Η Φαρμακολύτρια
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851–1911), 1903
Ένας νυχτοπερπατητής ζητά τη βοήθεια της αγίας που λύνει τα μάγια και ανακαλύπτει πως δεν θέλει να γιατρευτεί. Ο Παπαδιαμάντης στα πιο στοιχειωμένα και προσωπικά του. Η νυχτερινή περιπλάνηση ξετυλίγεται με λυρική, ανήσυχη φωνή, όπου η πίστη και ο έρωτας μπλέκονται με τη λαχτάρα και τη φύση.
Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, ανησυχία και δέος. Μιλά για την πίστη, την αγάπη και τη φύση.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι ιστορίες όπου η λαϊκή πίστη συναντά τον έρωτα και το ανοίκειο. Η παλιότερη γλώσσα του Παπαδιαμάντη θέλει λίγη υπομονή, ενώ η αφήγηση μένει κοντά στην εσωτερική λαχτάρα του ήρωα.
Γιατί να το διαβάσεις
Αξίζει να τη διαβάσεις για την ιδιαίτερη ένταση ανάμεσα στην επιθυμία για λύτρωση και στην άρνησή της, μέσα από τη λεπτή ματιά του Παπαδιαμάντη στην πίστη της εποχής του.
Σελίδες από το βιβλίο
Ανάβει κερί σε μια αγία για μια αρρώστια που δεν θέλει να γιατρευτεί.
Ἀλλὰ πρὸς τί νὰ προσφέρω λαμπάδας καὶ μοσχολίβανον, πρὸς τί νὰ περιζώσω μὲ κηρία τὸν ναόν; Ἡ Ἁγία ἠδύνατο ἴσως νὰ μὲ θεραπεύσῃ, ἀλλ᾽ ἐγὼ δὲν ἐπεθύμουν νὰ θεραπευθῶ. Θὰ ἐπροτίμων νὰ καίωμαι εἰς τὴν φλόγα τὴν βραδεῖαν… Ὑπάρχουν εἰς τὸν Παράδεισον Ἅγιοι δεχόμενοι τὰς εὐχὰς τῶν ἐρώντων;… Τάχα ἐκεῖ, δίπλα εἰς τὸ παρεκκλήσιον τῆς Φαρμακολυτρίας, εἰς τὸ παλαιὸν ἐκεῖνο μεγαλομάρμαρον κτίριον τὸ αἰνιγματῶδες, νὰ ὑπῆρχε τὸ πάλαι ἱερὸν τῆς Ἀφροδίτης, νὰ ὑπῆρχε βωμὸς τοῦ Ἔρωτος; Ύπνος χωρίς όνειρα, κι από τα βάθη του μια φωνή σαν χρησμός.
Ὕπνος τότε μὲ κατέλαβεν, εἰς τὸ στασίδιον ὅπου ἐκαθήμην. Ὁ ὕπνος ἦτον ἄνευ ὀνείρων, ὅλα τὰ ὄνειρα τοῦ τὰ εἶχεν ἀφαιρέσει ἡ ἐγρήγορσις. Μόνον ἐνδομύχως εἰς τὸ βάθος τῆς συνειδήσεως μου, μία φωνή, ἥτις ὡμοίαζε μὲ χρησμόν, ἠκούσθη ἀμυδρῶς νὰ ψιθυρίζῃ: «Ὕπαγε, ἀνίατε· ὁ πόνος θὰ εἶναι ἡ ζωή σου…» Μια μάνα τυλίγει εκατό οργιές κερί γύρω από ένα ξωκλήσι. Εφτά φορές.
Τοῦτο λοιπὸν τὸ τεράστιον κηρίον τὸ ἔδεσεν ἀπὸ τὴν κρικέλλαν τῆς παλαιᾶς σαρακωμένης θύρας τοῦ ναοῦ, εἶτα ἤρχισε νὰ τὸ ἑλκύῃ, καὶ νὰ τὸ ἐκτυλίσσῃ κατ᾽ ὀλίγον ἀπὸ τὸ καλάθιον, ὅπου τὸ εἶχε τυλιγμένον εἰς ἔντεχνον καὶ εὐδιάλυτον κουβάριον, καὶ παραπορευομένη ἐξωτερικῶς τὸν τοῖχον τοῦ ναΐσκου, νὰ τὸ προσαρμόζῃ σύρριζα εἰς τὸν τοῖχον, πρῶτον εἰς τὸ ἥμισυ πλάτος τοῦ δυτικοῦ τοίχου, μέχρι τῆς γωνίας τῆς μεσημβρινοδυτικῆς, εἶτα καθ᾽ ὅλον τὸ μῆκος τοῦ μεσημβρινοῦ τοίχου, εἶτα μετὰ τὴν καμπὴν τῆς γωνίας τῆς νοτιανατολικῆς, ἀνὰ τὸν τοῖχον τοῦ πλάτους τὸν ἀνατολικόν, μεθ᾽ ὅλης τῆς καμπύλης τὴν ὁποίαν ἐσχημάτιζεν ἡ χηβάδα τοῦ θυσιαστηρίου, εἶτα ἔκαμψε τὴν ἀριστερὰν γωνίαν, παρεπορεύθη τὸν βορεινὸν τοῖχον, καὶ διὰ τῆς γωνίας τῆς βορειοδυτικῆς ἐπέστρεψε πάλιν εἰς τὴν θύραν τοῦ ναΐσκου. Κατόπιν πάλιν ἔφερε νέαν γύραν, ἀπαράλλακτα ὅπως τὴν πρώτην, καὶ προσήρμοσε τὸ νέον ἔμβολον τοῦ κηρωμένου νήματος, παραλλήλως καὶ ἐγγύτατα ὑπὸ τὸ πρῶτον. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.Γιος παπά από τη Σκιάθο, έζησε στην Αθήνα με πενιχρά μέσα. Έγραφε ύμνους και διηγήματα για λίγα γρόσια και κατέγραψε με παράξενη τρυφερότητα τη λαϊκή ευσέβεια των φτωχών εφημερίων.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Λαμπριάτικος ψάλτης
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1912
Ένας ιερέας περιμένει ψάλτη τη νύχτα της Λαμπρής σ’ ένα ξωκλήσι πάνω από τη θάλασσα, ενώ ένας γέροντας που έχει χάσει τον δρόμο του παίρνει λάθος κατεύθυνση στο φως του φεγγαριού.
Θέρος-Έρος
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1911
Άνοιξη και πείνα, κοπέλες και λύκοι σ’ ένα νησί όπου οι αγροί κοκκινίζουν από παπαρούνες κι ένα κορίτσι διαβάζει τρεις φορές ένα γράμμα.
Στο Χριστό στο Κάστρο
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1892
Ένας παπάς τάζει να λειτουργήσει τα Χριστούγεννα σ’ έναν έρημο ναό πάνω σ’ έναν βράχο. Για να κρατήσει το τάμα του, πρέπει να διασχίσει με το καΐκι του το πέλαγος μέσα στον βαρύ χειμώνα.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Η Φαρμακολύτρια»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι ιστορίες όπου η λαϊκή πίστη συναντά τον έρωτα και το ανοίκειο. Η παλιότερη γλώσσα του Παπαδιαμάντη θέλει λίγη υπομονή, ενώ η αφήγηση μένει κοντά στην εσωτερική λαχτάρα του ήρωα.
- Πώς είναι το «Η Φαρμακολύτρια»;
- Η νυχτερινή περιπλάνηση ξετυλίγεται με λυρική, ανήσυχη φωνή, όπου η πίστη και ο έρωτας μπλέκονται με τη λαχτάρα και τη φύση. Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, ανησυχία και δέος. Μιλά για την πίστη, την αγάπη και τη φύση.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η Φαρμακολύτρια»;
- Αν σου άρεσε το «Η Φαρμακολύτρια», δοκίμασε «Μαζώχτρα» (Αργύρης Εφταλιώτης), «Αλαφροΐσκιωτος» (Άγγελος Σικελιανός) και «Ερωτικά» (Γιάνης Βηλαράς).
Μια γεύση από τη ροή
Μόλις σβήνουν τα πάντα γύρω του, μια φωνή ανεβαίνει μέσα του.
Και νά, σκοτάδι μοκλεισε τα βλέφαρα πυκνό, βαθύ. Σαν ο ήλιος να ’σβησεν, ο κάμπος, το βουνό, το ακροθαλάσσι σαν ίσκιος στην ψυχή μου υψώθηκαν, σαν κυπαρίσσι λύγισε και βούιξεν όλ΄ η πλάση. Στερνά σημάδια, χάθηκαν στα μάτια μου οι πέντε αϊτοί στα αιθέρια, στερνά σημάδια μέσα μου, που αστράψανε μαζί και σβήσανε όλα σαν αστέρια.
Αλαφροΐσκιωτος · Άγγελος Σικελιανός
Ένα φιλί ζυγίζει περισσότερο από κάθε βάσανο
Λεν ο κόσμος, η αγάπη έχει βάσανα πολλά· εγώ λέγω πως σε τούτο δε στοχάζονται καλά. Νύχτα ημέρα να παθαίνω, μια στιγμή τ’ αλησμονώ, μότι να καλαντικρύσω τα ματάκια που πονώ. Πάρτε, όσα κι αν θελήστε, δάκρυα, πάθια, στεναγμούς, ούτε έναν μην αφήστε οχ τους δάρτες και καϋμούς.
Ερωτικά · Γιάνης Βηλαράς
Μια δήλωση αγάπης χάνεται μέσα σε αναμνήσεις καλοκαιριού.
Ήθελες κάτι να μου πεις και δεν σου το ρωτούσα, (Το καλοκαίρι είχε σωθεί και τ’ άνθη που αγαπούσα). Ήθελες κάτι να μου πείς και τόχα λησμονήσει. (Τη ρίζα που καθόμαστε -θυμάσαι;- έχουν γκρεμίσει). (Είχε από τότε εντός μου σε φθινόπωρο γυρίσει). Μου είπες, α, ναι! - πως μ’ αγαπάς - μα τόχω λησμονήσει.
Ποιήματα · Τέλλος Άγρας
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή