιατί οι προειδοποιήσεις δεν μας κινητοποιούν.

  8. The Martian

    Andy Weir, 2011

    Ένας αστροναύτης παγιδευμένος στον Άρη πρέπει να χρησιμοποιήσει την επιστήμη για να σωθεί, με κάθε καταχώριση στο ημερολόγιό του και κάθε αυτοσχέδια λύση. Ένα θρίλερ επιβίωσης με μαύρο χιούμορ.

  9. Ποίηση

    Άγγελος Σικελιανός, 1946

    Αρχαία τελετουργικά, λιοπύρι και μια Ελλάδα που μοιάζει πιο παλιά κι από τον μύθο — ποίηση που κάνει το τοπίο κατάσταση της ψυχής.

  13. Παιχνιδότοπος

    Richard Powers, 2025

    Ένα ποτάμι, μια μικρή πόλη που πνίγηκε, ένας αδελφός που δεν μίλησε ποτέ. Ο Πάουερς γράφει όλο το ανακάτεμα της ζωής — νερό, ενοχή, φωτιά — σ’ έναν μακρύ ύμνο.

  16. Ιλιάδα

    Όμηρος, -750

    Πόλεμος δέκα χρόνια, κι η νίκη δεν έρχεται. Ο καβγάς, οι απώλειες και δύο αδύνατες επιλογές κρατούν τους ανθρώπους στη μάχη.

  18. Συλλογές

    Κωστής Παλαμάς, 1886

    Ο μεγάλος λαϊκός ποιητής της νεότερης Ελλάδας: μπαλάντες, θρύλοι νησιών και μικρά μοιρολόγια, στη γλώσσα που μιλούσε ο κόσμος. Ένα φθινόπωρο, ένας καθρέφτης, μια γιαγιά που κρατά τα ρούχα του γάμου της.

Μια γεύση από τη ροή

  1. Η άνοιξη γίνεται πιο όμορφη και πιο επικίνδυνη μαζί.

    Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε, Κι’ όσ’ άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ’ άρματα σε κλειούνε. Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει, Και μες στη θάλασσα βαθιά ξαναπετιέται πάλι, Κι’ ολόλευκο εσύσμιξε με τ’ ουρανού τα κάλλη. Και μες στης λίμνης τα νερά, όπ’ έφθασε μ’ ασπούδα, Έπαιξε με τον ίσκιο της γαλάζια πεταλούδα, Που ευώδιασε τον ύπνο της μέσα στον άγριο κρίνο· Το σκουληκάκι βρίσκεται σ’ ώρα γλυκιά κι’ εκείνο. Μάγεμα η φύσις κι’ όνειρο στην ομορφιά και χάρη, Η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι· Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει· Όποιος πεθάνη σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.

    Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι · Διονύσιος Σολωμός

  2. Τα παιδιά στεφανώνουν τη γριά υπηρέτρια με ρόδα, κι εκείνη κρατά το στεφάνι και στον γυρισμό.

    Ὅλοι ἐγέλασαν, καὶ ἡ γερόντισσα τοὺς ἐμιμήθη. Ἠγέρθη φοροῦσα τὸν στέφανον, ὅστις ἐταίριαζεν ὡς ὀξύμωρον σχῆμα ἐπὶ τῆς μαύρης μανδήλας της, καὶ ἐκόσμει τὰ ἄσπρα τσουλούφια της, τοὺς μακροὺς θυσάνους τῶν τριχῶν, τοὺς κρεμαμένους ἀπὸ τῶν μηνίγγων ἔμπροσθεν τῶν ὤτων, καὶ ἤρχισε νὰ καμαρώνῃ τάχα ὡσὰν νύφη.

    Θέρος-Έρος · Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

  3. Ένας βράχος στο πέλαγος, που λένε πως είναι μάνα που έχασε εφτά γιους.

    Λέγεται, ἀλλὰ τίς τὸ πιστεύει; ―καὶ ὅμως ἂν ἦτον ἀληθές!― ὅτι ἡ Μαυρομαντ᾽λοὺ ὑπῆρξέ ποτε καὶ αὐτὴ γυνὴ καὶ μήτηρ, μήτηρ ἑπτὰ υἱῶν· ὅτι καὶ οἱ ἑπτὰ υἱοί της, ἔμπειροι ναυβάται, φθονηθέντες ὑπὸ τῆς θαλασσίας Γοργόνος, ἐπνίγησαν εἰς τὸ πέλαγος· ὅτι ἵλεως μοῖρα, σπλαγχνισθεῖσα τὸν πόνον τῆς μητρός, τὴν μετεμόρφωσεν εἰς σκόπελον, καὶ τὴν ἐφύτευσεν ἐκεῖ, οὐ μακρὰν τοῦ αἰγιαλοῦ, μόλις ὀρθοῦσαν τὴν κεραυνόβλητον κεφαλήν της, τὴν οἱονεὶ μελάμπεπλον, χαιρεκακοῦσαν μακρόθεν ὅταν βλέπῃ συμφορὰς καὶ πνιγμοὺς ἀνθρώπων εἰς τὸ πέλαγος, προσδεχομένην ὡς ἱλαστήριον θυσίαν τὰ ἐκβραζόμενα ὑπὸ τῶν κυμάτων ναυάγια, δροσίζουσαν τὸν πόνον της ἐκεῖ εἰς τὸν πόντον. Τοιαύτη ἡ Μαυρομαντηλού.

    Η Μαυρομαντηλού · Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

  4. Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά

    Συνέχισε στη ροή

Δες ακόμα

Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά

Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.

Άνοιξε το BookFeed

Δωρεάν, χωρίς εγγραφή.