Η Ναϊάς
Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, 1879
Ένα ναυτικό μυθιστόρημα για ένα πλοίο που μεταφέρει σκλάβους, έναν ιδεαλιστή γραφιά και την εξέγερση των ανθρώπων που είναι στοιβαγμένοι στο αμπάρι. Μια σκοτεινή, ζωντανή ιστορία του 19ου αιώνα.
Σελίδες από το «Η Ναϊάς» που στέκονται μόνες τους, διαλεγμένες για το πώς διαβάζονται σήμερα. Το κείμενο ανήκει στο κοινό κτήμα.
Ένα εργαλείο για τη μεταφορά ανθρώπων, φτιαγμένο σαν ζυγός για ζώα
Ἐν τῷ ἅμα οἱ ναῦται, ἐξάγοντες τῆς λέμβου μακρὰ ξύλα διαιρούμενα δίχα κατὰ τὸ μῆκός των, καὶ ἔχοντα τρύπας κατὰ ἕνα πόδα ἀπ’ ἀλλήλων ἀφισταμένας, ἐπέρων καὶ ἐνέκλειον εἰς τὰς τρύπας ἑκάστου τοὺς λαιμοὺς ὀκτὼ ἢ δέκα δυστυχῶν μαύρων· ἕκαστος δὲ ναύτης, λαμβάνων εἰς τὸν ὦμόν του τὴν ἄκραν ἑνὸς τῶν παραδόξων τούτων ζυγῶν, ἔσυρε κατόπιν του τὴν τοιαύτην τῶν ἀνθρώπων ἀγέλην. Όταν ένα πλοίο αποκτά προσωπικότητα και αντίπαλο
Ἡ Ναϊὰς, ἂν εἶχέ τι συμφέρον νὰ μὴ ἀποκριθῇ εἰς τὴν ἐμβληματικὴν ταύτην ἐρώτησιν, ἤθελε βεβαίως σπεύσει νὰ ἐκτείνῃ ὅλας τὰς λευκὰς πτέρυγάς της, καὶ νὰ στρέψῃ τὸ ῥύγχος της πρὸς τὸ πέλαγος. Ἀληθὲς ὅμως εἶναι ὅτι, ἂν ἐπρόκειτο περὶ σταδιοδρομίας μεταξὺ τῶν δύω πλοίων, ἢ μικρὰ, ἐλαφρὰ, καὶ ὡς χελιδὼν ἐπιμήκης ἡμιολία εἶχε πολλὰς πιθανότητας νὰ κερδίσῃ τὸ ἆθλον ἐπὶ τοῦ βαρέως καὶ προγάστορος ἀνταγωνιστοῦ της. Ένα αμπάρι πλοίου με σιδερένιους κρίκους ανά τρία πόδια
Ἐκτὸς τοῦ θαλάμου τοῦ πλοιάρχου ὅλη ἡ λοιπὴ ἔκτασις μεταξὺ τῶν δύο καταστρωμάτων, μέχρις αὐτῆς τῆς πρύμνης, ἀπετέλει μίαν καὶ μόνην εὐρυχωροτάτην αἴθουσαν. Εἰς ὅλον αὐτῆς τὸ ἔδαφος καὶ εἰς τοὺς τοίχους της ἦσαν προσηλωμένοι ἰσχυροὶ σιδηροῖ κρίκοι εἰς ἀπόστασιν τριῶν ποδῶν ἀπ’ ἀλλήλων. Τι συμβαίνει στο αμπάρι ανάμεσα σε δύο επιθεωρήσεις
Ἡ ἀγρία κίνησις τῆς θαλάσσης, ἡ στενοχωρία τῶν δεσμῶν καὶ τοῦ τόπου, ὁ πνιγηρὸς ἀὴρ ὃν ἀνέπνεον, κατεβασάνιζε τοὺς δυστυχεῖς μαύρους, παρέλυσε πάσας των τὰς δυνάμεις, τοῖς ἐπέφερεν αἰφνιδίαν ἀσθένειαν, καὶ δύω ἢ τρεῖς ἐξ αὐτῶν, οἱ ἀδυνατότεροι, μετά τινων ὡρῶν πάλην ἐξέπνευσαν· ἀλλ’ ἔμειναν εἰς τὰ δεσμά των μέχρι τῆς στιγμῆς καθ’ ἣν ἐγένετο ἡ ἐπιθεώρησις, καὶ τότε, λυθέντες τῶν ἀλύσεων, ἐῤῥίφθησαν εἰς τὴν θάλασσαν. Ένα τραγούδι από το αμπάρι που καλύπτει τον ήχο της λίμας
Ἀφ’ οὗ δ’ ἡ ἐπιθεώρησις ἐτελείωσεν, ὁ Μόγγας ἀπέτεινε πρὸς τοὺς δεσμίους μαύρους λέξεις τινὰς εἰς τὴν ἐγχώριον γλῶσσά των, καὶ μετ’ ὀλίγον ὅλοι ὁμοῦ ἤρχισαν νὰ ψάλλωσιν εἶδος μυρολογίου, ὥστε ὅλος ὁ μεσόδομος ἀντήχει ἐκ τῆς φωνῆς των. Ἡ φωνή των δ’ ἐκάλυπτε τὸν τρυγμὸν τῆς ῥίνης, ἥτις ἐνέδακνεν εἰς τὸ κλεῖθρον τῆς ποδοκάκης τοῦ Μόγγα. Ο άνθρωπος που δεν άντεχε να υπακούει στις διαταγές του αφεντικού του
Κυριευθεὶς ἑπομένως ὑπ’ ἀγανακτήσεως, ἔδραμε πρὸς αὐτὸν, καὶ τῷ εἶπεν, ὅτι δὲν θέλει νὰ ὑπηρετῇ πλέον τὸν πωλοῦντα τὸν ὅμοιόν του, τὸν καταπροδίδοντα τὴν ἐλευθερίαν τῶν ἀδελφῶν του! Ὁ δ’ ἔμπορος τῷ ἔδωσεν ἓν λάκτισμα, καὶ τὸν ἐκύλισε κάτω τῆς κλίμακός του. Ἰδοὺ διατὶ περιεφέρετο ἀργὸς εἰς τὴν προκυμαίαν, βλέπων τὸν ἀέρα καὶ καπνίζων τὸ σιγάρον του. Ένα επίσημο δείπνο σ’ ένα πλοίο που είναι και φυλακή
Ὅταν δ’ ἔφθασαν εἰς τὴν Ναϊάδα, εἰς τὸ κατάστρωμα τοὺς ἐδέχθη μουσικὴ παιανίζουσα τὸν βασιλικὸν ὕμνον Γκὸτ Σαὶβ δὴ Κίγγ (Τὸν βασιλέα μας…). Ὁ Κ. Σπραίϋ ἀπήρτισε τὴν συμφωνίαν ταύτην ἐκ τῶν φιλομούσων τοῦ πληρώματός του. Μετὰ ταῦτα δ’ ἀνέκαυσε τινὰ πρόχειρα πυροτεχνήματα, ἐκπλήξαντα τὰς ἀγρίας ἐκείνας ἐρήμους. Τέλος κατεβίβασε τοὺς ξένους του εἰς τὸν θάλαμον, ὅλον κατάφωτον, καὶ ὅπου ἦν παρατεθειμένη τράπεζα πολυτελεστάτη. Γιατί τυλίγουν τα κουπιά με πανιά πριν από την επίθεση
Συγχρόνως δ’ οἱ δύω ὀπαδοί του ὥρμησαν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον πρὸς τὸν σκοπὸν, τὸν ἀφώπλισαν, καὶ τῷ ἔδεσαν τὸ στόμα καὶ τὰς χεῖρας. Ἐν ᾦ δὲ ταῦτα ἐγίνοντο, δύω ἄλλαι λέμβοι κρυπτόμεναι μέχρι τοῦδε εἰς τὸ σκότος, καὶ ἔχουσαι τὰς κώπας των τετυλιγμένας εἰς τὰ πανία ἵνα μὴ πλαταγῶσιν ἐπὶ τοῦ ὕδατος, ἐκόλλησαν εἰς τὸν ἄλλον τοῖχον τοῦ πλοίου, καὶ ἀπὸ τῶν τριῶν ὁμοῦ ἐχύθησαν εἰς τὸ κατάστρωμα ὑπὲρ τοὺς εἴκοσιν ἄνδρας, ὡπλισμένοι ὡς ἀστακοὶ, καὶ οἱ μὲν, ὁρμήσαντες εἰς τὸ ὁπλοστάσιον, ἥρπασαν ὅλα τὰ ὅπλα τοῦ πληρώματος, οἱ δὲ, εἰς τὸν κοιτῶνα, συνέλαβον καὶ ἔδεσαν τὸ πλήρωμα, μὴ ἔχον οὔτε τίς νὰ τὸ ὁδηγήσῃ, οὔτε πῶς ν’ ἀντισταθῇ. Πώς καταλαβαίνεις από μακριά ότι ένα πλοίο είναι πολεμικό
Μίαν αὐγὴν ὁ ἥλιος ἀνατέλλων εὗρε τὸν Κ. Σπραίϋ προσερειδόμενον εἰς τὸν ἀριστερὸν τοῖχον τῆς Ναϊάδος, καὶ παρατηροῦντα μετὰ προσοχῆς τὸν ἔρημον λιμένα ὃν παρέπλεον κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην, καὶ ἐντὸς τοῦ λιμένος ἡμιολίαν ἢ Γολέττταν, ὡραίας κατασκευῆς, ἥτις ἦν προσωρμισμένη εἰς τὸ βάθος αὐτοῦ, καὶ εἰς τὸν ἄκρον ἱστὸν τῆς ἡμιολίας ἐπισείοντα ὅστις ἐκυμάτει, καὶ ἀπεδείκνυεν ὅτι τὸ πλοῖον ἦτο πολεμικόν. Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, 1879
Ένα ναυτικό μυθιστόρημα για ένα πλοίο που μεταφέρει σκλάβους, έναν ιδεαλιστή γραφιά και την εξέγερση των ανθρώπων που είναι στοιβαγμένοι στο αμπάρι. Μια σκοτεινή, ζωντανή ιστορία του 19ου αιώνα.
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.
Άνοιξε το BookFeedΔωρεάν, χωρίς εγγραφή.