The Stranger
Albert Camus, 1942
Αυτά τα βιβλία κοιτούν κατάματα όσα θα προτιμούσες να αποφύγεις: την αδιαφορία, τη βία και τις σκληρές επιλογές που κρύβονται μέσα σε μια οικογένεια ή μια κοινωνία. Στα «Αιχμηρά αντικείμενα», μια δημοσιογράφος επιστρέφει στην πόλη και στην οικογένεια που άφησε πίσω· στη «Φόνισσα», μια φτωχή γιαγιά δικαιολογεί μέσα της τις πράξεις της με τρόπους που δεν αφήνουν εύκολη απόσταση.
Μια σελίδα που το δείχνει
Of course, I had to own that he was right; I didn’t feel much regret for what I’d done. Still, to my mind, he overdid it, and I’d have liked to have a chance of explaining to him, in a quite friendly, almost affectionate way, that I have never been able to really regret anything in all my life. I’ve always been far too much absorbed in the present moment, or the immediate future, to think back. Albert Camus, 1942
Τζίλιαν Φλιν, 2012
Μια δημοσιογράφος γυρίζει στην πόλη που είχε αφήσει πίσω για να καλύψει την εξαφάνιση δύο κοριτσιών και βρίσκει την οικογένειά της να την περιμένει με τα δόντια έξω.
Διονύσιος Σολωμός, 1859
Μια αλλόκοτη, αιχμηρή πεζή σάτιρα που μετατρέπει την κοινωνία της Ζακύνθου σε σκηνή υποκρισίας, πολέμου και ηθικής κρίσης.
Catriona Ward, 2022
Ένας τρομαγμένος αφηγητής με ευγενική φωνή και η εξαφάνιση ενός εντεκάχρονου παιδιού στον δρόμο του, ξανά και ξανά. Ένας γοτθικός γρίφος που σε κρατά καθηλωμένο σαν πυρετός.
Τζο Νέσμπο, 2018
Ένα ποτάμι, μια κρυφή κάμερα κι ένας γέρος που έχασε τις λέξεις για να σημάνει συναγερμό. Ο Νέσμπο στα πιο σκοτεινά του.
Γιώργος Κόκκινος, 2025
Ένας ιστορικός των ιδεών αναρωτιέται πώς η κλιματική κρίση άλλαξε την αντίληψή μας για τον χρόνο, τον τόπο και την ευθύνη — και γιατί οι προειδοποιήσεις δεν μας κινητοποιούν.
Frances Cha, 2020
Στα υπόγεια σαλόνια της Σεούλ, τρεις νεαρές γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες με το κόστος των αισθητικών επεμβάσεων, τα χρήματα και την πίστη μεταξύ τους. Την ιστορία αφηγείται μια κοπέλα που έχει χάσει τη φωνή της.
William Golding, 1954
Ανί Ερνό, 2000
Η Ανί Ερνό μετατρέπει μια βαθιά προσωπική εμπειρία σε μια καθαρή αφήγηση για τη μνήμη, τη ντροπή και τα όρια που επιβάλλονται στις γυναίκες.
Aldous Huxley, 1932
Ένα μέλλον όπου η άνεση είναι υποχρεωτική και η ευτυχία κατασκευάζεται· ένας outsider αναρωτιέται τι θυσιάστηκε για να γίνει αυτό δυνατό.
Oscar Wilde, 1890
Ένας όμορφος νέος εύχεται το πορτρέτο του να γερνάει στη θέση του. Μια κοφτερή, διασκεδαστική και ύστερα τρομακτική μελέτη της ματαιοδοξίας, της γοητείας και της ηθικής ολίσθησης — ακόμα ανατριχιαστικά επίκαιρη.
George Orwell, 1945
Σοφοκλής, -429
Ένας βασιλιάς ψάχνει την αιτία μιας συμφοράς και ανακαλύπτει πόσο λίγο ξέρει κανείς για τη ζωή του και πόσο λίγο την ορίζει.
Charlotte Perkins Gilman, 1892
Μια γυναίκα αναγκάζεται να ξεκουραστεί σε ένα νοικιασμένο σπίτι και αρχίζει να διαβάζει την ταπετσαρία σαν κείμενο. Διαβάζεται σε μία καθισιά, αλλά σε αναστατώνει για πολύ καιρό μετά.
Paula Hawkins, 2015
Μια διαζευγμένη γυναίκα περνά τις μέρες της παρακολουθώντας από το τρένο ένα φαινομενικά τέλειο ζευγάρι, ώσπου μια παράξενη εικόνα την μπλέκει στη ζωή τους.
Alex Michaelides, 2019
Αγκάθα Κρίστι, 1939
Άγνωστοι φτάνουν σε ένα απομονωμένο νησί, όπου ένας αόρατος οικοδεσπότης μετατρέπει την καχυποψία σε θανάσιμη δοκιμασία συνείδησης.
Μάρκος Αυρήλιος, 180
Ένας σύγχρονος αναγνώστης ξαναδιαβάζει τους στωικούς στοχασμούς του Μάρκου Αυρήλιου και αναρωτιέται τι αφήνουν έξω τα ιδανικά τους.
Stephen King, 1978
Μια γρίπη ξεφεύγει από ένα εργαστήριο και αδειάζει την Αμερική. Οι επιζώντες διαλέγουν ανάμεσα σε μια ηλικιωμένη γυναίκα με αγνή ψυχή και έναν χαμογελαστό σκοτεινό άντρα. Το μεγάλο, ζοφερό και καθηλωτικό έπος του Κινγκ για μια πανδημία.
Margaret Atwood, 1985
Μια γυναίκα επιβιώνει σε ένα θεοκρατικό κράτος όπου το σώμα της αντιμετωπίζεται ως πόρος. Με λεπτή ειρωνεία και ακρίβεια αφηγείται το καθημερινό τίμημα της υπακοής.
Salman Rushdie, 1988
Ένα αεροπλάνο πέφτει στα χέρια αεροπειρατών, ένας μεταμορφώνεται και δύο άντρες πέφτουν από τον ουρανό σε ένα Λονδίνο γεμάτο μετανάστες, οράματα και αμφιβολίες.
Mark Manson, 2016
Ένα βωμόστομο επιχείρημα: το άγχος δεν υποχωρεί όταν νοιάζεσαι περισσότερο, αλλά όταν διαλέγεις πιο προσεκτικά τι αξίζει να σε νοιάζει — και δέχεσαι το τίμημα αυτής της επιλογής.
Joseph Conrad, 1899
Διονύσιος Σολωμός, 1830
Ο εθνικός ποιητής γράφει σάτιρα: ένας ζυγιαστής ζυγίζει ανθρώπους, πουλιά και πολιτικούς, κι ένα ποίημα ξεκινά από ένα όνειρο και μια τρίχα.
Όταν ο φόβος σβήνει ολόκληρο τον κόσμο.
Κ’ εγώ άκουγα μέσα μου μεγάλη ταραχή και με συνεπήρε το πνεύμα στο Μισολόγγι. Και δεν έβλεπα μήτε το κάστρο, μήτε το στρατόπεδο, μήτε τη λίμνη, μήτε τη θάλασσα, μήτε τη γη που επάτουνα, μήτε τον ουρανό· πολιορκούμενους και πολιορκισμένους και όλα τα έργα τους και όλα τα πάντα τα εκατασκέπαζε μαυρίλα και πίσσα.Η Γυναίκα της Ζάκυθος · Διονύσιος Σολωμός
Κάθε επέτειο, η ίδια φωτογραφία και μια μικρή ευχή που κανείς δεν εκπληρώνει.
Όταν βλέπω το πρωτοσέλιδο, το στομάχι μου σφίγγεται. Να την. Είχα ξεχάσει πως η επέτειος είναι σήμερα. Δεν τα πάω τόσο καλά με τον χρόνο. Πάντα χρησιμοποιούν την ίδια φωτογραφία. Τα μάτια της είναι μεγάλα κάτω από το γείσο του καπέλου της, τα δάχτυλά της σφίγγουν το ξυλάκι, λες και φοβάται μην της το πάρουν. Τα μαλλιά της είναι υγρά και γυαλιστερά, κομμένα αγορίστικα. Κολυμπούσε, αλλά κανείς δεν την τυλίγει σε μια χνουδωτή πετσέτα για να τη στεγνώσει. Δεν μου αρέσει αυτό. Μπορεί να κρυώσει. Δεν δημοσιεύουν την άλλη φωτογραφία, τη δική μου. Μπήκαν σε μεγάλες φασαρίες μ’ αυτή. Αν και όχι τόσο μεγάλες, αν θέλετε τη γνώμη μου. Ήταν έξι χρονών.Το τελευταίο σπίτι της οδού Νίντλες · Catriona Ward
Μια δέσμη φωτός στο πράσινο νερό κι ένα κορίτσι που χορεύει.
Κι έτσι κάθεστε στον καναπέ και πηγαίνετε μέχρι την κάμερα μόνο για ν’ αλλάξετε μπαταρίες όταν χρειαστεί». «Κι αν η αρκούδα εμφανιστεί τη νύχτα;» «Η κάμερα έχει φωτισμό LED, κανονικό και black light: Είναι αόρατο φως, για να μη φοβίζει τα ζώα». Φως. Αυτό ήταν που έβλεπε ο ηλικιωμένος. Μια δέσμη φωτός που ερχόταν από τα δεξιά. Χωνόταν μες στο πράσινο νερό και φώτιζε το φόρεμα, και για μια ανατριχιαστική στιγμή τον έκα νε να σκεφτεί ότι έβλεπε μπροστά του ένα κορίτσι που είχε ξαναζωντανέψει και χόρευε από τη χαρά του. «Χα! Σαν επιστημονική φαντασία είναι!» Ο γέρος άνοιξε διάπλατα το στόμα του όταν είδε ένα δια στημόπλοιο να μπαίνει στην οθόνη.Μαχαίρι · Τζο Νέσμπο
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροήΔιάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.
Άνοιξε το BookFeedΔωρεάν, χωρίς εγγραφή.