Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου
Πηνελόπη Δέλτα (1874–1941), 1911
★ 4.10 from 993 ratings on Goodreads
A Byzantine emperor's border war seen through two boys: one a hostage learning to keep his Greek, one a spy learning what loyalty costs. Adventure with an ache underneath. During Bulgaria's wars, a Byzantine patrol guards a captured officer only to realize their captive is a child. The passage lingers on a small, pointed deed rather than a battle. A nuance of the game. The transaction is a game. Trust is the casualty. The stakes are not the city but the person. The story is about the war of the Byzantines. The passage is set in a real eleventh-century raid. The emperor is both a conqueror and a man. The pulse of the marchers. The wounded captive is forced to march. His fall is the image. The sentence is almost without ornament. The book is авантура. The book is a historical novel for young readers, set in the eleventh-century wars of Basil II in the Balkans, where two Greek boys are taken into Bulgarian captivity. A patriotic adventure that also knows what war does to the people fighting it. The story moves with a dramatic, lyrical pulse through war and love, with a quiet ache underneath the adventure.
Feels like wonder, dread and nostalgia. About war, love and friendship.
Who it’s for
You may like it if you enjoy historical adventure for young readers, strong friendships, and a patriotic story that questions what loyalty costs. Be aware that some readers find the romance and melodrama tedious and the pacing slow.
Why read it
It gives you a vivid sense of the eleventh-century Balkan wars and the cost of loyalty, while keeping the focus on two boys caught between sides.
Pages from the book
What the night sky looks like after a massacre.
Και πολλήν ώρα δε μίλησαν πια. Στο κάστρο, πάνω από το κεφάλι τους, οι χαρούμενες φωνές λίγο - λίγο ησύχαζαν. Οι Βούλγαροι, χορτασμένοι από αίμα και σφαγές, είχαν χαιρετίσει τη νίκη τους με ό,τι κρασί βρέθηκε στο φρούριο και, αποκαμωμένοι από της νυχτιάς τους κόπους, έγερναν να κοιμηθούν. Η νύχτα ήταν ήσυχη, φύλλο δεν κουνούσε. Από το μαύρο ουρανό τ’ άστρα τους κοίταζαν με τα χρυσά τους φωτεινά μάτια, άψυχα, παγωμένα στην ολύμπια αταραξία τους, αδιαφορώντας για τους ανθρώπινους πόνους που δεν έφθαναν στα ύψη τους. Κάτω, στο ριζό του βράχου, το ποτάμι, φουσκωμένο από τις τελευταίες βροχές, μούγκριζε ανάμεσα στις πέτρες, και ο ήχος του ανέβαινε θυμωμένος, τάραζε την ηρεμία της χειμωνιάτικης νύχτας. The moment you realize you are no longer alone, and there is nothing to announce.
Δεν του αποκρίθηκε, ούτε γύρισε. Πήρε σιγά το χέρι της, και η κόρη δεν το τράβηξε. Λόγια άλλα δεν αντάλλαξαν, ήταν περιττά. Σιωπηλά, χέρι με χέρι, τραβούσαν ίσια μπροστά τους. Του Κωνσταντίνου του φάνηκε η ώρα αυτή σα γλυκιά υπόσχεση για το μέλλον. Πρώτη φορά, αφότου πέθανε η μητέρα του αισθάνθηκε πως δεν ήταν πια μόνος στη ζωή. When morning light does not wake a man, it becomes a weapon.
Ο Νικήτας έσπρωξε τα παραθυρόφυλλα και ο ήλιος χύθηκε στο δωμάτιο, το πλημμύρισε με το χρυσό του φως. Μα ο Μιχαήλ δεν κούνησε, ούτε άνοιξε τα μάτια. Στη μύτη πλάγι και στο στόμα, δυο γραμμές χαράζουνταν, σταχτερές, στην κερένια του όψη, σα να είχε αφήσει κιόλα ο Χάρος, στο διάβα του, το αποτύπωμα του παγωμένου του χεριού. Πλάγι στον Κωνσταντίνο γονάτισε η Αλεξία, και σιγαλά ακούμπησε το χέρι της στην καρδιά. What readers say
Readers say the historical adventure is gripping and emotionally moving, with strong friendships and a nostalgic pull for childhood rereaders. Others find the romance and melodrama tedious, the historical detail tiring, or the pacing boring.
Πηνελόπη Δέλτα.Delta wrote this in 1911 as a patriotic serial for young readers; she later turned against nationalism and died in Athens in 1941, the year of the German occupation.
Books that feel like this
More by Πηνελόπη Δέλτα
Τρελαντώνης
Πηνελόπη Δέλτα, 1932
A lively summer among siblings, where small rebellions, shifting alliances and huge adventures fill the everyday.
Παραμύθι χωρίς όνομα
Πηνελόπη Δέλτα, 1910
A kingdoom rots under a vain king until his son and daughter set out to learn what diligence, honesty and a little knowledge can rebuild.
Για την πατρίδα
Πηνελόπη Δέλτα, 1909
A Byzantine-era adventure of loyalty, courage and love, as two travelers carry a perilous message through enemy territory.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- Is Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου for me?
- You may like it if you enjoy historical adventure for young readers, strong friendships, and a patriotic story that questions what loyalty costs. Be aware that some readers find the romance and melodrama tedious and the pacing slow.
- What is Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου like?
- The story moves with a dramatic, lyrical pulse through war and love, with a quiet ache underneath the adventure. Feels like wonder, dread and nostalgia. About war, love and friendship.
- What should I read after Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου?
- If you liked Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου, try Μετάφραση της Ιλιάδας στα Νέα Ελληνικά (Αλέξανδρος Πάλλης), Στο Χριστό στο Κάστρο (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης) and Μεταφράσεις (Ηλίας Βουτιερίδης).
A taste of the feed
A wife tells her husband she would rather die than be left behind.
Τότε έτσι εκείνος κοίταξε σωπώντας το παιδί του με θλιβερό χαμόγελο· κι’ η όμορφη Αντρομάχη ήρθε κλαμένη, τούπιασε σφιχτά το χέρι κι’ είπε « Καημένε, αχ το φιλότιμο θα σ’ αφανίσει. Πες μου, » τ’ αθώο αφτό δεν το πονάς, δε λυπάσαι εμένα » που μάβρη χήρα κι’ έρημη σε λίγο θα μ’ αφήκεις ; » Τι γρήγορα όλοι οι Δαναοί θα τρέξουν να σε σφάξουν. » Μα αν είναι να σε στερηθώ, καλύτερα για μένα » να με σκεπάσει η μάβρη Γης! Γιατί άλλο πια αντιστύλι » δε θα μου μείνει, μόν καημοί, τα μάτια σα σφαλίσεις. » Μηγάρ πατέρα εγώ ’χω πια ή τη γλυκιά μου μάννα ;
Μετάφραση της Ιλιάδας στα Νέα Ελληνικά · Αλέξανδρος Πάλλης
The sea at night, and the sky doing what it has always done.
Εὐτυχῶς δέν ἐχιόνιζεν, ἀλλ’ ὁ ἄνεμος ἦτο παγερός. Αἴθριος ὁ οὐρανός, σαρωμένος ἀπό τόν βορρᾶν. Ἡ σελήνη ἦτο εἰς τό πρῶτον τέταρτον, καί εἶχε δύσει πρό πολλοῦ. Τά ἄστρα ἔτρεμαν εἰς τό στερέωμα, ἡ πούλια ἐμεσουράνει, ὁ γαλαξίας ἔζωνε τόν οὐρανόν. Ὁ πῆχυς καί ἡ ἄρκτος καί ὁ ἀστήρ τοῦ πόλου ἔλαμπαν μέ βαθεῖαν λάμψιν ἐκεῖ ἐπάνω. Ἡ θάλασσα ἔφρισσεν ὑπό τήν πνοήν τοῦ βορρᾶ, καί ἠκούοντο τά κύματα πλήττοντα μετά ρόχθου τήν ἀκτήν, εἰς ἣν μελαγχολικῶς ἀπήντα ὁ φλοῖσβος τοῦ ὕδατος περί τήν πρῷραν τῆς μεγάλης καί δυνατῆς βάρκας.
Στο Χριστό στο Κάστρο · Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
The one you can't lead, you try to possess.
Πῶλε Θρηικίη, τί δή με λοξὸν ὄμμασι βλέπουσα νηλέως φεύγεις, δοκεῖς δέ μ’ οὐδὲν εἰδέναι σοφόν; ἴσθι τοι, καλῶς μὲν ἄν τοι τὸν χαλινὸν ἐμβάλοιμι, ἡνίας δ’ ἔχων στρέφοιμί σ’ ἀμφὶ τέρματα δρόμου• νῦν δὲ λειμῶνάς τε βόσκεαι κοῦφά τε σκιρτῶσα παίζεις, δεξιὸν γὰρ ἱπποπείρην οὐκ ἔχεις ἐπεμβάτην.
Μεταφράσεις · Ηλίας Βουτιερίδης
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed