BookFeed Ελληνικά

Δύο νύχτες έρωτα

Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη, 2024

Literary fiction

A love story shaped by wartime choices, family loyalties and a friendship carried across generations.

Feels like passion, grief and hope. About love, family and war.

A page from the book

When desire pulls one way, tenderness can pull another.

Άγρια θύελλα ήταν, με συγκλόνιζε, με έσπρωχνε να νιώσω το καθετί με όλο μου το είναι. Ο Λουκάς ήταν το λιμάνι που λαχταρούσα, η γαλήνη, η στοργή. Μούλιαζα στην αγάπη κοντά του. Έζησα δυο νύχτες έρωτα. Με τους δύο άντρες της ζωής μου. Ήταν ανάγκη να διαλέξω ανάμεσά τους. Και γρήγορα μάλιστα. Τι έπρεπε να κάνω; Η ιστορία μιας οικογένειας από την εποχή του πολέμου ως σήμερα. Η ιστορία μιας σπάνιας φιλίας που άντεξε στον χρόνο.
Excerpt from Δύο νύχτες έρωτα, Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη, Ψυχογιός 2024. Quoted for discovery. Source Rights & removals

Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη.Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη is a Greek novelist whose work spans fiction for both adults and children.

Books that feel like this

More by Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη

Where to get it

Get the book

Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.

Questions readers ask

What is Δύο νύχτες έρωτα like?
Feels like passion, grief and hope. About love, family and war.
What should I read after Δύο νύχτες έρωτα?
If you liked Δύο νύχτες έρωτα, try Οι κόρες της λησμονιάς (Θοδωρής Παπαθεοδώρου), Το άλλο της μισό (Μαρία Τζιρίτα) and Ψίθυροι της πόλης (Rachel O’connor).

A taste of the feed

  1. When someone is your reason to stay, the whole world narrows to one arrival.

    Ήταν όμως αλήθεια. Δεν πέθανα, κρατήθηκα απ’ την ελπίδα. Τόσα χρόνια ζούσα μόνο για τούτη τη στιγμή. Την ιερή στιγμή που τα βουρκωμένα μάτια μου πρωτοείδαν το βαπόρι να μπαίνει στο λιμάνι και να τη φέρνει ξανά στην αγκαλιά μου. Ένας Θεός ξέρει πώς κρατήθηκα και δε βούτηξα στη θάλασσα απ’ τη λαχτάρα μου να βρεθώ μια ώρα γρηγορότερα κοντά της. Κοντά στον μόνο άνθρωπο που μου απόμεινε, που με κράτησε δεμένη στον ντόκο της ζωής· τη μονάκριβη κόρη μου.

    Οι κόρες της λησμονιάς · Θοδωρής Παπαθεοδώρου

  2. The danger is close enough to recognise by its smallest gesture.

    Η πόρτα του στάβλου άνοιξε με δύναμη ύστερα από μια καλοζυγισμένη κλοτσιά. Μια σειρά τριξίματα έδειξαν ότι κάποιος κατέβαινε τη σκάλα. Η Μελίνα εγκατέλειψε την προσπάθεια να αναπνεύσει και έκλεισε σφιχτά τα μάτια. Όταν τα άνοιξε, είδε τον σκοτεινό όγκο ενός άντρα να στέκεται ακριβώς μπροστά στη στοίβα με τα ξύλα. Το δάχτυλό της τυλίχτηκε γύρω από τη σκανδάλη. Ο άντρας έσκυψε για να πιάσει κάτι και έγειρε το κεφάλι του για να εξετάσει το ύφασμα που κρατούσε στο χέρι. Τα μαλλιά του ήταν ξανθά σαν την άμμο της λίμνης. Μετά έχωσε τη μύτη του στην πτυχή του μαντιλιού της και το μύρισε.

    Ψίθυροι της πόλης · Rachel O’connor

  3. When the body survives, memory can still interrupt the simplest day.

    Εξακολουθούσα να θυμάμαι εκείνη την στιγμή, στον ύπνο και τον ξύπνιο μου. Την όψη του προσώπου του, την ακινησία του στήθους του, το σπάσιμο του δεσμού ανάμεσά μας. Εξακολουθούσα να αισθάνομαι εκείνο το κενό στο στήθος μου, εκεί όπου φώλιαζε κάποτε ο δεσμός, εκεί όπου φώλιαζε... αυτός. Ακόμη και τώρα που ο δεσμός αυτός ρέει πάλι ανάμεσά μας σαν ποταμός αστροκέντητης νυχτιάς, η ηχώ του χαμού του επιμένει να αντηχεί· να με αποσπά από τον ύπνο· να με αποσπά από μια συζήτηση, από τη ζωγραφική που τόσο αγαπώ, από την απόλαυση ενός γεύματος.

    Πάγος και αστροφεγγιά · Σάρα Τζ. Μάας

  4. Read pages from books like this, one at a time

    Keep reading in the feed

Read pages from books like this, one at a time

BookFeed is a feed of real passages from real books. It learns what moves you and finds your next book.

Open BookFeed

Free, no sign-up.