Η κίτρινη ταπετσαρία
Charlotte Perkins Gilman (1860–1935), 1892
★ 4,06 από 392,9 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Μια γυναίκα αναγκάζεται να ξεκουραστεί σε ένα νοικιασμένο σπίτι και αρχίζει να διαβάζει την ταπετσαρία σαν κείμενο. Διαβάζεται σε μία καθισιά, αλλά σε αναστατώνει για πολύ καιρό μετά. Η κλεισούρα και η ανησυχία δυναμώνουν σε μια σύντομη, γοτθική αφήγηση, με τη φωνή μιας γυναίκας που παρατηρεί την ταπετσαρία όλο και πιο επίμονα.
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, φόβος και αντίσταση. Μιλά για την τρέλα, την ταυτότητα και την κοινωνία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσουν οι σύντομες γοτθικές ιστορίες που εξερευνούν την ταυτότητα και τον κοινωνικό περιορισμό μέσα από μια ανήσυχη, προσωπική φωνή. Η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και η ψυχική αναστάτωση βρίσκεται στο κέντρο της αφήγησης, οπότε ίσως να μη σου ταιριάξει αν αποφεύγεις τέτοια θέματα.
Γιατί να το διαβάσεις
Γραμμένη ως προειδοποίηση για τη θεραπεία ανάπαυσης που είχε επιβληθεί και στην ίδια τη Gilman, η ιστορία δίνει μια κοφτερή ματιά στην εξουσία και στον εγκλεισμό, σε έκταση που διαβάζεται μονομιάς.
Σελίδες από το βιβλίο
Μια μυρωδιά τόσο επίμονη που περιγράφεται μόνο σαν χρώμα.
It used to disturb me at first. I thought seriously of burning thehouse—to reach the smell.But now I am used to it. The only thing I can think of that it is likeis the color of the paper! A yellow smell. Κάποιες ταπετσαρίες είναι απλώς άσχημες. Αυτή μοιάζει να σε παρακολουθεί.
But I must not think about that. This paper looks to me as if it knewwhat a vicious influence it had!There is a recurrent spot where the pattern lolls like a broken neckand two bulbous eyes stare at you upside-down. Κοίτα το μοτίβο αρκετή ώρα και αρχίζεις να το ακούς να διαφωνεί.
It is dull enough to confuse the eye in following, pronounced enough to constantly irritate, and provoke study, and when you follow the lame, uncertain curves for a little distance they suddenly commit suicide—plunge off at outrageous angles, destroy themselves in unheard-of contradictions. Charlotte Perkins Gilman.Η Γκίλμαν είχε κι εκείνη υποβληθεί από τον γιατρό S. Weir Mitchell στη θεραπεία ανάπαυσης. Αργότερα είπε ότι έγραψε αυτό το διήγημα για να προειδοποιήσει για τους κινδύνους της.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Η παράξενη υπόθεση του δρ Τζέκιλ και του κ. Χάιντ
Robert Louis Stevenson, 1886
Κοινά στοιχεία: φόβος και ταυτότητα.
Περισσότερα βιβλία — Charlotte Perkins Gilman
Moving the Mountain
Charlotte Perkins Gilman, 1911
Ένας άντρας επιστρέφει ύστερα από τριάντα χρόνια σε μια Αμερική που έχει καταργήσει αθόρυβα τη φτώχεια και έχει αλλάξει την οικογένεια. Τώρα πρέπει να μάθει να βλέπει τον κόσμο του σαν κάτι ξένο.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Η κίτρινη ταπετσαρία»;
- Μπορεί να σου αρέσουν οι σύντομες γοτθικές ιστορίες που εξερευνούν την ταυτότητα και τον κοινωνικό περιορισμό μέσα από μια ανήσυχη, προσωπική φωνή. Η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και η ψυχική αναστάτωση βρίσκεται στο κέντρο της αφήγησης, οπότε ίσως να μη σου ταιριάξει αν αποφεύγεις τέτοια θέματα.
- Πώς είναι το «Η κίτρινη ταπετσαρία»;
- Η κλεισούρα και η ανησυχία δυναμώνουν σε μια σύντομη, γοτθική αφήγηση, με τη φωνή μιας γυναίκας που παρατηρεί την ταπετσαρία όλο και πιο επίμονα. Ατμόσφαιρα: ανησυχία, φόβος και αντίσταση. Μιλά για την τρέλα, την ταυτότητα και την κοινωνία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η κίτρινη ταπετσαρία»;
- Αν σου άρεσε το «Η κίτρινη ταπετσαρία», δοκίμασε «Η παράξενη υπόθεση του δρ Τζέκιλ και του κ. Χάιντ» (Robert Louis Stevenson), «Η στριφτή βίδα» (Henry James) και «Καρμίλλα» (Joseph Sheridan Le Fanu).
Μια γεύση από τη ροή
Ένας νους ξυπνά χωρίς παρελθόν και χωρίς κανέναν να ρωτήσει.
“But where were my friends and relations? No father had watched my infant days, no mother had blessed me with smiles and caresses; or if they had, all my past life was now a blot, a blind vacancy in which I distinguished nothing. From my earliest remembrance I had been as I then was in height and proportion. I had never yet seen a being resembling me or who claimed any intercourse with me. What was I? The question again recurred, to be answered only with groans.
Φρανκενστάιν ή ο σύγχρονος Προμηθέας · Mary Shelley
Προχωράς προς τον σωσία σου, πάνω από την κινούμενη άμμο.
One night his dream was so vivid that when he awoke he could not believe that it had only been a dream. He shut his eyes again and again, but each time the vision, if it was a vision, or the reality, if it was a reality, would rise before him. The moon was shining full and yellow over the quicksand as he approached it; he could see the expanse of light shaken and disturbed and full of black shadows as the liquid sand quivered and trembled and wrinkled and eddied as was its wont between its pauses of marble calm. As he drew close to it another figure came towards it from the opposite side with equal footsteps.
Ο επισκέπτης του Δράκουλα · Bram Stoker
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή