Ποίηση
Μαργαρίτα Δαλμάτη, 1972
Τα ποιήματα του Κιτς μετατρέπουν τη φύση, τον Όμηρο και τα αρχαία γλυπτά σε ξαφνικά ανοίγματα της φαντασίας.
Ατμόσφαιρα: δέος, θαυμασμός και λαχτάρα. Μιλά για την τέχνη, τη φύση και τον χρόνο.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Ένα ποίημα μπορεί να κάνει έναν παλιό κόσμο να μοιάζει καινούριος.
Πολὺ ἔχω ταξιδέψει σὲ χῶρες ὁλόχρυσες καὶ ἄστεα καὶ τὸ νοῦ πολλῶν ἀνθρώπων ἔχω δεῖ· πελάγισα στὰ δυτικὰ νησιώτικες ἀκτὲς ποὺ κατοικοῦν βάρδοι, πιστοὶ τοῦ Φοίβου ἀκόλουθοι. Κι ἔλεγαν γιὰ μιὰν ἁπλωσιὰ ἱστορίες πάμπολλες – τοῦ βαθυμέτωπου ῞ Ομηρου ἀπόλυτη νομή· μὰ δὲν ἀνάσανα τὶς γαληνότατές του πνοές, παρὰ ὅταν ἄρρηκτη ἄκουσα τοῦ Τσάπμαν τὴ ϕωνή: κι ἔνιωσα σὰν νυχτερινῶν ἀστερισμῶν θεωρός, ποὺ νέος πλανήτης στὰ οὐράνια του ξάϕνου κυλᾶ· ἢ ρωμαλέος Κορτὲς ποὺ ἴδιος θαλασσαετὸς ξάνοιγε τὸν Εἰρηνικό – οἱ ἄντρες του βλέμματα μιᾶς ἀπορίας ἄγριας – ὀρθὸς αὐτός, βουβὸς σὲ μιὰ κορϕὴ στοῦ Δαριὲν τὸ πέρασμα, ψηλά. Μαργαρίτα Δαλμάτη.Τα ελληνικά αποσπάσματα είναι μεταφράσεις ποιημάτων του Τζον Κιτς· το βιβλίο περιλαμβάνει και ποιήματά του στα αγγλικά.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Ποίηση»;
- Ατμόσφαιρα: δέος, θαυμασμός και λαχτάρα. Μιλά για την τέχνη, τη φύση και τον χρόνο.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ποίηση»;
- Αν σου άρεσε το «Ποίηση», δοκίμασε «Ποίηση» (Άγγελος Σικελιανός), «Ποιήματα» (Τέλλος Άγρας) και «Ο Αρίονας» (Γεράσιμος Μαρκοράς).
Μια γεύση από τη ροή
Μια ολόκληρη χώρα σκύβει πάνω από ένα φέρετρο.
Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! Ένας λαός, σηκώνοντας τα μάτια του τη βλέπει... κι ακέριος φλέγεται ως με τ’ άδυτο ο Ναός, κι από ψηλά νεφέλη Δόξας τονε σκέπει. πρώτη φορά. Τι πάνωθέ μας, όπου ο άρρητος παλμός της αιωνιότητας, αστράφτει αυτήν την ώρα Ορφέας, Ηράκλειτος, Αισχύλος, Σολωμός την άγια δέχονται ψυχή την τροπαιοφόρα, που αφού το έργο της θεμέλιωσε βαθιά στη γην αυτήν με μιαν ισόθεη Σκέψη, τον τρισμακάριο τώρα πάει ψηλά τον Ίακχο με τους αθάνατους θεούς για να χορέψει.
Ποίηση · Άγγελος Σικελιανός
Μια δήλωση αγάπης χάνεται μέσα σε αναμνήσεις καλοκαιριού.
Ήθελες κάτι να μου πεις και δεν σου το ρωτούσα, (Το καλοκαίρι είχε σωθεί και τ’ άνθη που αγαπούσα). Ήθελες κάτι να μου πείς και τόχα λησμονήσει. (Τη ρίζα που καθόμαστε -θυμάσαι;- έχουν γκρεμίσει). (Είχε από τότε εντός μου σε φθινόπωρο γυρίσει). Μου είπες, α, ναι! - πως μ’ αγαπάς - μα τόχω λησμονήσει.
Ποιήματα · Τέλλος Άγρας
Ντύνεται και πίνει σαν να πηγαίνει σε γάμο. Ύστερα το φεγγάρι φτάνει στα χείλη της.
Σὰ νύφη στολισμένη ἔπειτα πάει καὶ ρίχνεται στὸ στρῶμα, ὅπου δειλιάζει· ἀλλὰ ξάφνου σὲ λίγο ἀνασκιρτάει καί, δίχως φρίκη, ἕνα ποτῆρι ἀδράζει. Σὰν κἄτι ἀκούει· προσέχει, καὶ γελάει: Μὲ κράζει! - μουρμουρίζοντας – μὲ κράζει! Γλήγορα! ἂν τρέξω εἰς τὸ πλευρό του· ἂς κάμω πικρότατη σπονδὴ γιὰ οὐράνιο γάμο! Τ’ ἄδειο ποτῆρι καταγῆς, τὸ σῶμα πέφτει βάρος ἀναίσθητο στὴν κλίνη· ἀλλ’, ὡς γελοῦν τὰ ὡραῖα της χείλη ἀκόμα, φαντάζεσαι πῶς κἄτι ἔχει νὰ κρίνῃ.
Ο Αρίονας · Γεράσιμος Μαρκοράς
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή