Οι καιροί της μνήμης
Θοδωρής Παπαθεοδώρου, 2012
At the end of the Greek Civil War, families face exile, separation and the uncertain meaning of home.
Feels like grief, longing and melancholy. About war, memory and home.
A page from the book
A border can divide people from the country they still call theirs.
«Η δικιά μου πατρίδα δε φαίνεται από δω», έκανε ήρεμα ο Οδυσσέας κι άπλωσε το χέρι του αγκαλιάζοντας τη Γιάννα, που καθόταν ψηλά στο αλβανικό ύψωμα δυο μέρες τώρα και κοιτούσε τα φλεγόμενα σύνορα. «Ούτε από εκεί όπου θα πάμε να ζήσουμε θα φαίνεται η πατρίδα». «Θα την ξαναδούμε άραγε;» «Κανείς δεν ξέρει...» «Όταν περνάει από το νου μου ότι μπορεί να μην ξανάρθω ποτέ...» «Μην το σκέφτεσαι αυτό, Γιάννα μου, δεν ωφελεί». «Ποιος να το ’λεγε, ε; Η νίκη είναι σίγουρη έλεγαν, ο λαός δε νικιέται έλεγαν, το δίκιο δε χάνει ποτέ έλεγαν. Έτσι έλεγαν και τώρα είμαστε από δω και μας χωρίζει μια γραμμή φωτιάς. Εμείς κι εκείνοι, οι εχθροί. Λάθος. Μόνο εκείνοι πια». Ο Οδυσσέας σηκώθηκε και την τράβηξε μαζί του. «Πάμε...» της είπε χαμηλόφωνα. «Ξένα ό,τι ήξερες. Σκέπασε τη μνήμη σου. Κοίτα μπροστά!» Η Γιάννα γέλασε πικρά. «Δεν ωφελεί... Θοδωρής Παπαθεοδώρου.The novel is part of a historical cycle by Θοδωρής Παπαθεοδώρου about Greece’s recent past.
Books that feel like this
More by Θοδωρής Παπαθεοδώρου
Οι κόρες της λησμονιάς
Θοδωρής Παπαθεοδώρου, 2011
A mother’s voice opens onto the Greek Civil War’s intimate cost: separation, silence and the stubborn hope of reunion.
Γη της πικραμένης Παναγιάς
Θοδωρής Παπαθεοδώρου, 2024
Through a nurse’s eyes, a family tries to hold together amid the violence and uncertainty of Cyprus in 1974.
Οι μάνες της άδειας αγκαλιάς
Θοδωρής Παπαθεοδώρου, 2019
In postwar Greece, women search for missing loved ones while trying to keep faith amid political violence and public silence.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Οι καιροί της μνήμης like?
- Feels like grief, longing and melancholy. About war, memory and home.
- What should I read after Οι καιροί της μνήμης?
- If you liked Οι καιροί της μνήμης, try Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια (David Ucles), Τζον, γιος του Τζον (Douglas Stuart) and Πατριδογνωσία (Τάσος Τέλλογλου).
A taste of the feed
In this village, even reason has to learn the local customs.
Αφού προσπέρασε μερικά πρανή και γύρισε πίσω από το μονοπάτι του αυλακιού, μπήκε στο τέταρτο διάζωμα, εκείνο που προοριζόταν για τη θερινή σπορά, όπου τώρα θέριευαν οι βρούβες, οι αγριοκουταλίδες και οι τσουκνίδες. Τις τελευταίες τις χάιδευε καθώς περνούσε αλλά δεν τον τσίμπαγαν, γιατί κρατούσε την ανάσα του καθώς τις άγγιζε. Δεν είχε επιστημονική εξήγηση γι’ αυτό, όπως δεν υπήρχε εξήγηση και για το πώς ένας άλλος συγχωριανός του, ο Τομάς, είχε περπατήσει πάνω στα νερά του τεχνητού φράγματος του Γουαδαλεντίν με το ίδιο ακριβώς τέχνασμα· κρατώντας τον αέρα στα πνευμόνια του. Στην Ιβηρία, τη χώρα όπου βρισκόταν η Χάντουλα, με θέληση και υπομονή και λίγη πίστη, κάποιες φορές η λογική ανατρεπόταν σύμφωνα με τα κέφια των κατοίκων της.
Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια · David Ucles
To long for closeness and still be unable to offer it.
Αλύτης. Εκαυχήθη ότι εφόνευσε).* Η αδελφή του η Νίτσα μού έλεγε ότι ο πατέρας μου ήταν άνθρωπος που αναζητούσε την ανθρώπινη ζεστασιά αλλά ήταν ανίκανος να τη δώσει. Εκείνη η σκηνή στα δεκατρία του χρόνια του είχε αφήσει μία χρόνια συναισθηματική αναπηρία. Ενθουσιαζόταν αλλά δεν εμπιστευόταν. Κυκλοφορούσε για χρόνια με ένα πιστόλι στη μετακατοχική Θεσσαλονίκη και αναζητούσε εκδίκηση. Ο Νέστωρ (Νεστορά κης) τον έστειλε στο ασφαλές καταφύγιο, στο Βέλγιο, στη Λιέγη στον Μασκαλιέ. Ο Νέστωρ ήταν συνέταιρος με τον Μασκαλιέ και μπορούσε να του εμπιστευθεί το παιδί του αδελφού του που ήταν δυο φορές παιδί του. Το Βέλγιο θα του προσέφερε ένα ασφαλές καταφύγιο για να ξεχάσει το φονικό, έτσι πίστευε.
Πατριδογνωσία · Τάσος Τέλλογλου
When desire pulls one way, tenderness can pull another.
Άγρια θύελλα ήταν, με συγκλόνιζε, με έσπρωχνε να νιώσω το καθετί με όλο μου το είναι. Ο Λουκάς ήταν το λιμάνι που λαχταρούσα, η γαλήνη, η στοργή. Μούλιαζα στην αγάπη κοντά του. Έζησα δυο νύχτες έρωτα. Με τους δύο άντρες της ζωής μου. Ήταν ανάγκη να διαλέξω ανάμεσά τους. Και γρήγορα μάλιστα. Τι έπρεπε να κάνω; Η ιστορία μιας οικογένειας από την εποχή του πολέμου ως σήμερα. Η ιστορία μιας σπάνιας φιλίας που άντεξε στον χρόνο.
Δύο νύχτες έρωτα · Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed