Οιδίπους Τύραννος
Σοφοκλής (-496–-407), -429
★ 3,73 από 245,2 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας βασιλιάς ψάχνει την αιτία μιας συμφοράς και ανακαλύπτει πόσο λίγο ξέρει κανείς για τη ζωή του και πόσο λίγο την ορίζει. Η αναζήτηση της αιτίας μιας συμφοράς ξετυλίγεται με αυξανόμενη αγωνία, ενώ ο λόγος του χορού και των ηρώων δίνει βάρος στη μοίρα και στην αμφιβολία.
Ατμόσφαιρα: φόβος, ανησυχία και θλίψη. Μιλά για την οικογένεια, την ηθική και την ταυτότητα.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι αρχαίες τραγωδίες, τα ηθικά διλήμματα και το ερώτημα πόσο ελέγχουμε τη ζωή μας. Είναι σύντομο θεατρικό έργο, αλλά η γλώσσα και οι αναφορές στη μοίρα ίσως χρειαστούν λίγη προσοχή.
Γιατί να το διαβάσεις
Γραμμένο στην Αθήνα την εποχή ενός καταστροφικού λοιμού, το έργο συνδέει μια κρίση της πόλης με δύσκολα ερωτήματα για γνώση, ευθύνη και μοίρα.
Σελίδες από το βιβλίο
Μια ζωή μπορεί να μοιάζει ζηλευτή ώσπου να γραφτεί η τελευταία της σελίδα.
Αλλοί σας γενεές θνητών,πως η ζωή σας τίποτε, τίποτε δεν αξίζει!Ποιος τάχα, ποιος θε να ’ν’ αυτόςο ζηλεμένος ο θνητός,που πιότερη ευτυχία φέρειπαρ’ όσηνε χρειάζεταιευτυχισμένος να φανή,κι έπειτα στην κακομοιριά να πέση;Τη δική σου πέρνοντας εγώπαράδειγμα την τύχην,δυστυχισμένε Οιδίπου,κανέναν δεν καλοτυχίζω. Ένα ταξίδι για να ξεφύγεις από έναν χρησμό μπορεί να σε φέρει πιο κοντά του.
Κι εκείνοι επροσβαλθήκανε στην κατηγόρια,κ’ έτσι βαρυθυμώσανε μ’ εκειόν που τα ’πεκ’ εγώ χαιρόμουνα γι’ αυτό. Αλλά μ’ εκένταπάντοτε ο ψόγος° χάλαγεν έτσι η καρδιά μου.Κρυφά λοιπόν απ’ τους γονείς παίρνω το δρόμογια τους Δελφούς. Και φθάνοντας εκεί ο Απόλλωνμε διώχνει, ανάξιος λέγοντας τάχα πως είμαιαπάντησι σε όσα ρωτώ, καμμιά να λάβω.Άλλα όμως φοβερώτερα μάντεψε ο Φοίβος.Πως τάχα με τη μάνα μου το αίμα θα σμίξωκαι γενεάν αισχρότατη στο φως θα φέρω,και του πατρός μου πως φονιάς μέλλω να γείνω. Κάποιες απαντήσεις αξίζουν περισσότερο από την ασφάλεια της άγνοιας.
ΟΙΔΙΠΟΥΣΑς γείνη ό, τι κι αν γείνη° τη γενιά μουνα μάθω θέλω, κι άσημη ακόμη ας είναι.Αυτή με τη γυναίκεια της την περιφάνειαντρέπεται για την ταπεινή καταγωγή μου.Της τύχης, που αγαθά σκορπά, τον εαυτό μουγέννημα κράζοντας εγώ, λέω, δεν ξεπέφτω.Αυτή ήταν η μητέρα μου. Οι καιροί αδελφοί μουπου τώρα μ’ έδειχναν μικρόν τώρα μεγάλον.Τέτοιος αφού γεννήθηκα, δεν θα διαστάσωνα βρω ποιο ’ναι το γένος μου, γιατί νομίζωότι ποτέ χειρότερον δεν θα μ’ ευρήτε. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες μένουν καθηλωμένοι από την επιδέξια δομή του θεατρικού έργου και τον έντονο ψυχολογικό τρόμο του. Συχνά συζητούν για το αναπόδραστο της μοίρας και τα σύνθετα ηθικά διλήμματα των χαρακτήρων.
Σοφοκλής.Το έργο παίχτηκε στην Αθήνα γύρω στο 429 π.Χ., την εποχή που η πόλη δοκιμαζόταν από έναν καταστροφικό λοιμό.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Οιδίπους Τύραννος»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι αρχαίες τραγωδίες, τα ηθικά διλήμματα και το ερώτημα πόσο ελέγχουμε τη ζωή μας. Είναι σύντομο θεατρικό έργο, αλλά η γλώσσα και οι αναφορές στη μοίρα ίσως χρειαστούν λίγη προσοχή.
- Πώς είναι το «Οιδίπους Τύραννος»;
- Η αναζήτηση της αιτίας μιας συμφοράς ξετυλίγεται με αυξανόμενη αγωνία, ενώ ο λόγος του χορού και των ηρώων δίνει βάρος στη μοίρα και στην αμφιβολία. Ατμόσφαιρα: φόβος, ανησυχία και θλίψη. Μιλά για την οικογένεια, την ηθική και την ταυτότητα.
- Τι να διαβάσω μετά το «Οιδίπους Τύραννος»;
- Αν σου άρεσε το «Οιδίπους Τύραννος», δοκίμασε «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» (Ευριπίδης), «Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου» (Γεώργιος Βιζυηνός) και «The Odyssey» (Homer).
Μια γεύση από τη ροή
What the greatest of the Greek heroes would trade for a day of paid labour.
“I spake; Achilles quickly answered me:— ‘Noble Ulysses, speak not thus of death, As if thou couldst console me. I would be A laborer on earth, and serve for hire Some man of mean estate, who makes scant cheer, Rather than reign o’er all who have gone down To death. Speak rather of my noble son, Whether or not he yet has joined the wars To fight among the foremost of the host.
The Odyssey · Homer
Το μαύρο ρούχο δεν είναι η λύπη· η αληθινή λύπη δεν έχει σχήμα.
Φαίνεται! Δέσποινά μου, τι λέγεις; είναι· εγώ το φαίνεται δεν ξεύρω. Ούτε, ω καλή μητέρα, η μαύρη φορεσιά μου, ούτ’ όσα θλιφτικά ρούχα η συνήθεια θέλει, ούτ’ άνεμοι αναστεναγμών βιαστά σπρωγμένοι, όχι, αλλ’ ούτε ’ς τα μάτια ζωντανή πλημμύρα, ούτε η κατήφεια του προσώπου, και όλ’ οι τρόποι του πόνου και η μορφαίς, δεν φθάνουν να με δείξουν· εκείνα φ α ί ν ο ν τ α ι τωόντι, ότ’ είναι πράξες οπού αν θέλη κάνεις ταις παίζει· αλλ’ ό,τι έχω μέσα μου, σχήμα δεν το δείχνει· αυτά δεν είναι παρά οι στολισμοί, τα φάλαρα της λύπης.
Άμλετος · Ιάκωβος Πολυλάς
Ο λόγος ενός καπετάνιου στους κουρασμένους ναύτες του για τον σκοπό της ανθρώπινης ζωής.
Consider ye the seed from which ye sprang; Ye were not made to live like unto brutes, But for pursuit of virtue and of knowledge.’ So eager did I render my companions, With this brief exhortation, for the voyage, That then I hardly could have held them back. And having turned our stern unto the morning, We of the oars made wings for our mad flight, Evermore gaining on the larboard side.
Θεία Κωμωδία · Dante Alighieri
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή