Μεταφράσεις
Ηλίας Βουτιερίδης (1874–1941), 1940
Greek verse translations of poems, hymns and dithyrambs from Sappho to the Greek Anthology, in a Greek poet's turning of ancient voices into his own language. The poems move with a lyrical, wondering pulse, carrying war, longing and love in a Greek that feels both old and immediate.
Feels like wonder, longing and awe. About war, love and time.
Who it’s for
You may enjoy this if you like ancient lyric voices sounding natural in modern Greek, or want Sappho and the Anthology gathered in one poet's ear. The Greek is deliberately literary and sometimes archaic, so readers without a footing in older forms may find passages slow.
Why read it
It gives you a poet's route into voices from Sappho to the Greek Anthology, with the pleasure of watching ancient lines find a living Greek music.
Pages from the book
The one you can't lead, you try to possess.
Πῶλε Θρηικίη, τί δή μελοξὸν ὄμμασι βλέπουσανηλέως φεύγεις, δοκεῖς δέμ’ οὐδὲν εἰδέναι σοφόν;ἴσθι τοι, καλῶς μὲν ἄν τοιτὸν χαλινὸν ἐμβάλοιμι,ἡνίας δ’ ἔχων στρέφοιμίσ’ ἀμφὶ τέρματα δρόμου•νῦν δὲ λειμῶνάς τε βόσκεαικοῦφά τε σκιρτῶσα παίζεις,δεξιὸν γὰρ ἱπποπείρηνοὐκ ἔχεις ἐπεμβάτην. A hero arrives, and the way you describe his armour is already a kind of awe.
Στράτεμα σέρνει μαζί του πολύαρματωμένο για πόλεμοή μονάχος με δούλους τουπηγαίνει, καθώς στρατολάτηςτριγυρνώντας στα ξένα;Κι είναι τόσο γέρος και γενναίοςκαι τόλμη γεμάτος, που τέτοιουςάντρες δυνατούς καταπόνεσε;Δίχως άλλο θεός τόνε σπρώχνειτιμωρίες να δώσει στους άδικους,επειδή δεν είν’ εύκολο πάντανα κάνει κανείς το κακό και να μη το πληρώσει.Όλα το τέλος τους έχουν μες στου χρόνου τα διάβα. Your youth looks like a flower only the moment you feel it wilting.
(Σ’ όλο μου αμέσως το κορμί ποτάμι τρέχει ο ιδρώταςκαι νιώθω τρόμο, όταν θωρώ της νιότης το λουλούδιπρόσχαρο κι όμορφο μαζί που να ήταν κι άλλο ακόμη!)Όμως τα νιάτα τ’ ακριβά λίγον καιρό βαστούνεσαν όνειρο και τ’ άσκημα και τρομερά περίσσαγεράματα μονοστιγμής ψηλοκρεμιούνται επάνωστην κεφαλή διατίμαστα και μισερά συνάμα,κι αγνώριστο τον άνθρωπο τον κάνουν και χαλούνε,σαν απλωθούν επάνω τους, τα μάτια και τα φρένα. Ηλίας Βουτιερίδης.Μεταφραστής, ποιητής και ιστορικός της λογοτεχνίας, ο Βουτιερίδης έγραψε και τα «Αθηναϊκά»· η δουλειά του πάνω στους αρχαίους λυρικούς ήταν από τις πιο φιλόδοξες του καιρού του.
Books that feel like this
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- Is Μεταφράσεις for me?
- You may enjoy this if you like ancient lyric voices sounding natural in modern Greek, or want Sappho and the Anthology gathered in one poet's ear. The Greek is deliberately literary and sometimes archaic, so readers without a footing in older forms may find passages slow.
- What is Μεταφράσεις like?
- The poems move with a lyrical, wondering pulse, carrying war, longing and love in a Greek that feels both old and immediate. Feels like wonder, longing and awe. About war, love and time.
- What should I read after Μεταφράσεις?
- If you liked Μεταφράσεις, try Μεταφράσεις (Τέλλος Άγρας), Ερωτικά (Γιάνης Βηλαράς) and Τετράδιον Ε' (Αριστοτέλης Βαλαωρίτης).
A taste of the feed
Two people meet again in an empty park and discover memory is not the same for both.
Στὸ πάρκο τὸ παλιό, τὸ κρύο καὶ τ’αδειανό, ξάφνω, τὰ σχήματα περᾶσαν των δυονών. Τὰ χείλια ἔχουν λυτά, τὰ μάτια ἔχουν σβηστά καὶ μόλις ποὺ τ’ακούς τὰ λόγια τους σωστά. Στὸ πάρκο τὸ παλιό, τὸ κρύο καὶ τ’αδειανό, δυὸ φαντάσματα ἔφεραν πίσω τὸν καιρό. -Τὴ θυμᾶσαι τὴν μέθη μας την περασμένη; -Κι ἂν τὴ θυμᾶμαι ἢ ὄχι, τί σημαίνει; -Τὸ καρδιοχτύπι της γιὰ μὲ πάντα ἡ καρδιά σου τό ’χει; Στ’όνειρο τὴν ψυχή μου ἀκόμα τηνε βλέπεις;— Ὄχι
Μεταφράσεις · Τέλλος Άγρας
The world calls love a great suffering. He takes out a scale and proves otherwise.
Λεν ο κόσμος, η αγάπη έχει βάσανα πολλά· εγώ λέγω πως σε τούτο δε στοχάζονται καλά. Νύχτα ημέρα να παθαίνω, μια στιγμή τ’ αλησμονώ, μότι να καλαντικρύσω τα ματάκια που πονώ. Πάρτε, όσα κι αν θελήστε, δάκρυα, πάθια, στεναγμούς, ούτε έναν μην αφήστε οχ τους δάρτες και καϋμούς.
Ερωτικά · Γιάνης Βηλαράς
A ruler sleeps wrapped in the skin of a lion; the city holds its breath.
Ἐπέσανε τὰ Γιάννενα, σιγὰ νὰ κοιμηθοῦνε, ἐσβήσανε τὰ φῶτα τους, ἐκλείσανε τὰ μάτια. Ἡ μάννα σφίγγει τὸ παιδὶ βαθιὰ στὴν ἀγκαλιά της, γιατὶ εἶναι χρόνοι δίσεκτοι καὶ τρέμει μὴν τὸ χάσει. Τραγούδι δὲν ἀκούγεται, ψυχὴ δὲν ἀνασαίνει. Ὁ ὕπνος εἶναι θάνατος καὶ μνῆμα τὸ κρεβάτι κι ἡ χώρα κοιμητήριο κι ἡ νύχτα ρημοκλήσι. Ἄγρυπνος ὁ Ἀλὴ πασᾶς, ἀκόμη δὲ νυστάζει, κι εἰς ἕνα δέρμα λιονταριοῦ βρίσκεται ξαπλωμένος. Τὸ μέτωπό του εἶναι βαρύ, θολό, συγνεφιασμένο καὶ τὄβαλεν ἀντίστυλο τὸ χέρι του, μὴν πέσει. Χαϊδεύει μὲ τὰ δάκτυλα τὰ κάτασπρα του γένια, ποὺ σέρνονται στοῦ λιονταριοῦ τὴν τρομερὴ τὴ χαίτη.
Τετράδιον Ε' · Αριστοτέλης Βαλαωρίτης
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed