Η Ιλιάδα όπως την αφηγούνται οι θεές
Μαριλου Ολιβα, 2023
Ο Τρωικός πόλεμος μέσα από τη φωνή των θεών: εξουσία, θυσία και το τίμημα του να είσαι θνητός. Η πολεμική αφήγηση αποκτά λυρική, επιβλητική φωνή, καθώς οι θεές κοιτούν από ψηλά την εξουσία, τις θυσίες και τη θνητή ζωή.
Ατμόσφαιρα: δέος και γαλήνη. Μιλά για τον πόλεμο, την εξουσία και την ελευθερία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις να ξαναδείς τον Τρωικό πόλεμο μέσα από τη ματιά των θεών και σε ενδιαφέρουν οι γυναικείες φωνές στην Ιλιάδα. Η αφήγηση κρατά το μυθικό, δραματικό της ύφος, οπότε ίσως δεν σου ταιριάξει αν προτιμάς μια λιτή, καθημερινή φωνή.
Γιατί να το διαβάσεις
Η Μαριλού Ολίβα αξιοποιεί τη μελέτη της για τις γυναίκες στην Ιλιάδα και δίνει τον λόγο στις θεές. Έτσι, η γνωστή πολεμική ιστορία φωτίζει αλλιώς την εξουσία και το τίμημα της θνητότητας.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Ένας θεός κατεβαίνει για να τιμωρήσει, και το σκοτάδι που φέρνει μοιάζει με επιχείρημα.
Ο θείος τοξότης έχει δει τη σκηνή από τον Όλυμπο. Είναι εξοργισμένος, πρέπει να ξεπλύνει αυτή την ντροπή. Περνά στον ώμο το τόξο και την ασημένια φαρέτρα του, σε κάθε κίνησή του κροταλίζουν τα βέλη, ενώ κατεβαίνει σκεπτόμενος την τιμωρία του, σκοτεινός σαν αδίκημα, ίδιος με τη νύχτα. Μαριλου Ολιβα.Η Μαριλού Όλιβα διδάσκει ιταλική λογοτεχνία στη Μπολόνια και έχει μελετήσει τις γυναίκες της Ιλιάδας· εδώ δίνει τον λόγο στις θεές.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Η Ιλιάδα όπως την αφηγούνται οι θεές»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις να ξαναδείς τον Τρωικό πόλεμο μέσα από τη ματιά των θεών και σε ενδιαφέρουν οι γυναικείες φωνές στην Ιλιάδα. Η αφήγηση κρατά το μυθικό, δραματικό της ύφος, οπότε ίσως δεν σου ταιριάξει αν προτιμάς μια λιτή, καθημερινή φωνή.
- Πώς είναι το «Η Ιλιάδα όπως την αφηγούνται οι θεές»;
- Η πολεμική αφήγηση αποκτά λυρική, επιβλητική φωνή, καθώς οι θεές κοιτούν από ψηλά την εξουσία, τις θυσίες και τη θνητή ζωή. Ατμόσφαιρα: δέος και γαλήνη. Μιλά για τον πόλεμο, την εξουσία και την ελευθερία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η Ιλιάδα όπως την αφηγούνται οι θεές»;
- Αν σου άρεσε το «Η Ιλιάδα όπως την αφηγούνται οι θεές», δοκίμασε «Η πτώσις του Αρκαδίου» (Ιωάννης Κονδυλάκης), «Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου» (Πηνελόπη Δέλτα) και «Οδύσσεια» (Όμηρος).
Μια γεύση από τη ροή
Πώς φαίνεται ο ουρανός ύστερα από μια σφαγή.
Και πολλήν ώρα δε μίλησαν πια. Στο κάστρο, πάνω από το κεφάλι τους, οι χαρούμενες φωνές λίγο - λίγο ησύχαζαν. Οι Βούλγαροι, χορτασμένοι από αίμα και σφαγές, είχαν χαιρετίσει τη νίκη τους με ό,τι κρασί βρέθηκε στο φρούριο και, αποκαμωμένοι από της νυχτιάς τους κόπους, έγερναν να κοιμηθούν. Η νύχτα ήταν ήσυχη, φύλλο δεν κουνούσε. Από το μαύρο ουρανό τ’ άστρα τους κοίταζαν με τα χρυσά τους φωτεινά μάτια, άψυχα, παγωμένα στην ολύμπια αταραξία τους, αδιαφορώντας για τους ανθρώπινους πόνους που δεν έφθαναν στα ύψη τους. Κάτω, στο ριζό του βράχου, το ποτάμι, φουσκωμένο από τις τελευταίες βροχές, μούγκριζε ανάμεσα στις πέτρες, και ο ήχος του ανέβαινε θυμωμένος, τάραζε την ηρεμία της χειμωνιάτικης νύχτας.
Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου · Πηνελόπη Δέλτα
Ο σκύλος αναγνωρίζει πρώτος τον αφέντη του, χωρίς να μπορεί να του μιλήσει.
Ὅμως τὴ λύσσα τῆς κοιλιᾶς δὲ δύνεσαι νὰ κρύψης, ποὺ ἡ ἔρμη ἀρίθμητα δεινὰ στὸν κόσμο πάντα φέρνει. Γιὰ κείνην ἀρματώνουνται καλόζυγα καράβια, ποὺ σκίζουνε τὰ πέλαγα καὶ τοὺς ὀχτροὺς χτυπᾶνε.” Αὐτὰ καθὼς λαλούσανε κι ἀνάμεσό τους λέγαν, σκυλὶ ποὺ κοίτουνταν, τ’ αὐτιὰ καὶ τὸ κεφάλι ὀρθώνει, ὁ Ἄργος, ποὺ ὁ ἀντρόψυχος Δυσσέας τὸν εἶχε θρέψει, ὅμως δὲν τόνε χάρηκε, γιατ’ εἶχε φύγει ἐκεῖνος στὴ Τροία τότες τὴν ἱερή· σ’ ἄλλους καιρούς οἱ νέοι τὸν παίρνανε, νὰ κυνηγοῦν λαγούς, ζαρκάδια, γίδια. Τώρα, π’ ὁ ἀφέντης ἔλειπε, τὸν ἄφηναν πεσμένο στὴν σωριασμένη τὴν κοπριὰ βοδιῶν καὶ μουλαριῶνε, ποὺ ὀμπρὸς στὴ θύρα ἁπλώνονταν, κι οἱ παραγιοὶ ἀποκεῖθε τὴν σήκωναν καὶ κόπριζαν τοὺς κήπους τοῦ Ὀδυσσέα.
Οδύσσεια · Όμηρος
Οι εχθροί γέλασαν με τον μικρό πύργο των Ρωμαίων. Ύστερα τον είδαν να κινείται.
Ὡς δὲ προσαχθεισῶν τῶν στοῶν καὶ χώματος ἀνεγερθέντος εἶδον μακρὰν πύργον ἀνιδρυόμενον, τὸ μὲν πρῶτον κατεγέλων ἐκ τοῦ τείχους καὶ ἔσκωπτον διὰ λόγων, ὅτι τηλικαύτη μηχανὴ ἀπὸ τοσαύτης ἀποστάσεως ἀνηγείρετο: διὰ ποίων ἆρα χειρῶν ἢ διὰ ποίων δυνάμεων ἀνθρωπάρια μάλιστα τηλικαῦτα τὸ μέγεθος (διότι εἰς ἄνδρας Γαλάτας ὡς ἐκ τοῦ μεγέθους τῶν σωμάτων αὑτῶν ἡ βραχύτης ἡμῶν φαίνεται ἀξιοκαταφρόνητος) πιστεύουσι νὰ κινήσωσι πύργον τοσούτου βάρους;
Απομνημονεύματα περί του γαλατικού πολέμου · Ιούλιος Καίσαρ
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή