Το γεγονός
Ανί Ερνό, 2000
★ 4,29 από 87,5 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Η Ανί Ερνό μετατρέπει μια βαθιά προσωπική εμπειρία σε μια καθαρή αφήγηση για τη μνήμη, τη ντροπή και τα όρια που επιβάλλονται στις γυναίκες. Η αφήγηση κινείται με ψυχραιμία μέσα στον φόβο και την ταραχή, καθώς η μνήμη επιστρέφει σε μια εμπειρία φορτισμένη με ντροπή.
Ατμόσφαιρα: φόβος, ανησυχία και αντίσταση. Μιλά για την ηθική, την ταυτότητα και την κοινωνία.
Σε ποιον ταιριάζει
Ίσως σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι προσωπικές μαρτυρίες που φωτίζουν τους περιορισμούς στις ζωές των γυναικών. Η ψύχραιμη, αποστασιοποιημένη φωνή και η δύσκολη εμπειρία στο κέντρο του βιβλίου μπορεί να σου φανούν βαριές ή μονότονες.
Γιατί να το διαβάσεις
Η «Το γεγονός» δίνει χώρο σε μια εμπειρία που συνδέεται με τη μνήμη, τη ντροπή και τους κοινωνικούς περιορισμούς· διαβάζεται επίκαιρα όσο αυτά τα όρια παραμένουν υπό συζήτηση.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Η επιθυμία και ο φόβος δύσκολα χωρούν στην ίδια ανάμνηση.
Τα λόγια του αντήχησαν μες στη σιωπή. Το άτομο στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν σίγουρα οροθετικό. Τέλειωσα τη διόρθωση των γραπτών μου. Ξανάβλεπα συνεχώς την ίδια θολή σκηνή – ένα Σάββατο και μια Κυριακή, Ιούλιος ήτανε, τις ερωτικές κινήσεις, την εκσπερμάτωση. Τούτη η, θαμμένη για μήνες, σκηνή ήταν ο λόγος που βρισκόμουν σήμερα εδώ. Το αγκάλιασμα και το σπαρτάρισμα των γυμνών σωμάτων έμοιαζαν με χορό θανάτου. Μου φαινόταν ότι ο άντρας, τον οποίο –με μισή καρδιά– δέχτηκα να ξαναδώ, είχε έρθει από την Ιταλία μόνο και μόνο για να μου μεταδώσει το AIDS. Κι όμως, αδύνατον να συσχετίσω αυτά τα δύο: τις ερωτικές κινήσεις, τη θέρμη του δέρματος και του σπέρματος, και το ότι βρίσκομαι εδώ. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες περιγράφουν ένα συγκλονιστικό και επίκαιρο απομνημόνευμα, που πολλοί θεωρούν δυνατό και θαρραλέο, καθώς προκαλεί οργή για τους περιοριστικούς νόμους και συμπόνια για τις γυναίκες. Κάποιοι, ωστόσο, βρήκαν την αφηγήτρια αποστασιοποιημένη και την αφήγηση μονότονη.
Ανί Ερνό.Η Ανί Ερνό τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2022. Η Σουηδική Ακαδημία ξεχώρισε τον τρόπο με τον οποίο αποκαλύπτει τους περιορισμούς της προσωπικής μνήμης.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Δημοκρατικός Πολιτισμός και Εκπαίδευση για το Καλό κάθε Ανθρώπου και του Κόσμου
Μάριος Κουκουνάρας-Λιάγκης, 2024
Κοινά στοιχεία: κοινωνία και ηθική.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Το γεγονός»;
- Ίσως σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι προσωπικές μαρτυρίες που φωτίζουν τους περιορισμούς στις ζωές των γυναικών. Η ψύχραιμη, αποστασιοποιημένη φωνή και η δύσκολη εμπειρία στο κέντρο του βιβλίου μπορεί να σου φανούν βαριές ή μονότονες.
- Πώς είναι το «Το γεγονός»;
- Η αφήγηση κινείται με ψυχραιμία μέσα στον φόβο και την ταραχή, καθώς η μνήμη επιστρέφει σε μια εμπειρία φορτισμένη με ντροπή. Ατμόσφαιρα: φόβος, ανησυχία και αντίσταση. Μιλά για την ηθική, την ταυτότητα και την κοινωνία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το γεγονός»;
- Αν σου άρεσε το «Το γεγονός», δοκίμασε «Το δεύτερο φύλο» (Σιμόν ντε Μποβουάρ), «Πολέμα την Ολιγαρχία» (Μπέρνι Σάντερς) και «Το νόημα της ζωής» (Βίκτορ Φρανκλ).
Μια γεύση από τη ροή
Αποκαλεί το γυναικείο σώμα εύθραυστο και το εννοεί ως προειδοποίηση.
Ο θηλασμός είναι επίσης μια εξαντλητική υποδούλωση· διάφο ροι παράγοντες –ο κυριότερος των οποίων είναι χωρίς αμφιβολία η εμφά νιση μιας ορμόνης, της προγεστίνης–, προκαλούν στους αδένες των μαστών την έκκριση γάλακτος. Ο ερχομός του γάλακτος είναι επώδυνος, συνοδεύ εται πολλές φορές από πυρετό, και η μητέρα τρέφει το νεογέννητο σε βάρος της ίδιας της ζωτικότητάς της. Η σύγκρουση μεταξύ είδους και ατόμου, η οποία στον τοκετό παίρνει μερικές φορές δραματική μορφή, καθιστά το γυναικείο σώμα ανησυχητικά εύθραυστο. Λέγεται ότι οι γυναίκες «έχουν αρρώστιες στην κοιλιά». Και είναι αλήθεια πως έχουν μέσα τους ένα εχθρι κό στοιχείο: το είδος, που τις κατατρώει.
Το δεύτερο φύλο · Σιμόν ντε Μποβουάρ
Ένας τοίχος γεμάτος δικτάτορες κι ένα καθαρό τετράγωνο σκόνης εκεί όπου κρεμόταν ένα πορτρέτο.
Τον επισκέφθηκα στο διαμέρισμά του κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Μου έκανε εντύπωση ότι στον τοίχο πίσω του ήταν κρεμασμένα πορτρέτα ξένων και Ελλήνων διδακτόρων και διάσημων εθνικοσοσιαλιστών ηγετών μαζί με αυτό του Ιωαννίδη. Από το πάνθεο των δικτατόρων έλειπε μόνο ο Γεώργιος Παπαδόπουλος και ήταν εμφανές ένα κενό στη σειρά των φωτογραφιών. Υπήρχε ένα τετράγωνο περίγραμμα από σκόνη που πρόδιδε κάποια «αποκαθήλωση». Μου διευκρίνισε ότι είχε και το πορτρέτο του Παπαδόπουλου στον τοίχο, αλλά το είχε κατεβάσει γιατί «πούλησε τα ιδεώδη της Επαναστάσεως».
Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974 · Αλέξης Παπαχελάς
Το να καταλαβαίνεις τους κανόνες δεν σημαίνει πως συμφωνείς να τους υπακούσεις.
Όμως δεν ενήργησε βάσει αυτής της αντίληψή της. Αυτή συμπεριφέρθηκε με τρόπο που δεν ευθυγραμμίζεται με τις προσδοκίες της εκπαίδευσης. Το παράδοξο λοιπόν είναι ότι τα επιτυχημένα μαθησιακά αποτελέσματα του ενός ή τα αποτυχημένα της άλλης, με όρους διδακτικής μεθοδολογίας και επιτυχημένης μάθησης εκλαμβάνονται αντίθετα από την «ανθρώπινη» προοπτική της υποκειμενοποίησης (Biesta, 2022, σ. 28). Η δράση των δύο διαυγάζει τι σημαίνει υποκειμενοποίηση και αντικειμενοποίηση στην εκπαίδευση και τη διαφορά που έχει η εκπαίδευση όταν πρωταρχικά σκοπεύει στην ύπαρξη ως υποκείμενο, δηλαδή όταν το «εγώ», για τον Biesta (2022, σ. 33), μπορεί να πει «όχι».
Δημοκρατικός Πολιτισμός και Εκπαίδευση για το Καλό κάθε Ανθρώπου και του Κόσμου · Μάριος Κουκουνάρας-Λιάγκης
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή