Dune
Frank Herbert, 1965
★ 4,29 από 1,7 εκ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας πλανήτης-έρημος, ένα μπαχαρικό που επιτρέπει στους πλοηγούς να διπλώνουν τον χώρο και ένα αγόρι που το εκπαιδεύουν για μεσσία, χωρίς να το έχει ζητήσει. Η έρημος απλώνεται μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο εξουσία και δέος, με αργό, πυκνό ρυθμό και σκέψεις που γεννούν φόβο και ελευθερία.
Ατμόσφαιρα: δέος, φόβος και θαυμασμός. Μιλά για την εξουσία και την ελευθερία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις επιστημονική φαντασία με περίπλοκη πολιτική, θρησκεία και φιλοσοφία, πέρα από την περιπέτεια. Η πυκνή έκθεση μπορεί να σε μπερδέψει ή να σου φανεί αργή και παλιότερη στο ύφος.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς ένας πλανήτης και ένα σπάνιο μπαχαρικό συνδέονται με την εξουσία και τη μοίρα ενός αγοριού. Σου δίνει έναν κόσμο που ανταμείβει την υπομονή.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Τι να λες στον εαυτό σου όταν έρχεται ο φόβος και δεν φεύγει.
I must not fear. Fear is the mind-killer. Fear is the little-death that brings total obliteration. I will face my fear. I will permit it to pass over me and through me. And when it has gone past I will turn the inner eye to see its path. Where the fear has gone there will be nothing. Only I will remain. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες διχάζονται: κάποιοι θαυμάζουν την τολμηρή οικοδόμηση του κόσμου, το πολιτικό και θρησκευτικό βάθος και το φιλοσοφικό εύρος, και βρίσκουν το έργο καθηλωτικό και ανταποδοτικό. Άλλοι θεωρούν τις πυκνές επεξηγήσεις συγχυτικές, αργές και ξεπερασμένες, και νιώθουν ανία ή απογοήτευση.
Frank Herbert.Το Dune ξεκίνησε ως ανάθεση για ένα περιοδικό σχετικά με τις μετακινούμενες αμμοθίνες του Όρεγκον και πρωτοκυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Chilton, γνωστό κυρίως για τα εγχειρίδια επισκευής αυτοκινήτων.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Dune»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις επιστημονική φαντασία με περίπλοκη πολιτική, θρησκεία και φιλοσοφία, πέρα από την περιπέτεια. Η πυκνή έκθεση μπορεί να σε μπερδέψει ή να σου φανεί αργή και παλιότερη στο ύφος.
- Πώς είναι το «Dune»;
- Η έρημος απλώνεται μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο εξουσία και δέος, με αργό, πυκνό ρυθμό και σκέψεις που γεννούν φόβο και ελευθερία. Ατμόσφαιρα: δέος, φόβος και θαυμασμός. Μιλά για την εξουσία και την ελευθερία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Dune»;
- Αν σου άρεσε το «Dune», δοκίμασε «Ender's Game» (Orson Scott Card), «Foundation» (Isaac Asimov) και «The Handmaid's Tale» (Margaret Atwood).
Μια γεύση από τη ροή
Κι αν το να καταλάβεις κάποιον είναι το πρώτο βήμα για να τον καταστρέψεις;
“In the moment when I truly understand my enemy, understand him well enough to defeat him, then in that very moment I also love him. I think it’s impossible to really understand somebody, what they want, what they believe, and not love them the way they love themselves. And then, in that very moment when I love them... I destroy them. -” “You beat them.” For a moment she was not afraid of his understanding. “No, you don’t understand. I destroy them. I make it impossible for them to ever hurt me again. I grind them and grind them until they don’t exist.”
Ender's Game · Orson Scott Card
What it feels like to wait for a whole planet to appear.
What Gaal was waiting for after the disappointment of the Jump was that first sight of Trantor. He haunted the View-room. The steel shutter-lids were rolled back at announced times and he was always there, watching the hard brilliance of the stars, enjoying the incredible hazy swarm of a star cluster, like a giant conglomeration of fireflies caught in mid-motion and stilled forever. At one time there was the cold, blue-white smoke of a gaseous nebula within five light years of the ship, spreading over the window like distant milk, filling the room with an icy tinge, and disappearing out of sight two hours later, after another Jump.
Foundation · Isaac Asimov
Οι μικρές συνήθειες που κάνουν ένα τέρας να μοιάζει ανθρώπινο.
He was not a monster, to her. Probably he had some endearing trait: he whistled, off key, in the shower, he had a yen for truffles, he called his dog Liebchen and made it sit up for little pieces of raw steak. How easy it is to invent a humanity, for anyone at all.
The Handmaid's Tale · Margaret Atwood
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή