Τζον, γιος του Τζον
Douglas Stuart, 2025
A young artist returns to his island home carrying the parts of himself he has learned to hide, and finds that distance has not made belonging simple.
Feels like melancholy, longing and unease. About family, identity and home.
A page from the book
Four years fit in a bag; the self takes longer to gather.
Κοίταξε κάτω τα δάχτυλα του ποδιού του, που έβγαιναν μέσ’ απ’ το σχισμένο του Converse. Αν τον είχαν δει –κι ήταν βέβαιος πως τον είχαν δει–, τότε ο πατέρας του θα μάθαινε για την κατάστασή του πολύ προτού φτάσει στο σπίτι ο Καλ. Όλα τα υπάρχοντά του χωρούσαν σ’ ένα σακίδιο πλάτης και σε μια σακούλα σκουπιδιών. Του είχε πάρει λιγότερο από δέκα λεπτά να μαζέψει τέσσερα χρόνια απ’ τη ζωή του. Του είχε πάρει λίγο περισσότερο να μαζευτεί ο ίδιος, να κρύψει όλα τα κομματάκια του εαυτού του που σιγά σιγά ξεδιπλώνονταν αφότου είχε φτάσει στην ηπειρωτική χώρα. Στην πραγματικότητα δεν είχε αλλάξει τόσο από τότε που ήταν στο κολέγιο και, καθώς τριγυρνούσε στο φεριμπότ, αναρωτήθηκε αν ήξερε ανέκαθεν ότι θα αναγκαζόταν τελικά να γυρίσει σπίτι. Douglas Stuart.Douglas Stuart’s debut novel, Shuggie Bain, won the 2020 Booker Prize.
Books that feel like this
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Τζον, γιος του Τζον like?
- Feels like melancholy, longing and unease. About family, identity and home.
- What should I read after Τζον, γιος του Τζον?
- If you liked Τζον, γιος του Τζον, try Το δωμάτιο του Τζοβάνι (έκδοση 2026) (James Baldwin), Μια οικογενειακή υπόθεση (Claire Lynch) and Το νησί (Victoria Hislop).
A taste of the feed
The first touch can carry both wonder and fear.
Πήγα να κινηθώ και να κάνω καμιά πλακίτσα, αλλά κάτι μουρμούρισε ο Τζόι κι έσκυψα το κεφάλι για ν’ ακούσω. O Τζόι σήκωσε το κεφάλι του καθώς εγώ χαμήλωνα το δικό μου και φιληθήκαμε, ας πούμε, κατά λάθος. Και τότε, για πρώτη φορά στη ζωή μου, ένιωσα πραγματικά το σώμα κάποιου άλλου, τη μυρωδιά κάποιου άλλου. Κρατιόμασταν αγκαλιασμένοι. Ήταν σαν να κρατούσα στο χέρι μου ένα σπάνιο, εξουθενωμένο, σχεδόν καταδικασμένο πτηνό που έτυχε σαν από θαύμα να βρω. Ήμουνα κατατρομαγμένος, είμαι σίγουρος ότι ήταν κι εκείνος τρομαγμένος, και κλείσαμε τα μάτια. Για να το θυμάμαι τόσο καθαρά, τόσο επώδυνα απόψε, σημαίνει ότι δεν το είχα ποτέ ούτε για μια στιγμή πραγματικά ξεχάσει.
Το δωμάτιο του Τζοβάνι (έκδοση 2026) · James Baldwin
A sealed piece of family history, passed from one woman to another.
Το μόνο στοιχείο που διαθέτει για να ξετυλίξει το κουβάρι του παρελθόντος είναι ένα γράμμα που της δίνει η μητέρα της. Της υπόσχεται πως, αν το παραδώσει σε μια παλιά της φίλη, θα μάθει όλη την αλήθεια.
Το νησί · Victoria Hislop
A label can follow a child; so can the hope of being loved.
Hταν δέκα ετών η Αλέκα όταν ανακάλυψε την καρτέλα της στην παιδόπολη Καβάλας. Επίθετο δίπλα στο όνομά της δεν υπήρχε. Υπήρχε όμως η λέξη «νόθο» να χαρακτηρίζει την ίδια, και η άγνωστη λέξη «ιερόδουλος» για τη μητέρα της. Εκείνη είχε αφήσει την Αλέκα, έξι χρόνων παιδί, στην παιδόπολη, χωρίς να δώσει ξανά σημεία ζωής, παρά πολλά χρόνια αργότερα. Η Αλέκα πέρασε όλη της τη ζωή παλεύοντας ν’ αποδείξει ότι από αγκάθι βγαίνει ρόδο. Όσο κι αν την πλήγωσαν, όσο κι αν την απέρριψαν, εκείνη είχε πάντα μια χρυσή καρδιά γεμάτη αγάπη για όλους. Ο πατέρας που δε γνώρισε ζούσε πάντα μέσα στην ψυχή της, μαζί με τη λαχτάρα της κάποτε να τον συναντήσει.
Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει · Μαρία Τζιρίτα
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed