Η κακή αδερφή
Ανδρέας Καρκαβίτσας (1865–1922), 1899
Ένα παραμύθι για δυο αδερφές, μια μάγισσα κι ένα ξόρκι, όπου η ζήλια γίνεται κάτι που μπορείς να κρατήσεις στο χέρι και να χρησιμοποιήσεις. Η ζήλια παίρνει μορφή σε ένα λαϊκό παραμύθι με σκιερή φύση, αίσθημα απειλής και λιτή, θαυμαστή αφήγηση.
Ατμόσφαιρα: φόβος, θαυμασμός και γαλήνη. Μιλά για τη φύση και την ελευθερία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα παραμύθια με μάγισσες, ξόρκια και έντονα φυσικά τοπία. Η γλώσσα και οι εικόνες της ιστορίας έχουν παλιότερη, λαϊκή χροιά, που ίσως ξενίσει αν προτιμάς σύγχρονη αφήγηση.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς ένα γνώριμο συναίσθημα γίνεται κυριολεκτικά κάτι που πιάνεται και χρησιμοποιείται, μέσα σε μια ιστορία που αντλεί από τη λαϊκή αφήγηση.
Σελίδες από το βιβλίο
Η τελευταία γραμμή ενός παραμυθιού, όπου η τιμωρία είναι απλώς μια περιγραφή.
Η κακή αδερφή έγινε αμέσως πουλί. Μα όχι πουλί με χρυσά φτερά κι αργυρό σκουφούνι στο κεφάλι. Δεν κελαηδεί γλυκά και πονετικά, που να μαραίνει τα δέντρα και τα λούλουδα. Έγινε όνομα και πράμα κίσσα μαύρο πουλί, όπως ήταν η ψυχή της. Αλλάζει λογιών λογιών φωνές και πάντα βρίσκεται στις ρεματιές κρυμμένη. Πώς χτίζει το επιχείρημά της η ζήλια: φαντάζεται με λεπτομέρεια τη δουλειά της άλλης.
Η Κίσσα θυμήθηκε τα λόγια της μάγισσας. Ναι. Η Αυγή της έκλεψε τη μοίρα της· θα ζει τώρα καταφρονεμένη θ’ αγωνίζεται στις αργατιές το καλοκαίρι· το χειμώνα με το καμουτσίκι στο χέρι θα οδηγεί τ’ άλογο να γυρίζει το μύλο· το σιτάρι θα τρίβεται κάτω από τα λιθάρι· το μυλολίθι θα χτυπιέται, τα ξύλα και οι ρόδες θα τριζοβολούν και κείνη ανασκουμπωμένη, αλευρωμένη θα παιδεύεται για τα αλέσματα του ενός και του άλλου. Α, δε γίνεται! Δεν είναι αδερφή εκείνη, που θέλει να βασανίζετ’ έτσι η άλλη αδερφή!... Το αίμα ανέβηκε στο κεφάλι της· τα μηλίγγια της σφυροκοπούσαν, η όψη της άλλαξε χίλια χρώματα. Με λαχτάρα τραβάει άξαφνα μια βελόν’ από τα στήθη της και τη χώνει στο κεφάλι της αδερφής της. Ένα σιγαλό παράπονο ακούστηκε, κάτι έτριξε και πάει χάθηκε η Αυγή. Η Κίσσα σάστισε. Έτρεχε δώθε κείθε μέσα στην κάμαρη σαν τρελή. Τι ζητάει ένα χωριό από μια μάγισσα: κάποιον να κατηγορήσει πριν από τον γάμο.
Μια ήμερα ακούστηκε πως ήρθε η Χάρμαινα, η μάγισσα στο χωριό. Ήταν φημισμένη πως ήξερε όλου του κόσμου τα μυστικά· τα λόγια της και τα ξόρκια της αλάθευτα. Καθένας που ήθελε να παντρευτεί, πρώτα έπρεπε να πάει να τη φιλέψει για να μη τον αμποδέσει ή να μη ρίξει τη γρίνια στο αντρόγυνο. Η Κίσσα κίνησε και πήγε να την έβρει· μα μόλις την είδε φοβήθηκε. Ήταν αδύνατο να ιδεί κανείς τη Χάρμαινα και να μη τρομάξει. Είχε μια μισολιωμένη γκιούρντα στις πλάτες της· ένα σακούλι μάλλινο γεμάτο ξεροκόμματα στον ώμο της· ένα γιορντάνι από ψεύτικες λίρες και κόκκινες χάντρες στο λαιμό της και στα μαλλιά της, ξέπλεκα και κολλημένα, το χρυσοκέντητο σκουφάκι. Τα πόδια της έβγαιναν κατάμαυρα κάτω από τα κοντά της φουστάνια· στα χέρια της που ήταν σαν αδράχτια, κρατούσε ένα καλάμι· τα δάχτυλά της ήταν γεμάτα δαχτυλίδια. Ανδρέας Καρκαβίτσας.Ο Καρκαβίτσας σπούδασε ιατρική και πέρασε χρόνια ως γιατρός σε πλοία, μαζεύοντας τις ιστορίες ναυτικών και χωρικών που γέμισαν τα έργα του.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Ανδρέας Καρκαβίτσας
Ο ζητιάνος
Ανδρέας Καρκαβίτσας, 1896
Ένας ζητιάνος-αρχιτέκτονας της απάτης και μια χωριατοπούλα που πιστεύει πως ένα καμένο νεφρό θα αλλάξει το παιδί της. Η Θεσσαλία του 1896, ωμή και ανατριχιαστικά επίκαιρη.
Λόγια της Πλώρης
Ανδρέας Καρκαβίτσας, 1899
Ναυτικοί, σφουγγαράδες και καπετάνιοι μιλούν για τη δικαιοσύνη της θάλασσας, τα τέρατα και τους νεκρούς της. Ιστορίες που μετατρέπουν τη λαϊκή πίστη σε λογοτεχνία με αλμύρα.
Ηρώων τέκνα
Ανδρέας Καρκαβίτσας, 1911
Μια κωμική, ανελέητη ανατομία του εκλογικού πυρετού στο μετεπαναστατικό Μεσολόγγι, όπου τα παιδιά των ηρώων ανταλλάσσουν τη δόξα με ψήφους και θεοποιούν μια προσωπογραφία.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Η κακή αδερφή»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα παραμύθια με μάγισσες, ξόρκια και έντονα φυσικά τοπία. Η γλώσσα και οι εικόνες της ιστορίας έχουν παλιότερη, λαϊκή χροιά, που ίσως ξενίσει αν προτιμάς σύγχρονη αφήγηση.
- Πώς είναι το «Η κακή αδερφή»;
- Η ζήλια παίρνει μορφή σε ένα λαϊκό παραμύθι με σκιερή φύση, αίσθημα απειλής και λιτή, θαυμαστή αφήγηση. Ατμόσφαιρα: φόβος, θαυμασμός και γαλήνη. Μιλά για τη φύση και την ελευθερία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η κακή αδερφή»;
- Αν σου άρεσε το «Η κακή αδερφή», δοκίμασε «Τα Δαιμόνια στο ρέμα» (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης), «Grimm's Fairy Tales» (Jacob Grimm) και «The Call of the Wild» (Jack London).
Μια γεύση από τη ροή
A girl too tired to take a bed that isn't hers.
She walked the whole night long, and next day also without stopping, until she could go no farther for weariness. Then she saw a forest-hut, and went into it, and found a room with six little beds. She did not venture to get into any of them, but crept under one, and lay down on the hard ground, to pass the night there. Just before sunset she heard a rustling, and saw six Swans come flying in at the window. They alighted on the ground and blew at each other, and blew all the feathers off, and their swan’s skins stripped off like a shirt.
Grimm's Fairy Tales · Jacob Grimm
What stays unforgiven when a crime becomes the price of peace?
My lot be still to lead The life of innocence and fly Irreverence in word or deed, To follow still those laws ordained on high Whose birthplace is the bright ethereal sky. No mortal birth they own, Olympus their progenitor alone: Ne’er shall they slumber in oblivion cold, The god in them is strong and grows not old.
Oedipus Rex · Sophocles
Το πρωινό φως δεν διώχνει τη νύχτα από το σπίτι.
Long before anybody else was astir he arose and stole softly downstairs. The sunlight was stealing in at every crevice, and flashing in long streaks across the darkened rooms. The dining-room into which he looked struck chill and cheerless in the dark yellow light which came through the lowered blinds. He remembered that it had the same appearance when his father lay dead in the house; now, as then, everything seemed ghastly and unreal; the very chairs standing as their occupants had left them the night before seemed to be indulging in some dark communication of ideas.
The Lady of the Barge · W. W. Jacobs
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή