Οι κόρες της λησμονιάς
Θοδωρής Παπαθεοδώρου, 2011
A mother’s voice opens onto the Greek Civil War’s intimate cost: separation, silence and the stubborn hope of reunion.
Feels like grief, longing and tenderness. About family, war and memory.
A page from the book
When someone is your reason to stay, the whole world narrows to one arrival.
Ήταν όμως αλήθεια. Δεν πέθανα, κρατήθηκα απ’ την ελπίδα. Τόσα χρόνια ζούσα μόνο για τούτη τη στιγμή. Την ιερή στιγμή που τα βουρκωμένα μάτια μου πρωτοείδαν το βαπόρι να μπαίνει στο λιμάνι και να τη φέρνει ξανά στην αγκαλιά μου. Ένας Θεός ξέρει πώς κρατήθηκα και δε βούτηξα στη θάλασσα απ’ τη λαχτάρα μου να βρεθώ μια ώρα γρηγορότερα κοντά της. Κοντά στον μόνο άνθρωπο που μου απόμεινε, που με κράτησε δεμένη στον ντόκο της ζωής· τη μονάκριβη κόρη μου. Θοδωρής Παπαθεοδώρου.The author frames the novel around the often-unrecorded lives of ordinary people caught in the Greek Civil War.
Books that feel like this
More by Θοδωρής Παπαθεοδώρου
Οι καιροί της μνήμης
Θοδωρής Παπαθεοδώρου, 2012
At the end of the Greek Civil War, families face exile, separation and the uncertain meaning of home.
Γη της πικραμένης Παναγιάς
Θοδωρής Παπαθεοδώρου, 2024
Through a nurse’s eyes, a family tries to hold together amid the violence and uncertainty of Cyprus in 1974.
Οι μάνες της άδειας αγκαλιάς
Θοδωρής Παπαθεοδώρου, 2019
In postwar Greece, women search for missing loved ones while trying to keep faith amid political violence and public silence.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Οι κόρες της λησμονιάς like?
- Feels like grief, longing and tenderness. About family, war and memory.
- What should I read after Οι κόρες της λησμονιάς?
- If you liked Οι κόρες της λησμονιάς, try Δύο νύχτες έρωτα (Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη), Οι παστρικές (Σόφη Θεοδωρίδου) and Πάγος και αστροφεγγιά (Σάρα Τζ. Μάας).
A taste of the feed
When desire pulls one way, tenderness can pull another.
Άγρια θύελλα ήταν, με συγκλόνιζε, με έσπρωχνε να νιώσω το καθετί με όλο μου το είναι. Ο Λουκάς ήταν το λιμάνι που λαχταρούσα, η γαλήνη, η στοργή. Μούλιαζα στην αγάπη κοντά του. Έζησα δυο νύχτες έρωτα. Με τους δύο άντρες της ζωής μου. Ήταν ανάγκη να διαλέξω ανάμεσά τους. Και γρήγορα μάλιστα. Τι έπρεπε να κάνω; Η ιστορία μιας οικογένειας από την εποχή του πολέμου ως σήμερα. Η ιστορία μιας σπάνιας φιλίας που άντεξε στον χρόνο.
Δύο νύχτες έρωτα · Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη
When the body survives, memory can still interrupt the simplest day.
Εξακολουθούσα να θυμάμαι εκείνη την στιγμή, στον ύπνο και τον ξύπνιο μου. Την όψη του προσώπου του, την ακινησία του στήθους του, το σπάσιμο του δεσμού ανάμεσά μας. Εξακολουθούσα να αισθάνομαι εκείνο το κενό στο στήθος μου, εκεί όπου φώλιαζε κάποτε ο δεσμός, εκεί όπου φώλιαζε... αυτός. Ακόμη και τώρα που ο δεσμός αυτός ρέει πάλι ανάμεσά μας σαν ποταμός αστροκέντητης νυχτιάς, η ηχώ του χαμού του επιμένει να αντηχεί· να με αποσπά από τον ύπνο· να με αποσπά από μια συζήτηση, από τη ζωγραφική που τόσο αγαπώ, από την απόλαυση ενός γεύματος.
Πάγος και αστροφεγγιά · Σάρα Τζ. Μάας
A label can follow a child; so can the hope of being loved.
Hταν δέκα ετών η Αλέκα όταν ανακάλυψε την καρτέλα της στην παιδόπολη Καβάλας. Επίθετο δίπλα στο όνομά της δεν υπήρχε. Υπήρχε όμως η λέξη «νόθο» να χαρακτηρίζει την ίδια, και η άγνωστη λέξη «ιερόδουλος» για τη μητέρα της. Εκείνη είχε αφήσει την Αλέκα, έξι χρόνων παιδί, στην παιδόπολη, χωρίς να δώσει ξανά σημεία ζωής, παρά πολλά χρόνια αργότερα. Η Αλέκα πέρασε όλη της τη ζωή παλεύοντας ν’ αποδείξει ότι από αγκάθι βγαίνει ρόδο. Όσο κι αν την πλήγωσαν, όσο κι αν την απέρριψαν, εκείνη είχε πάντα μια χρυσή καρδιά γεμάτη αγάπη για όλους. Ο πατέρας που δε γνώρισε ζούσε πάντα μέσα στην ψυχή της, μαζί με τη λαχτάρα της κάποτε να τον συναντήσει.
Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει · Μαρία Τζιρίτα
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed