Οδύσσεια
Όμηρος, -750
The first road movie: a soldier spends ten years trying to get home, and every detour is a chance to get lost, forget who he is, or tell a very good story about it. A lyrical, dramatic journey with a homesick pull, mixing war memories, strange detours and the pleasure of a tale well told.
Feels like nostalgia, awe and dread. About home, war and freedom.
Who it’s for
You may like it if you enjoy epic poetry, sea voyages and stories that circle the ache of home. The Greek is archaic and the poem is long, so it asks for patience and perhaps a good translation.
Why read it
It offers a clear-eyed look at wandering, loyalty and the stories people tell to survive, and it still speaks to anyone who has wanted to get home.
Pages from the book
A dog recognises its master first, and can only wag a tail.
Ὅμως τὴ λύσσα τῆς κοιλιᾶς δὲ δύνεσαι νὰ κρύψης,ποὺ ἡ ἔρμη ἀρίθμητα δεινὰ στὸν κόσμο πάντα φέρνει.Γιὰ κείνην ἀρματώνουνται καλόζυγα καράβια,ποὺ σκίζουνε τὰ πέλαγα καὶ τοὺς ὀχτροὺς χτυπᾶνε.”Αὐτὰ καθὼς λαλούσανε κι ἀνάμεσό τους λέγαν,σκυλὶ ποὺ κοίτουνταν, τ’ αὐτιὰ καὶ τὸ κεφάλι ὀρθώνει,ὁ Ἄργος, ποὺ ὁ ἀντρόψυχος Δυσσέας τὸν εἶχε θρέψει,ὅμως δὲν τόνε χάρηκε, γιατ’ εἶχε φύγει ἐκεῖνοςστὴ Τροία τότες τὴν ἱερή· σ’ ἄλλους καιρούς οἱ νέοιτὸν παίρνανε, νὰ κυνηγοῦν λαγούς, ζαρκάδια, γίδια.Τώρα, π’ ὁ ἀφέντης ἔλειπε, τὸν ἄφηναν πεσμένοστὴν σωριασμένη τὴν κοπριὰ βοδιῶν καὶ μουλαριῶνε,ποὺ ὀμπρὸς στὴ θύρα ἁπλώνονταν, κι οἱ παραγιοὶ ἀποκεῖθετὴν σήκωναν καὶ κόπριζαν τοὺς κήπους τοῦ Ὀδυσσέα. Why we don't believe the dreams we most want to be true.
“Ἔχουμε, ὦ ξένε, ὀνείρατα ζαβά, μὲ κούφια λόγια,κι ἀπ’ ὅσα ὀνειρευόμαστε, σωστὰ δὲ βγαίνουν ὅλα.Δυὸ θύρες τ’ άλαφροΐσκιωτα τὰ ὄνειρα ἔχουν πάντα·μὲ κέρατο φτιαστὴ τὴ μιά, μὲ φιλντισὶ τὴν ἄλλη·Ὅσα ὄνειρ’ ἀπὸ τὸ φιλντισὶ τὸ πριονιστὸ διαβαίνουν,χαμένα εἶναι κι ἀνώφελα, καὶ τοὺς θνητοὺς γελᾶνε·πάλε ὅσα ἀπ’ τὰ καλόξεστα τὰ κέρατα περάσουν,ἀληθινὰ τοῦ βγαίνουνε τοῦ ἀνθρώπου ποὺ τὰ βλέπει.Μὰ ἐμένα τὸ ἔρμο μου ὄνειρο δὲν πρόβαλε ἀποκεῖθε·πόση χαρὰ θὰ τό ’χαμε, κι ἐγὼ καὶ τὸ παιδί μου. The place where the sun never looks, and the ships are always sailing toward it.
Καὶ στὸ γιαλὸ σὰν ἤρθαμε καὶ στὸ γοργὸ καράβι,πρῶτα ἀπ’ τὴ γῆς τὰ σύραμε στὴν ὥρια κυματοῦσα,καὶ τὸ κατάρτι στήσαμε καὶ τὰ πανιά του ἀπάνω,καὶ πήραμε καὶ βάλαμε τὰ πρόβατα· καὶ μέσακι ἐμεῖς θλιμμένοι μπήκαμε πικρὰ χύνοντας δάκρυα.Καὶ πίσω ἀπ’ τὸ μαυρόπλωρο καράβι στέλνει ἡ Κίρκηἡ φοβερὴ κι ἡ ὡριόμαλλη κι ἡ ἀνθρωπολαλοῦσα,πρύμο καλὸ καὶ φιλικὸ ποὺ τὰ πανιὰ φουσκῶναν.Καὶ τ’ ἄρμενα σὰ σιάξαμε, καθίσαμε, κι ὁδήγαὁ ἀγέρας τὸ καράβι μας μαζὶ μὲ τὸν ποδότη. Όμηρος.Nothing about Homer is certain — not his name, not his blindness, not whether he wrote both epics himself. Seven cities claim to be his birthplace. The Greeks of the same era simply called him 'the poet.'
Books that feel like this
More by Όμηρος
Ομήρου Οδύσσεια Τόμος Α
Όμηρος, -700
A prince discovers he is not the master of his house, a soldier turns down immortality, and a naked man falls asleep in a pile of leaves on a beach. The Odyssey, translated with a rough, sweet, immediate Greekness by the Ionian poet who gave it its modern Greek voice.
Ιλιάδα
Όμηρος, -750
A war ten years old and still not won: the quarrel, the losses, and the two impossible choices that keep people fighting.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- Is Οδύσσεια for me?
- You may like it if you enjoy epic poetry, sea voyages and stories that circle the ache of home. The Greek is archaic and the poem is long, so it asks for patience and perhaps a good translation.
- What is Οδύσσεια like?
- A lyrical, dramatic journey with a homesick pull, mixing war memories, strange detours and the pleasure of a tale well told. Feels like nostalgia, awe and dread. About home, war and freedom.
- What should I read after Οδύσσεια?
- If you liked Οδύσσεια, try The Odyssey (Homer), Διονυσίου Σολωμού (Διονύσιος Σολωμός) and Μετάφραση της Ιλιάδας στα Νέα Ελληνικά (Αλέξανδρος Πάλλης).
A taste of the feed
What the greatest of the Greek heroes would trade for a day of paid labour.
“I spake; Achilles quickly answered me:— ‘Noble Ulysses, speak not thus of death, As if thou couldst console me. I would be A laborer on earth, and serve for hire Some man of mean estate, who makes scant cheer, Rather than reign o’er all who have gone down To death. Speak rather of my noble son, Whether or not he yet has joined the wars To fight among the foremost of the host.
The Odyssey · Homer
Some first impressions stay untouched by time.
Η Ζάκυνθος. Ανάμεσα ’ς τα τόσα, ’ς τα γοργά και τα διαβατικά που μας εντυπώνονται, και που τα γράφ’ η μνήμη και τα ξεγράφει, κάποιες ενθύμησες από τα πρώτα χρόνια, κρατειούνται πλέον επίμονα, απείραχτες από τον καιρό. Μια τέτοια ενθύμηση μου απομένει του τόπου που γεννήθηκεν ο Σολωμός, όταν επρωτοπέρασ’ από κείθε, παιδί. Διάβα γληγωρότατο, μιας ώρας μόλις· και ζωηρότατη εντύπωση κόσμου αγνώριστου ως τότε, ονειρευτού. Του αέρα ήταν η αξεθύμαστη μοσκοβολιά· άρχιζε ’ς του νησιού το σίμωμα μέσ’ από το καράβι ακόμα, σα να μη χύνονταν η ευωδιά μονάχ’ από τα περιβόλια, σα να ήταν εκείνη το μοναδικό και το μυστικό χάρισμα γης και αέρα και ουρανού εκεί.
Διονυσίου Σολωμού · Διονύσιος Σολωμός
A wife tells her husband she would rather die than be left behind.
Τότε έτσι εκείνος κοίταξε σωπώντας το παιδί του με θλιβερό χαμόγελο· κι’ η όμορφη Αντρομάχη ήρθε κλαμένη, τούπιασε σφιχτά το χέρι κι’ είπε « Καημένε, αχ το φιλότιμο θα σ’ αφανίσει. Πες μου, » τ’ αθώο αφτό δεν το πονάς, δε λυπάσαι εμένα » που μάβρη χήρα κι’ έρημη σε λίγο θα μ’ αφήκεις ; » Τι γρήγορα όλοι οι Δαναοί θα τρέξουν να σε σφάξουν. » Μα αν είναι να σε στερηθώ, καλύτερα για μένα » να με σκεπάσει η μάβρη Γης! Γιατί άλλο πια αντιστύλι » δε θα μου μείνει, μόν καημοί, τα μάτια σα σφαλίσεις. » Μηγάρ πατέρα εγώ ’χω πια ή τη γλυκιά μου μάννα ;
Μετάφραση της Ιλιάδας στα Νέα Ελληνικά · Αλέξανδρος Πάλλης
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed