Η Ναϊάς
Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής (1809–1892), 1879
Ένα ναυτικό μυθιστόρημα για ένα πλοίο που μεταφέρει σκλάβους, έναν ιδεαλιστή γραφιά και την εξέγερση των ανθρώπων που είναι στοιβαγμένοι στο αμπάρι. Μια σκοτεινή, ζωντανή ιστορία του 19ου αιώνα. Η αφήγηση έχει ζωηρό, δραματικό ρυθμό, αλλά το αίσθημα του τρόμου μένει κοντά σου καθώς ξεδιπλώνονται η βία και η εξέγερση στο πλοίο.
Ατμόσφαιρα: φόβος, θαυμασμός και αντίσταση. Μιλά για την ελευθερία, την κοινωνία και την ηθική.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι ναυτικές περιπέτειες που φέρνουν αντιμέτωπες την ελευθερία, την ηθική και την κοινωνία. Η σκλαβιά και η απάνθρωπη μεταχείριση των ανθρώπων είναι σκληρά θέματα, ενώ η γλώσσα του 19ου αιώνα μπορεί να ακούγεται παρωχημένη.
Γιατί να το διαβάσεις
Η «Η Ναϊάς» δίνει μια σκοτεινή ματιά στη δουλεία μέσα από μια ιστορία εξέγερσης και ηθικών συγκρούσεων, γραμμένη στην Ελλάδα του 19ου αιώνα.
Σελίδες από το βιβλίο
Ένα εργαλείο για τη μεταφορά ανθρώπων, φτιαγμένο σαν ζυγός για ζώα
Ἐν τῷ ἅμα οἱ ναῦται, ἐξάγοντες τῆς λέμβου μακρὰ ξύλα διαιρούμενα δίχα κατὰ τὸ μῆκός των, καὶ ἔχοντα τρύπας κατὰ ἕνα πόδα ἀπ’ ἀλλήλων ἀφισταμένας, ἐπέρων καὶ ἐνέκλειον εἰς τὰς τρύπας ἑκάστου τοὺς λαιμοὺς ὀκτὼ ἢ δέκα δυστυχῶν μαύρων· ἕκαστος δὲ ναύτης, λαμβάνων εἰς τὸν ὦμόν του τὴν ἄκραν ἑνὸς τῶν παραδόξων τούτων ζυγῶν, ἔσυρε κατόπιν του τὴν τοιαύτην τῶν ἀνθρώπων ἀγέλην. Όταν ένα πλοίο αποκτά προσωπικότητα και αντίπαλο
Ἡ Ναϊὰς, ἂν εἶχέ τι συμφέρον νὰ μὴ ἀποκριθῇ εἰς τὴν ἐμβληματικὴν ταύτην ἐρώτησιν, ἤθελε βεβαίως σπεύσει νὰ ἐκτείνῃ ὅλας τὰς λευκὰς πτέρυγάς της, καὶ νὰ στρέψῃ τὸ ῥύγχος της πρὸς τὸ πέλαγος. Ἀληθὲς ὅμως εἶναι ὅτι, ἂν ἐπρόκειτο περὶ σταδιοδρομίας μεταξὺ τῶν δύω πλοίων, ἢ μικρὰ, ἐλαφρὰ, καὶ ὡς χελιδὼν ἐπιμήκης ἡμιολία εἶχε πολλὰς πιθανότητας νὰ κερδίσῃ τὸ ἆθλον ἐπὶ τοῦ βαρέως καὶ προγάστορος ἀνταγωνιστοῦ της. Ένα αμπάρι πλοίου με σιδερένιους κρίκους ανά τρία πόδια
Ἐκτὸς τοῦ θαλάμου τοῦ πλοιάρχου ὅλη ἡ λοιπὴ ἔκτασις μεταξὺ τῶν δύο καταστρωμάτων, μέχρις αὐτῆς τῆς πρύμνης, ἀπετέλει μίαν καὶ μόνην εὐρυχωροτάτην αἴθουσαν. Εἰς ὅλον αὐτῆς τὸ ἔδαφος καὶ εἰς τοὺς τοίχους της ἦσαν προσηλωμένοι ἰσχυροὶ σιδηροῖ κρίκοι εἰς ἀπόστασιν τριῶν ποδῶν ἀπ’ ἀλλήλων. Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής.Ο Ραγκαβής ήταν γνωστός ποιητής και διπλωμάτης. Αργότερα δίδαξε αρχαιολογία και ήταν από τους πρώτους που σύστησαν στο ελληνικό κοινό έργα του Γκαίτε και του Χάινε. Έγραψε επίσης την πρώτη ελληνική ιστορία επιστημονικής φαντασίας με θέμα ένα ταξίδι στη Σελήνη. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και υπηρέτησε ως Έλληνας πρεσβευτής σε διάφορες ευρωπαϊκές αυλές.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής
Ποιήματα
Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, 1850
Ένας ποιητής του 19ου αιώνα κινείται ανάμεσα σε μυθικά πελάγη, κλέφτικα τραγούδια και νεκροταφεία. Οι στίχοι του ακόμη ακούγονται σαν να λέγονται τώρα.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Η Ναϊάς»;
- Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι ναυτικές περιπέτειες που φέρνουν αντιμέτωπες την ελευθερία, την ηθική και την κοινωνία. Η σκλαβιά και η απάνθρωπη μεταχείριση των ανθρώπων είναι σκληρά θέματα, ενώ η γλώσσα του 19ου αιώνα μπορεί να ακούγεται παρωχημένη.
- Πώς είναι το «Η Ναϊάς»;
- Η αφήγηση έχει ζωηρό, δραματικό ρυθμό, αλλά το αίσθημα του τρόμου μένει κοντά σου καθώς ξεδιπλώνονται η βία και η εξέγερση στο πλοίο. Ατμόσφαιρα: φόβος, θαυμασμός και αντίσταση. Μιλά για την ελευθερία, την κοινωνία και την ηθική.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η Ναϊάς»;
- Αν σου άρεσε το «Η Ναϊάς», δοκίμασε «Μύθοι του Αισώπου σε έμμετρη απόδοση» (Παναγιώτης Σούτσος), «Για την πατρίδα» (Πηνελόπη Δέλτα) και «Η Γυναίκα της Ζάκυθος» (Διονύσιος Σολωμός).
Μια γεύση από τη ροή
Τα σταφύλια είναι ξινά, κι η αλεπού έχει έτοιμο λόγο.
Σταφυλὰς μεγαλοῤῥώγους ὅλας καὶ ὡριμασμένας βλέπουσα εἰς ὕψος δράνας ἡ ἀλώπηξ κρεμασμένας, πρώτην ἔφοδον, δευτέραν, τρίτην ἔκαμε πηδῶσα· ἀλλὰ τὰ πηδήματά της ἦσαν μάταια τὰ τόσα· δὲν τὰς ἔφθασεν· ἐκ τούτου ἔφευγεν, ἐπαλινδρόμει· «εἶν’ αἱ σταφυλαὶ» εἰς ὅλους, ἔλεγε, «ξειναὶ ἀκόμη». Ἐπιμύθιον. Τὴν κρυφίαν ἡμῶν λύπην ἄλλοτε παρηγοροῦντες, ἄλλοτε τὴν καταισχύνην νὰ καλύψωμεν ζητοῦντες, εἰς παντὸς ἀποτυχίαν ἀγαθοῦ διὰ χιλίων τὸ περιφρονοῦμεν λόγων ἀνορίκτων καὶ γελοίων.
Μύθοι του Αισώπου σε έμμετρη απόδοση · Παναγιώτης Σούτσος
Τα νέα που πνίγουν τη γιορτή πριν προλάβει να τελειώσει.
Όταν μαθεύτηκε στη χώρα η επιστροφή του Σαμουήλ και η καταστροφή του στρατού του, η χαρά της παραμονής μεταστράφηκε σε θρήνο. Ποτάμια δάκρυα έπνιξαν τα τραγούδια. Δεν ήταν σπίτι όπου να μην έκλαιγαν ένα χαμένο γιο ή άντρα ή πατέρα.
Για την πατρίδα · Πηνελόπη Δέλτα
Όταν ο φόβος σβήνει ολόκληρο τον κόσμο.
Κ’ εγώ άκουγα μέσα μου μεγάλη ταραχή και με συνεπήρε το πνεύμα στο Μισολόγγι. Και δεν έβλεπα μήτε το κάστρο, μήτε το στρατόπεδο, μήτε τη λίμνη, μήτε τη θάλασσα, μήτε τη γη που επάτουνα, μήτε τον ουρανό· πολιορκούμενους και πολιορκισμένους και όλα τα έργα τους και όλα τα πάντα τα εκατασκέπαζε μαυρίλα και πίσσα.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος · Διονύσιος Σολωμός
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή