Ποιήματα
Κωνσταντίνος Καβάφης, 1937
Ένας Αλεξανδρινός υπάλληλος κάνει την ελληνική ιστορία καθρέφτη για όποιον έχει αποτύχει ή σκέφτεται να τα παρατήσει. Ένα ποίημα κάθε βράδυ και σου μένει.
Αυτά τα βιβλία κοιτούν τον χρόνο μέσα από την ιστορία, τη μνήμη και τις ζωές που δεν κυλούν πάντα με τη σειρά. Στα «Ποιήματα (2)», ο Καβάφης βρίσκει γνώριμα πάθη σε διαφορετικές εποχές· στο «Το μαγικό φωτογραφείο του κυρίου Χιρασάκα», οι φωτογραφίες ανοίγουν δρόμο προς στιγμές που θα θέλαμε να ξαναδούμε.
Μια σελίδα που το δείχνει
Η ζωή σαν δυο σειρές κεριά: τα αναμμένα μπροστά, τα σβηστά πίσω.
Τοῦ μέλλοντος ἡ μέρες στέκοντ’ ἐμπροστά μαςσὰν μιὰ σειρὰ κεράκια ἀναμένα —χρυσᾶ, ζεστὰ, καὶ ζωηρὰ κεράκια.Ἡ περασμένες μέρες πίσω μένουν,μιὰ θλιβερὴ σειρὰ κεριῶν σβυσμένων·τὰ πιὸ κοντὰ βγάζουν καπνὸν ἀκόμη,κρύα κεριά, λυωμένα, καὶ κυρτά.Δὲν θέλω νὰ τὰ βλέπω· μὲ λυπεῖ ἡ μορφή των,καὶ μὲ λυπεῖ τὸ πρῶτο φῶς των νὰ θυμοῦμαι.Ἐμπρὸς κυττάζω τ’ ἀναμένα μου κεριά.Δὲν θέλω νὰ γυρίσω νὰ μὴ δῶ καὶ φρίξωτί γρήγορα ποῦ ἡ σκοτεινὴ γραμμὴ μακραίνει,τί γρήγορα ποῦ τὰ σβυστὰ κεριὰ πληθαίνουν. Κωνσταντίνος Καβάφης, 1937
Ένας Αλεξανδρινός υπάλληλος κάνει την ελληνική ιστορία καθρέφτη για όποιον έχει αποτύχει ή σκέφτεται να τα παρατήσει. Ένα ποίημα κάθε βράδυ και σου μένει.
Douglas Adams, 1979
H. G. Wells, 1895
Μια ιστορία που ξεκινά σε ένα δείπνο: ένας ταξιδιώτης του χρόνου επιστρέφει από το μακρινό μέλλον με μια προειδοποίηση για τις τάξεις, την άνεση και την πορεία του ανθρώπινου είδους.
Χιιραγκι Σανακα, 2020
Μια ήσυχη, φανταστική ιστορία για τις φωτογραφίες, τη μνήμη και τις στιγμές στις οποίες θα ήθελες να επιστρέψεις.
Virginia Woolf, 1925
Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, 1980
Ύστερα κείμενα του Τόλκιν εξερευνούν τους τόπους, τους κατοίκους και τη μεταφυσική του κόσμου της Μέσης-γης.
Jules Verne, 1872
Audrey Niffenegger, 2003
Virginia Woolf, 1927
Louis Sachar, 1998
Ένα αγόρι στέλνεται σε κατασκήνωση στην έρημο για παραβατικά αγόρια, όπου σκάβει τρύπες όλη μέρα και σιγά σιγά ανακαλύπτει μια οικογενειακή κατάρα, έναν θαμμένο παράνομο και μια ιστορία που δεν μένει θαμμένη.
Charles Dickens, 1850
Kurt Vonnegut Jr., 1969
Thomas Hardy, 1888
Τα διηγήματα του Χάρντι: αγρότες, γαλατούδες, ουσάροι και φαντάσματα, όπου μια ομιχλώδης νύχτα ή μια μικρή απόφαση καθορίζει αθόρυβα μια ολόκληρη ζωή.
James Michener, 1959
Ο Μίσινερ παρακολουθεί την ιστορία της Χαβάης, από τη γεωλογία του βυθού ως την πολιτική των φυτειών, και θέτει το ερώτημα ποιοι μπορούν να αποκαλούν τα νησιά πατρίδα τους.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1912
Ένα μαθητικό επεισόδιο σε ελληνικό σχολείο περασμένων δεκαετιών γίνεται αφορμή για μια βαθιά ματιά στην παιδική ψυχή, την εξουσία και την πονηριά της επιβίωσης.
Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, 1879
Ένα ταξίδι μέσα από κυκλικές δοκιμασίες και εύθραυστες στιγμές υπέρβασης. Ένας στοχασμός για το τι μένει όταν όλα τα άλλα διαλύονται.
Kurt Vonnegut, 1969
Ο Βόνεγκατ επέζησε από τον βομβαρδισμό της Δρέσδης και πέρασε είκοσι τρία χρόνια προσπαθώντας μάταια να γράψει γι’ αυτόν χωρίς περιστροφές. Έτσι, τον έγραψε σαν επιστημονική φαντασία, με τα αστεία του και όλα.
Alison Espach, 2024
Sun Tzu, -500
Κ. Π. Καβάφης, 1935
Τα 154 ποιήματα που θέλησε να κρατήσει ο Καβάφης, μαζί με δεκατρία που έκρυψε: ιστορία, πόθος και ειρωνεία σε μια φωνή που δεν μοιάζει με καμιά άλλη.
Andy Weir, 2011
Ένας αστροναύτης παγιδευμένος στον Άρη πρέπει να χρησιμοποιήσει την επιστήμη για να σωθεί, με κάθε καταχώριση στο ημερολόγιό του και κάθε αυτοσχέδια λύση. Ένα θρίλερ επιβίωσης με μαύρο χιούμορ.
Gabriel García Márquez, 1967
Επτά γενιές της οικογένειας Μπουενδία σε μια πόλη όπου οι μαγνήτες, ο πάγος και η αλχημεία είναι πραγματικά — και η μοναξιά περνά από γενιά σε γενιά.
Εμμανουήλ Ροΐδης, 1888
Ένας λόγιος αποκοιμιέται στις όχθες του Κηφισού και ακούει τα εφήμερα, έντομα που ζουν τέσσερις ώρες, να μιλούν για τον έρωτα, τον θάνατο και τη φήμη. Σάτιρα μεταμφιεσμένη σε φυσική ιστορία.
Hanya Yanagihara, 2015
Τέσσερις φίλοι φτάνουν στη Νέα Υόρκη μετά το πανεπιστήμιο και προσπαθούν να φτιάξουν τέχνη, να βγάλουν χρήματα και να γίνουν οικογένεια ο ένας για τον άλλον.
Όταν ένα γνώριμο πρόσωπο ξεφεύγει από τη μνήμη.
Αλήθεια, όμως, ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος; Μέχρι τώρα, ακόμα κι όταν τη χαιρετούσε αναπάντεχα κάποιος στον δρόμο, αμέσως τον αναγνώριζε λέγοντας: «Είσαι ο τάδε, σωστά;» – γεγονός που πάντα χαροποιούσε τον άλλον. Πίστευε πως ήταν πραγματικά άσχημο να γερνάς και να σκουριάζει το μυαλό σου. «Καλώς ήρθατε. Σας περίμενα» της είπε ο άντρας.Το μαγικό φωτογραφείο του κυρίου Χιρασάκα · Χιιραγκι Σανακα
To feel young and ancient at once, and find the day dangerous.
She would not say of anyone in the world now that they were this or were that. She felt very young; at the same time unspeakably aged. She sliced like a knife through everything; at the same time was outside, looking on. She had a perpetual sense, as she watched the taxi cabs, of being out, out, far out to sea and alone; she always had the feeling that it was very, very dangerous to live even one day.Mrs. Dalloway · Virginia Woolf
Ένας ολόκληρος κόσμος ξεκινά σε σελίδες γεμάτες υπολογισμούς.
Το κείμενο αυτό καλύπτει και τις οχτώ σελίδες τεσσάρων αχαράκωτων φύλλων. Είναι γραμμένο καθαρά, με μαύρη πένα, με προσθήκες και κάποιες διορθώσεις με στυλό διαρκείας. Η πίσω πλευρά των περισσότερων φύλλων είναι γεμάτη με υπολογισμούς που δεν δίνονται εδώ. Το κείμενο χρονολογείται γύρω στο 1959.Η φύση της Μέσης-γης · Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροήΔιάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.
Άνοιξε το BookFeedΔωρεάν, χωρίς εγγραφή.