Η Ιλιάδα
Homer (-900–-800), -750
★ 3,94 από 542,5 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας πόλεμος έξω από μια πόλη έχει βαλτώσει. Ο πληγωμένος εγωισμός ενός αρχηγού κρατά τον καλύτερο πολεμιστή του στρατού μακριά από τη μάχη. Επτά εβδομάδες οργής, πένθους και πανοπλιών. Η αφήγηση προχωρά με δραματική ένταση από την οργή στη θλίψη, ενώ η τιμή, ο πόλεμος και ο θάνατος βαραίνουν κάθε επιλογή.
Ατμόσφαιρα: δέος, θλίψη και πάθος. Μιλά για τον πόλεμο, τον θάνατο και την εξουσία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα αρχαία έπη, οι συγκρούσεις ανάμεσα σε ηγέτες και οι σκηνές τρυφερότητας μέσα στον πόλεμο. Η επική ποίηση και η απόσταση από τις σημερινές συνήθειες ανάγνωσης μπορεί να απαιτήσουν υπομονή.
Γιατί να το διαβάσεις
Η «Ιλιάδα» σε φέρνει κοντά σε μια ιστορία για την οργή και το πένθος, που παραμένει ζωντανή μέσα από τις ανθρώπινες στιγμές της.Δείχνει τι διακυβεύεται όταν η τιμή και ο πόλεμος ορίζουν τις ζωές των ανθρώπων.
Σελίδες από το βιβλίο
Δεν έχει να της προσφέρει παρηγοριά πέρα από όσα έρχονται.
So speaking, to the arms of his dear spouseHe gave the boy; she on her fragrant breastReceived him, weeping as she smiled. The chiefBeheld, and, moved with tender pity, smoothedHer forehead gently with his hand and said:—“Sorrow not thus, beloved one, for me.No living man can send me to the shadesBefore my time; no man of woman born,Coward or brave, can shun his destiny.But go thou home, and tend thy labors there—The web, the distaff—and command thy maidsTo speed the work: The cares of war pertainTo all men born in Troy, and most to me.” Ένας πατέρας απλώνει τα χέρια στον γιο του, φορώντας ακόμη την πανοπλία του.
So speaking, mighty Hector stretched his armsTo take the boy; the boy shrank crying backTo his fair nurse’s bosom, scared to seeHis father helmeted in glittering brass,And eying with affright the horse-hair plumeThat grimly nodded from the lofty crest.At this both parents in their fondness laughed;And hastily the mighty Hector tookThe helmet from his brow and laid it downGleaming upon the ground, and, having kissedHis darling son and tossed him up in play,Prayed thus to Jove and all the gods of heaven: Το ποίημα σταματά τη μάχη για έναν άνθρωπο που δεν έχεις ξανακούσει.
He spake, and sent another arrow forthAt Hector with an eager aim. It missedIts mark, but struck Gorgythion down, the braveAnd blameless son of Priam; through his breastThe arrow went. Fair Castianira broughtThe warrior forth—a dame from Aesyma,Beautiful as a goddess. As withinA garden droops a poppy to the ground,Bowed by its weight and by the rains of spring,So drooped his head within the heavy casque. Homer.Κανείς δεν ξέρει ποιος ήταν ο Όμηρος. Επτά πόλεις διεκδικούσαν την καταγωγή του. Εδώ και δύο αιώνες συζητούν αν ήταν ένας ή πολλοί ποιητές και αν έγραφε ή υπαγόρευε.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Homer
The Odyssey
Homer, -800
Οδύσσεια
Homer, -750
Μια ιστορία επιστροφής, όπου ο ήρωας χάνει πλοία, συντρόφους και χρόνια, ανάμεσα σε τέρατα, θεές και μια γυναίκα που περιμένει. Η πεζή μετάφραση του Μπάτλερ διαβάζεται σαν ταξιδιωτικό χρονικό.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Η Ιλιάδα»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα αρχαία έπη, οι συγκρούσεις ανάμεσα σε ηγέτες και οι σκηνές τρυφερότητας μέσα στον πόλεμο. Η επική ποίηση και η απόσταση από τις σημερινές συνήθειες ανάγνωσης μπορεί να απαιτήσουν υπομονή.
- Πώς είναι το «Η Ιλιάδα»;
- Η αφήγηση προχωρά με δραματική ένταση από την οργή στη θλίψη, ενώ η τιμή, ο πόλεμος και ο θάνατος βαραίνουν κάθε επιλογή. Ατμόσφαιρα: δέος, θλίψη και πάθος. Μιλά για τον πόλεμο, τον θάνατο και την εξουσία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η Ιλιάδα»;
- Αν σου άρεσε το «Η Ιλιάδα», δοκίμασε «Ιλιάδα» (Αλέξανδρος Πάλλης), «Oedipus Rex» (Sophocles) και «Μπέογουλφ» (Beowulf poet).
Μια γεύση από τη ροή
Μια γυναίκα λέει στον άντρα της πως προτιμά να πεθάνει παρά να μείνει πίσω.
Τότε έτσι εκείνος κοίταξε σωπώντας το παιδί του με θλιβερό χαμόγελο· κι’ η όμορφη Αντρομάχη ήρθε κλαμένη, τούπιασε σφιχτά το χέρι κι’ είπε « Καημένε, αχ το φιλότιμο θα σ’ αφανίσει. Πες μου, » τ’ αθώο αφτό δεν το πονάς, δε λυπάσαι εμένα » που μάβρη χήρα κι’ έρημη σε λίγο θα μ’ αφήκεις ; » Τι γρήγορα όλοι οι Δαναοί θα τρέξουν να σε σφάξουν. » Μα αν είναι να σε στερηθώ, καλύτερα για μένα » να με σκεπάσει η μάβρη Γης! Γιατί άλλο πια αντιστύλι » δε θα μου μείνει, μόν καημοί, τα μάτια σα σφαλίσεις. » Μηγάρ πατέρα εγώ ’χω πια ή τη γλυκιά μου μάννα ;
Ιλιάδα · Αλέξανδρος Πάλλης
What stays unforgiven when a crime becomes the price of peace?
My lot be still to lead The life of innocence and fly Irreverence in word or deed, To follow still those laws ordained on high Whose birthplace is the bright ethereal sky. No mortal birth they own, Olympus their progenitor alone: Ne’er shall they slumber in oblivion cold, The god in them is strong and grows not old.
Oedipus Rex · Sophocles
Ό,τι μαθαίνει ένα παιδί να ζητά από τον Θεό μπορεί να γίνει όλη του η ζωή.
«Ὅταν ἡ μαύρ᾿ ἡ μάνα μου, ἐμπρὸς σὲ μίαν εἰκόνα, Πλάστη μου, μ᾿ ἐγονάτιζε μὲ σταυρωτὰ τὰ χέρια καὶ μώλεγε νὰ δεηθῶ γιὰ κειοὺς ποὺ τὸ χειμῶνα σὰ λύκοι ἐτρέχαν στὰ βουνά, μὲ χιόνια, μ᾿ ἀγριοκαίρια γιὰ νὰ μὴ ζοῦνε στὸ ζυγό, ἔνοιωθα τὴ φωνή μου, νὰ ξεψυχάει στὰ χείλη μου. ἐσπάραζε ἡ καρδιά μου, μοῦ ἐτρέμανε τὰ γόνατα, σὰν νἄθελε ἡ ψυχή μου νὰ φύγῃ μὲ τὴ δέηση ἀπὸ τὰ σωθικά μου. Ὕστερα μὤλεγε κρυφὰ νὰ σοῦ ζητῶ τὴ χάρη νὰ μ᾿ ἀξιώσῃς μία φορὰ ἕνα σπαθὶ νὰ ζώσω καὶ νὰ μὴν ἔρθῃ ὁ θάνατος νὰ μ᾿ εὕρῃ, νὰ μὲ πάρῃ πρὶν πολεμήσω ἐλεύθερος, γιὰ σὲ πρὶν τὸ ματώσω. Πατέρα παντοδύναμε! Ἄκουσες τὴν εὐχή μου.
Αθανάσης Διάκος · Αριστοτέλης Βαλαωρίτης
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή