Nineteen Eighty-Four
George Orwell, 1949
Εδώ ο φόβος ξεκινά σε γνώριμα μέρη: ένα σπίτι, μια μικρή πόλη ή ένα νησί χωρίς ενήλικες, κι ύστερα οι κανόνες αρχίζουν να καταρρέουν. Στα «Αιχμηρά αντικείμενα» η επιστροφή της ρεπόρτερ φέρνει ξανά κοντά της την οικογένεια που άφησε πίσω· στον «Δράκουλα», ημερολόγια και γράμματα κάνουν τον τρόμο να μοιάζει με τεκμήριο.
Μια σελίδα που το δείχνει
It was always at night—the arrests invariably happened at night. The sudden jerk out of sleep, the rough hand shaking your shoulder, the lights glaring in your eyes, the ring of hard faces round the bed. In the vast majority of cases there was no trial, no report of the arrest. People simply disappeared, always during the night. Your name was removed from the registers, every record of everything you had ever done was wiped out, your one-time existence was denied and then forgotten. You were abolished, annihilated: VAPORIZED was the usual word. George Orwell, 1949
Stephen King, 1986
Μια πόλη στο Μέιν, ένα καλοκαίρι της παιδικής ηλικίας και το πλάσμα που αλλάζει μορφή και κυνηγά τα παιδιά της· ένα μυθιστόρημα τρόμου για τη μνήμη όσο και για τα τέρατα.
William Shakespeare, 1608
Franz Kafka, 1915
William Golding, 1954
Τζίλιαν Φλιν, 2012
Μια δημοσιογράφος γυρίζει στην πόλη που είχε αφήσει πίσω για να καλύψει την εξαφάνιση δύο κοριτσιών και βρίσκει την οικογένειά της να την περιμένει με τα δόντια έξω.
Bram Stoker, 1897
Ένα επαγγελματικό ταξίδι δικηγόρου, μια τρικυμία στην ακτή κι ένα ημερολόγιο γιατρού — όλα καταγράφονται σε ημερολόγια, γράμματα και τηλεγραφήματα, ώστε ο τρόμος να μοιάζει με τεκμήρια που βρέθηκαν.
Τζίλιαν Φλιν, 2012
Δύο σύζυγοι μιλούν εναλλάξ, αλλά ο καθένας λέει μια διαφορετική αλήθεια.
Σοφοκλής, -429
Ένας βασιλιάς ψάχνει την αιτία μιας συμφοράς και ανακαλύπτει πόσο λίγο ξέρει κανείς για τη ζωή του και πόσο λίγο την ορίζει.
Charles Dickens, 1859
Τζο Νέσμπο, 2018
Ένα ποτάμι, μια κρυφή κάμερα κι ένας γέρος που έχασε τις λέξεις για να σημάνει συναγερμό. Ο Νέσμπο στα πιο σκοτεινά του.
Mary Shelley, 1829
Τα διηγήματα της Μέρι Σέλεϊ: εκδίκηση, ναυάγια, αθάνατοι και κοινωνικοί αναρριχητές. Γοτθική φαντασία σε μικρή κλίμακα, με το ίδιο διεισδυτικό βλέμμα στην ενοχή και τη λαχτάρα όπως στο Φρανκενστάιν.
Stephen King, 1978
Μια γρίπη ξεφεύγει από ένα εργαστήριο και αδειάζει την Αμερική. Οι επιζώντες διαλέγουν ανάμεσα σε μια ηλικιωμένη γυναίκα με αγνή ψυχή και έναν χαμογελαστό σκοτεινό άντρα. Το μεγάλο, ζοφερό και καθηλωτικό έπος του Κινγκ για μια πανδημία.
William Shakespeare, 1604
Stephen King, 1983
Ένας γιατρός μετακομίζει με την οικογένειά του σε μια πόλη του Μέιν, όπου το τοπικό νεκροταφείο κατοικίδιων βρίσκεται δίπλα σε κάτι πολύ παλιότερο. Το πένθος γίνεται μια πόρτα που θα έπρεπε να μείνει κλειστή.
William Shakespeare, 1606
Robert Louis Stevenson, 1886
Ένα σύντομο, γρήγορο βικτοριανό αστυνομικό μυθιστόρημα που διαβάζεται και σαν θρίλερ και σαν οξυδερκής μελέτη της ευπρέπειας, των επιθυμιών και των πλευρών του εαυτού μας που προτιμάμε να κρατάμε κρυφές.
Catriona Ward, 2022
Ένας τρομαγμένος αφηγητής με ευγενική φωνή και η εξαφάνιση ενός εντεκάχρονου παιδιού στον δρόμο του, ξανά και ξανά. Ένας γοτθικός γρίφος που σε κρατά καθηλωμένο σαν πυρετός.
Stephen King, 1987
Ένας μυθιστοριογράφος ξυπνά στο σπίτι μιας άγνωστης γυναίκας, που τον περιθάλπει μετά από ένα τροχαίο. Είναι η νούμερο ένα θαυμάστριά του, έχει διαβάσει το νέο του βιβλίο και θέλει να το πάρει πίσω.
Stephen King, 1977
Μια οικογένεια που περνάει δύσκολα αναλαμβάνει χειμερινή δουλειά σε ένα άδειο ξενοδοχείο στα βουνά. Η απομόνωση, η παλιά βία και το παράξενο χάρισμα ενός αγοριού αρχίζουν να την πιέζουν.
Neil Gaiman, 2002
Ένα κορίτσι ανακαλύπτει μια πόρτα που οδηγεί σε ένα παράλληλο σπίτι, όπου μια μητέρα με κουμπιά για μάτια θέλει να την κρατήσει κοντά της. Ένα σκοτεινό παραμύθι για το θάρρος και την επιθυμία.
Joseph Conrad, 1899
Margaret Atwood, 1985
Μια γυναίκα επιβιώνει σε ένα θεοκρατικό κράτος όπου το σώμα της αντιμετωπίζεται ως πόρος. Με λεπτή ειρωνεία και ακρίβεια αφηγείται το καθημερινό τίμημα της υπακοής.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1903
Μια φτωχή γιαγιά από νησί μετρά τις κόρες που δεν μπορεί να παντρέψει και αρχίζει να βλέπει καθεμιά σαν χρέος που πρέπει να ξεχρεώσει. Ο Παπαδιαμάντης μπαίνει στο μυαλό της με τρομακτική ηρεμία.
A man stands in the worst weather he can imagine and asks for worse.
Blow, winds, and crack your cheeks! rage! blow!
You cataracts and hurricanoes, spout
Till you have drench’d our steeples, drown’d the cocks!
You sulphurous and thought-executing fires,
Vaunt-couriers to oak-cleaving thunderbolts,
Singe my white head! And thou, all-shaking thunder,
Smite flat the thick rotundity o’ the world!
Crack nature’s moulds, an germens spill at once,
That make ingrateful man!King Lear · William Shakespeare
What still proves a person is human when the body says otherwise.
Was he an animal if music could captivate him so? It seemed to him that he was being shown the way to the unknown nourishment he had been yearning for. He was determined to make his way forward to his sister and tug at her skirt to show her she might come into his room with her violin, as no-one appreciated her playing here as much as he would.Metamorphosis · Franz Kafka
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροήΔιάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.
Άνοιξε το BookFeedΔωρεάν, χωρίς εγγραφή.