Το κορίτσι που εξαφανίστηκε
Τζίλιαν Φλιν, 2012
Δύο σύζυγοι μιλούν εναλλάξ, αλλά ο καθένας λέει μια διαφορετική αλήθεια.
Από το πορτρέτο που μένει νέο στο «Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι» ως τις ερωτήσεις για τον χρόνο στη «Μια σύντομη ιστορία του χρόνου», αυτά τα βιβλία κοιτούν γνώριμα πράγματα από μια απρόσμενη πλευρά. Διάλεξέ τα αν θέλεις ιστορίες και ιδέες που σε κάνουν να προσέξεις ξανά όσα θεωρούσες δεδομένα.
Μια σελίδα που το δείχνει
Οι ερωτήσεις που δεν έκανες ποτέ φωναχτά και μένουν αναπάντητες.
Τι σκέφτεσαι, Έιμι; Αυτή είναι η ερώτηση που έκανα πιο συχνά κατά τη διάρκεια του γάμου μας, έστω κι αν την έκανα από μέσα μου και όχι στο πρόσωπο που θα μπορούσε να μου απαντήσει. Φαντάζομαι πως αυτές οι ερωτήσεις μαζεύονται σαν σύννεφα που προμηνύουν καταιγίδα πάνω από όλους τους γά- RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE= G I L L I A N F L Y N N 14 μους: Τι σκέφτεσαι; Τι νιώθεις; Ποιος είσαι; Τι κάναμε ο ένας στον άλλον; Τι θα κάνουμε ο ένας στον άλλον; Τα μάτια μου άνοιξαν απότομα στις έξι π.μ. ακριβώς – χωρίς να τρεμοπαίξω τις βλεφαρίδες, χωρίς να τα ανοιγοκλείσω προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω πού βρισκόμουν. Τζίλιαν Φλιν, 2012
Δύο σύζυγοι μιλούν εναλλάξ, αλλά ο καθένας λέει μια διαφορετική αλήθεια.
Oscar Wilde, 1890
Ένας όμορφος νέος εύχεται το πορτρέτο του να γερνάει στη θέση του. Μια κοφτερή, διασκεδαστική και ύστερα τρομακτική μελέτη της ματαιοδοξίας, της γοητείας και της ηθικής ολίσθησης — ακόμα ανατριχιαστικά επίκαιρη.
Hernan Diaz, 2022
Η βιογραφία ενός άνδρα που μισούσε την οικογενειακή του περιουσία και έγινε, σχεδόν κατά λάθος, ένας από τους ισχυρότερους χρηματιστές της εποχής του.
Μάρκος Αυρήλιος, 180
Ένας σύγχρονος αναγνώστης ξαναδιαβάζει τους στωικούς στοχασμούς του Μάρκου Αυρήλιου και αναρωτιέται τι αφήνουν έξω τα ιδανικά τους.
Raja Shehadeh, 2024
Ο πρώην επικεφαλής διαπραγματευτής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης εξηγεί γιατί το 1989 δεν έφτασε ποτέ στη Δυτική Όχθη: μια προσωπική, λεπτομερής ματιά στα αφηγήματα που λένε τα κράτη στον εαυτό τους.
Robert Louis Stevenson, 1883
Ένα αγόρι βρίσκει τον χάρτη ενός νεκρού ναυτικού και καταλήγει σ’ ένα πλοίο όπου ο πιο φιλικός άνθρωπος μπορεί να είναι και ο πιο επικίνδυνος. Γρήγορο και κεφάτο, το πρότυπο για κάθε ιστορία με πειρατές.
Dan Brown, 2000
Έρη Ρίτσου, 2008
Ένα κορίτσι που το φωνάζουν Αντιλόπη πηγαίνει να δουλέψει ως υπηρέτρια σε ένα αρχοντικό και μαθαίνει πόσο κοστίζει το όνειρο μιας καλύτερης ζωής. Ένα ζεστό, οξυδερκές μυθιστόρημα για την τάξη, τη ντροπή και την όρεξη για ζωή.
Stephen W. Hawking, 1988
Ένας φυσικός προσεγγίζει τα μεγάλα ερωτήματα — τον χρόνο, τις μαύρες τρύπες, την αρχή του σύμπαντος — για αναγνώστες που πίστευαν πως δεν μπορούσαν να καταλάβουν τη φυσική.
Lewis Carroll, 1865
Dan Brown, 2009
Ένας συμβολολόγος φτάνει στην Ουάσινγκτον για μια διάλεξη και βρίσκεται μπλεγμένος σε μια νύχτα γεμάτη μασονικούς κώδικες, κρυμμένα μνημεία και έναν μέντορα που έχει εξαφανιστεί.
Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, 1980
Ύστερα κείμενα του Τόλκιν εξερευνούν τους τόπους, τους κατοίκους και τη μεταφυσική του κόσμου της Μέσης-γης.
Λευτέρης Καντζίνος, 2021
Ένας περίπατος στον κόσμο της δεκαετίας του 1860 και του 1870: πώς ο Μπίσμαρκ, ο Γκαριμπάλντι, η Διώρυγα του Σουέζ και η ελληνική παροικία της Αλεξάνδρειας ξανασχεδίασαν τον χάρτη μπροστά στα μάτια μας.
Niccolò Machiavelli, 1532
Ένα σύντομο, ψύχραιμο εγχειρίδιο για το πώς κερδίζεται και διατηρείται η εξουσία, γραμμένο από έναν άνθρωπο που την είδε από κοντά. Ο ωμός ρεαλισμός του εξακολουθεί να σε ταράζει, αλλά και να εξηγεί πώς συμπεριφέρονται οι ηγέτες.
John Hirst, 2004
Μια σύντομη, αιχμηρή ιστορία της Ευρώπης μέσα από τρεις κληρονομιές: την ελληνική λογική, τη χριστιανική πίστη και την πολεμική τιμή των γερμανικών λαών. Παραδέχεται και όσα οι ιστορικοί δεν μπορούν να εξηγήσουν.
Agatha Christie, 1934
Ένας επιβάτης δολοφονείται, ένα διαμέρισμα είναι κλειδωμένο από μέσα και ένας μικρόσωμος Βέλγος διαβάζει τα ψέματα καλύτερα από τον καθένα. Ένα αίνιγμα κλειστού κύκλου στην πιο καθαρή του μορφή.
J. K. Rowling, 1998
Η δεύτερη χρονιά στο Χόγκουαρτς παίρνει σκοτεινή τροπή: ανοίγει μια κρυφή κάμαρα, μια φωνή σφυρίζει μέσα στους τοίχους και όλοι υποψιάζονται τον Χάρι, ενώ ένας ματαιόδοξος νέος καθηγητής παίρνει τα εύσημα.
Michael Crichton, 1995
Μια αποστολή σε ένα κρυφό νησί, χρηματοδοτημένη από έναν πλούσιο, γίνεται μια βιωματική συζήτηση για τους δεινόσαυρους, τα μέσα ενημέρωσης και το αν οι άνθρωποι είναι τόσο έξυπνοι όσο νομίζουν.
Arthur Conan Doyle, 1892
Friedrich Nietzsche, 1886
Μια αιχμηρή περιήγηση στις συνήθειες του μυαλού που θεωρούμε δεδομένες: γιατί οι φιλόσοφοι λένε ψέματα στον εαυτό τους, τι κρύβουν τα ήθη μας και τι χρειάζεται για να σκέφτεσαι χωρίς να κολακεύεις τον εαυτό σου.
Isaac Asimov, 1950
Εννιά συνδεδεμένες ιστορίες όπου τα ρομπότ υπακούν πιστά στους Τρεις Νόμους, αλλά και πάλι προκαλούν προβλήματα, επειδή οι άνθρωποι γύρω τους κάνουν λάθη.
Agatha Christie, 1937
Μια κρουαζιέρα στον Νείλο, ένας μήνας του μέλιτος και ένας φόνος ανάμεσα σε αγνώστους που έχουν όλοι κάποιο κίνητρο. Ο Πουαρό, σε διακοπές, πρέπει να ξεμπλέξει ένα κουβάρι ζήλιας πριν δέσει το πλοίο.
Cassandra Clare, 2007
Sun Tzu, -500
Πώς είναι να ζηλεύεις το ίδιο σου το πορτρέτο.
“I am jealous of everything whose beauty does not die. I am jealous of the portrait you have painted of me. Why should it keep what I must lose? Every moment that passes takes something from me and gives something to it. Oh, if it were only the other way! If the picture could change, and I could be always what I am now! Why did you paint it? It will mock me some day—mock me horribly!” The hot tears welled into his eyes; he tore his hand away and, flinging himself on the divan, he buried his face in the cushions, as though he was praying.Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι · Oscar Wilde
Μισεί την πολυτέλεια, αλλά όχι το χρήμα.
Η πολυτέλεια ήταν ένα χυδαίο βάρος. Η πρόσβαση σε νέες εμπειρίες δεν ήταν κάτι που το μοναχικό πνεύμα του λαχταρούσε. Η πολιτική και το κυνήγι της εξου σίας δεν ασκούσαν καμία γοητεία στο αντικοινωνικό μυαλό του. Τα παιχνίδια στρατηγικής, όπως το σκάκι ή το μπριτζ, ποτέ δεν τον ενδιέφεραν. Αν τον ρωτούσαν, ο Μπέντζαμιν θα δυσκολευόταν ενδεχομένως να εξηγήσει τι ακριβώς τον έλκυε στον κόσμο της οικονομίας. Ήταν, σίγουρα, η πολυπλοκότη τά του, αλλά και το γεγονός ότι έβλεπε το κεφάλαιο ως έναν ασηπτικό ζωντανό οργανισμό. Κινούνταν, καταβρόχθιζε, ανα πτυσσόταν, αναπαραγόταν, έφθινε και μπορούσε να χαθεί. Αλλά ήταν καθαρός από μικρόβια. Τούτο του έγινε ακόμα πιο ξεκάθαρο με τον καιρό.Παρακαταθήκη · Hernan Diaz
Όταν η συνείδηση υπακούει αλλού, τι ακούει το κράτος;
Το σημείον όμως το οποίον πάντοτε εφαίνετο τελείως ανεξήγητον είναι κάποια συναισθηματική ατέλεια εις την ψυχοσύνθεσιν του Μάρκου Αυρηλίου, ιδία δε υπό μορφήν σκληρότητος και αναισθησίας ενώπιον ωρισμένων παθημάτων των ανθρώπων. Ούτω αγνοεί απολύτως την ζωοφιλίαν, μένει αδιάφορος ενώπιον των κατακρεουργήσεων των ξιφομάχων εις τον στίβον και ουδένα αισθάνεται οίκτον διά τα μαρτύρια των χριστιανών. [...] Τέλος, διατί να φαίνεται ανεξήγητος η αντίληψις ην είχεν ο Μάρκος Αυρήλιος περί των χριστιανών ως εκφύλων επαναστατών; Ήτο δυνατόν ο αυτοκράτωρ να μη θεωρή ως στοιχεία υποσκάπτοντα τα θεμέλια του κράτους ανθρώπους έχοντας την ιδέαν ότι οφείλουν προ παντός υπακοήν εις το ουράνιον κράτος, εις τον Θείον Παντοκράτορα;Τα εις εαυτόν · Μάρκος Αυρήλιος
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροήΔιάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.
Άνοιξε το BookFeedΔωρεάν, χωρίς εγγραφή.