Brave New World
Aldous Huxley, 1932
★ 3,98 από 2,2 εκ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένα μέλλον όπου η άνεση είναι υποχρεωτική και η ευτυχία κατασκευάζεται· ένας outsider αναρωτιέται τι θυσιάστηκε για να γίνει αυτό δυνατό. Η ψυχρή, ανήσυχη αφήγηση κινείται με ήρεμο ρυθμό και σε βάζει να αναρωτηθείς τι χάνεται όταν η κοινωνία ελέγχει την ευτυχία.
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, περιέργεια και θαυμασμός. Μιλά για την κοινωνία, την εξουσία και την ταυτότητα.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι κοινωνίες που επιβάλλουν τη συμμόρφωση και τα ερωτήματα για την ελευθερία και την ταυτότητα. Κάποιοι αναγνώστες βρίσκουν το βιβλίο αργό και συναισθηματικά απόμακρο, οπότε ίσως δεν σου ταιριάξει αν θέλεις έντονη συναισθηματική εγγύτητα.
Γιατί να το διαβάσεις
Σήμερα, η ιστορία προσφέρει έναν τρόπο να σκεφτείς πώς η εξουσία μπορεί να κρύβεται πίσω από την άνεση και την υπόσχεση μιας εύκολης ευτυχίας.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Τι χάνεται όταν τίποτα δεν μπαίνει ανάμεσα στην επιθυμία και την εκπλήρωσή της;
Impulse arrested spills over, and the flood is feeling, the flood is passion, the flood is even madness: it depends on the force of the current, the height and strength of the barrier. The unchecked stream flows smoothly down its appointed channels into a calm well-being. (The embryo is hungry; day in, day out, the blood-surrogate pump unceasingly turns its eight hundred revolutions a minute. The decanted infant howls; at once a nurse appears with a bottle of external secretion. Feeling lurks in that interval of time between desire and its consummation. Shorten that interval, break down all those old unnecessary barriers. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες διχάζονται: πολλοί βρίσκουν την κοινωνία που φαντάζεται το βιβλίο ανατριχιαστική, προβληματίζονται από αυτήν και νιώθουν πως αγγίζει άβολα τη σημερινή πραγματικότητα, ενώ άλλοι το θεωρούν στεγνό, αργό και συναισθηματικά άτονο. Οι προειδοποιήσεις του για τον έλεγχο, τη συμμόρφωση και την απώλεια της ελευθερίας μένουν στη σκέψη.
Aldous Huxley.Ο Χάξλεϊ δίδαξε γαλλικά στο Ίτον, όπου μαθητής του ήταν ο Τζορτζ Όργουελ. Το «1984» του Όργουελ διαβάζεται συχνά ως απάντηση σε αυτό το βιβλίο.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Brave New World»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι κοινωνίες που επιβάλλουν τη συμμόρφωση και τα ερωτήματα για την ελευθερία και την ταυτότητα. Κάποιοι αναγνώστες βρίσκουν το βιβλίο αργό και συναισθηματικά απόμακρο, οπότε ίσως δεν σου ταιριάξει αν θέλεις έντονη συναισθηματική εγγύτητα.
- Πώς είναι το «Brave New World»;
- Η ψυχρή, ανήσυχη αφήγηση κινείται με ήρεμο ρυθμό και σε βάζει να αναρωτηθείς τι χάνεται όταν η κοινωνία ελέγχει την ευτυχία. Ατμόσφαιρα: ανησυχία, περιέργεια και θαυμασμός. Μιλά για την κοινωνία, την εξουσία και την ταυτότητα.
- Τι να διαβάσω μετά το «Brave New World»;
- Αν σου άρεσε το «Brave New World», δοκίμασε «Το κουρδιστό πορτοκάλι» (Anthony Burgess), «Animal Farm» (George Orwell) και «The Handmaid's Tale» (Margaret Atwood).
Μια γεύση από τη ροή
Οι μικρές συνήθειες που κάνουν ένα τέρας να μοιάζει ανθρώπινο.
He was not a monster, to her. Probably he had some endearing trait: he whistled, off key, in the shower, he had a yen for truffles, he called his dog Liebchen and made it sit up for little pieces of raw steak. How easy it is to invent a humanity, for anyone at all.
The Handmaid's Tale · Margaret Atwood
What if the punishment you wanted most was remorse, and it never came.
And if only fate would have sent him repentance—burning repentance that would have torn his heart and robbed him of sleep, that repentance, the awful agony of which brings visions of hanging or drowning! Oh, he would have been glad of it! Tears and agonies would at least have been life. But he did not repent of his crime.
Crime and Punishment · Fyodor Dostoevsky
Η μόνη δουλειά που αξίζει, κι όμως δεν γίνεται
Anyway, I keep picturing all these little kids playing some game in this big field of rye and all. Thousands of little kids, and nobody’s around — nobody big, I mean — except me. And I’m standing on the edge of some crazy cliff. What I have to do, I have to catch everybody if they start to go over the cliff — I mean if they’re running and they don’t look where they’re going I have to come out from somewhere and catch them. That’s all I’d do all day. I’d just be the catcher in the rye, and all. I know it’s crazy, but that’s the only thing I’d really like to be. I know it’s crazy.
The Catcher in the Rye · J. D. Salinger
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή