Αντάρτης
Κωσταντίνος Χατζόπουλος (1868–1920), 1914
A volunteer poet joins the 1912 Balkan War expecting glory and finds mud, rumours and a moon over the ridge. The dream of a Greater Greece as it actually felt. A poet's eye on war: muddy marches, rumours, sudden fear and a moonlit ridge, told in a lyrical voice that stays uneasy and melancholy.
Feels like unease, melancholy and defiance. About war, society and nature.
Who it’s for
You may like it if you want a war novel where ideals meet mud, rumour and fear rather than clean triumph. Its mood stays melancholy and uneasy, so it may not suit you if you want a brisk, cheerful story.
Why read it
It shows the dream of a Greater Greece from inside the mud and rumour, giving you a poet's close view of how war feels to the people caught in it.
Pages from the book
A moon the colour of blood, and the men who decide not to say what they feel.
Ανεβήκανε λαχανιασμένοι στην κορφή. Ξαγναντίσανε να μετωρίζει λειψό το μισοφέγγαρο απάνωθέ τους· μεγαλόπρεπο, σπαθάτο, ματωμένο και πυρό. Ανατριχιάσανε. Πίσω, παιδιά! Εδώθε πάει ο δρόμος στη Στρεβίνα. Σοφτάδες! Σοφτάδες! ακούει ο Παύλος από πίσω του τη φωνή του Βουλοδήμου και χαμηλώνει στο σκοτάδι τα μάτια του. «Τι φεύγουμε;» δε ρωτά κανένας, κανείς δε μουρμουρίζει, κανένας δε θυμώνει κι ο αντάρτης ποιητής ξέχασε τη λίμνη των πόθων. One cannon-shot ends the waiting, and the mountains answer it.
Μα το κανόνι βροντά άξαφνα ένα δειλινό και λύνει τη ραθυμιά από τα κορμιά και ξανανάβει το μεθύσι. Σαν αλαφιασμέν’ αντιβογκούνε τα βουνά την ταραχή. Καμίνι ολόφλογο βουίζει αντικρινά το Ιμαρέτ, αποκρυμμένη τραντάζει και πνίγει στον καπνό τη λαγκαδιά του ποταμού η Βλαχέρνα, με διπλή φωτιά τους αποκρίνουνται από το ψήλος τους βαριά μουγκά ο Αμυντικός στρατώνας και παραπέρα το Θεοτοκιό. Και σ’ όλη τη στρογγυλή γραμμή του ποταμού από δεξιά και από ζερβά του κάστρου τριζοβολά συγκρατητό το τουφεκίδι. What it costs to let your mind leave a war for ten minutes.
Μαγεία είναι ο Απρίλης εκεί όξω. Μοσχοβολούνε οι λεμονιές, λευκή πλημμύρα τα λιοστάσια, μεθά ο ολογάλανος αέρας. Ο νους του Παύλου πετά μακριά, σε ώρες ίσως χαμένες πια για πάντα και το κορμί λυμένο από την κούραση, απλώνεται στη ρίζα μιας ελιάς. Κωσταντίνος Χατζόπουλος.Chatzopoulos, a poet and critic from Agrinio, wrote this, his only war novel, drawing on the Epirus campaign; he died at fifty-one soon after, and the novel appeared posthumously in 1924.
Books that feel like this
More by Κωσταντίνος Χατζόπουλος
Φθινόπωρο
Κωσταντίνος Χατζόπουλος, 1917
A grown man sits by the sea and lets a single autumn unspool — childhood, first love, a sister's death — in prose that moves like light on water.
Ο πύργος του ακροπόταμου
Κωσταντίνος Χατζόπουλος, 1915
A crumbling tower by the river, three sisters and a name to protect: a story about how the need for respect eats people alive. Set before the reader's eyes.
Η Αννιώ
Κωσταντίνος Χατζόπουλος, 1894
A poor shop boy loves the neighbour's daughter, leaves to make his fortune, and comes back twenty years later to a town that remembers him better than he remembers himself.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- Is Αντάρτης for me?
- You may like it if you want a war novel where ideals meet mud, rumour and fear rather than clean triumph. Its mood stays melancholy and uneasy, so it may not suit you if you want a brisk, cheerful story.
- What is Αντάρτης like?
- A poet's eye on war: muddy marches, rumours, sudden fear and a moonlit ridge, told in a lyrical voice that stays uneasy and melancholy. Feels like unease, melancholy and defiance. About war, society and nature.
- What should I read after Αντάρτης?
- If you liked Αντάρτης, try Μετάφραση της Ιλιάδας στα Νέα Ελληνικά (Αλέξανδρος Πάλλης), Η ζωή του χωριού (Κωνσταντίνος Θεοτόκης) and Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, σχεδίασμα Β΄ (Διονύσιος Σολωμός).
A taste of the feed
A wife tells her husband she would rather die than be left behind.
Τότε έτσι εκείνος κοίταξε σωπώντας το παιδί του με θλιβερό χαμόγελο· κι’ η όμορφη Αντρομάχη ήρθε κλαμένη, τούπιασε σφιχτά το χέρι κι’ είπε « Καημένε, αχ το φιλότιμο θα σ’ αφανίσει. Πες μου, » τ’ αθώο αφτό δεν το πονάς, δε λυπάσαι εμένα » που μάβρη χήρα κι’ έρημη σε λίγο θα μ’ αφήκεις ; » Τι γρήγορα όλοι οι Δαναοί θα τρέξουν να σε σφάξουν. » Μα αν είναι να σε στερηθώ, καλύτερα για μένα » να με σκεπάσει η μάβρη Γης! Γιατί άλλο πια αντιστύλι » δε θα μου μείνει, μόν καημοί, τα μάτια σα σφαλίσεις. » Μηγάρ πατέρα εγώ ’χω πια ή τη γλυκιά μου μάννα ;
Μετάφραση της Ιλιάδας στα Νέα Ελληνικά · Αλέξανδρος Πάλλης
What a nightingale does to two people who have to leave.
Το φεγγάρι είχε σηκωθεί καμπόσο, κι ακούστηκε τ’ αηδόνι να ψάλλει την αρμονικότατη μελωδία του. Αθέλητα την αφοκραστήκαν κι οι δυο τους με συγκίνηση· πόσο ήταν γλυκιά· απλή πρώτα πρώτα και λίγο λίγο ψιλότερη και στολισμένη· συργουλιστά υμνούσε τ’ ανοιξιάτικο τραγούδι του την ανάσταση της φύσης, τον πόθο που εφώλιαζε σ’ όλα τα πλάσματα, την επιθυμιά της δημιουργίας· κι ετρίλιζε κι εγουργουλούσε κι επαραπονιότουν· και οι αχοί που ανάδινε το μικρό λαρύγγι τούς εσάλευαν τα σπλάχνα, τούς έκαναν να λησμονούν το κορμί τους. Σε λίγο και τ’ άλλα πουλιά εβαλθήκαν να ψάλλουν· το χάραμα ερχότουν και οι αγαπημένοι εσηκωθήκαν να φύγουν.
Η ζωή του χωριού · Κωνσταντίνος Θεοτόκης
Spring has never looked more beautiful—or more dangerous.
Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε, Κι’ όσ’ άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ’ άρματα σε κλειούνε. Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει, Και μες στη θάλασσα βαθιά ξαναπετιέται πάλι, Κι’ ολόλευκο εσύσμιξε με τ’ ουρανού τα κάλλη. Και μες στης λίμνης τα νερά, όπ’ έφθασε μ’ ασπούδα, Έπαιξε με τον ίσκιο της γαλάζια πεταλούδα, Που ευώδιασε τον ύπνο της μέσα στον άγριο κρίνο· Το σκουληκάκι βρίσκεται σ’ ώρα γλυκιά κι’ εκείνο. Μάγεμα η φύσις κι’ όνειρο στην ομορφιά και χάρη, Η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι· Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει· Όποιος πεθάνη σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.
Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, σχεδίασμα Β΄ · Διονύσιος Σολωμός
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed