Cien años de soledad
Gabriel García Márquez, 1967
★ 4,13 από 1,2 εκ. βαθμολογίες στο Goodreads
Επτά γενιές της οικογένειας Μπουενδία σε μια πόλη όπου οι μαγνήτες, ο πάγος και η αλχημεία είναι πραγματικά — και η μοναξιά περνά από γενιά σε γενιά. Η ιστορία απλώνεται με λυρική φωνή και αίσθηση θαύματος, καθώς η μοναξιά, η οικογένεια και ο χρόνος συνδέουν γενιές.
Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, νοσταλγία και μελαγχολία. Μιλά για την οικογένεια, τη μοναξιά και τον χρόνο.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι οικογενειακές ιστορίες με μαγικά στοιχεία, νοσταλγία και πολλές γενιές. Τα επαναλαμβανόμενα ονόματα και η μεγάλη έκταση μπορεί να σε μπερδέψουν ή να σου φανούν κουραστικά.
Γιατί να το διαβάσεις
Η ιστορία του Μακόντο δίνει χώρο να δεις πώς η μνήμη, η μοναξιά και οι οικογενειακές συνήθειες περνούν από γενιά σε γενιά.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Ένας κόσμος τόσο καινούργιος που τα πράγματα δείχνονται με το δάχτυλο
Muchos años después, frente al pelotón de fusilamiento, el coronel Aureliano Buendía había de recordar aquella tarde remota en que su padre lo llevó a conocer el hielo. Macondo era entonces una aldea de veinte casas de barro y cañabrava construidas a la orilla de un río de aguas diáfanas que se precipitaban por un lecho de piedras pulidas, blancas y enormes como huevos prehistóricos. El mundo era tan reciente, que muchas cosas carecían de nombre, y para mencionarlas había que señalarlas con el dedo. Todos los años, por el mes de marzo, una familia de gitanos desarrapados plantaba su carpa cerca de la aldea, y con un grande alboroto de pitos y timbales daban a conocer los nuevos inventos. Primero llevaron el imán. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες περιγράφουν το μυθιστόρημα ως συναρπαστική και καθηλωτική εμπειρία, επαινώντας συχνά την ευφάνταστη έκτασή του και τον μαγικό ρεαλισμό. Άλλοι βρίσκουν τα ονόματα που επαναλαμβάνονται και τις πολυάριθμες γενιές μπερδεμένα ή κουραστικά, ενώ κάποιοι το παρατούν από πλήξη.
Gabriel García Márquez.Ο Γκαρθία Μάρκες μεγάλωσε με τους παππούδες του στην Αρακατάκα, μια κολομβιανή πόλη με φυτείες μπανάνας. Η γιαγιά του αφηγούνταν ιστορίες για φαντάσματα σαν να ήταν καθημερινά νέα· αυτό το ύφος έδωσε στο Μακόντο.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Gabriel García Márquez
One Hundred Years of Solitude
Gabriel García Márquez, 1967
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Cien años de soledad»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι οικογενειακές ιστορίες με μαγικά στοιχεία, νοσταλγία και πολλές γενιές. Τα επαναλαμβανόμενα ονόματα και η μεγάλη έκταση μπορεί να σε μπερδέψουν ή να σου φανούν κουραστικά.
- Πώς είναι το «Cien años de soledad»;
- Η ιστορία απλώνεται με λυρική φωνή και αίσθηση θαύματος, καθώς η μοναξιά, η οικογένεια και ο χρόνος συνδέουν γενιές. Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, νοσταλγία και μελαγχολία. Μιλά για την οικογένεια, τη μοναξιά και τον χρόνο.
- Τι να διαβάσω μετά το «Cien años de soledad»;
- Αν σου άρεσε το «Cien años de soledad», δοκίμασε «Ανατολικά της Εδέμ» (John Steinbeck), «Anna Karenina» (Leo Tolstoy) και «The Catcher in the Rye» (J. D. Salinger).
Μια γεύση από τη ροή
The strange calm that arrives when a lie comes out perfectly.
Anna said what came to her lips, and marveled, hearing herself, at her own capacity for lying. How simple and natural were her words, and how likely that she was simply sleepy! She felt herself clad in an impenetrable armor of falsehood. She felt that some unseen force had come to her aid and was supporting her.
Anna Karenina · Leo Tolstoy
Η μόνη δουλειά που αξίζει, κι όμως δεν γίνεται
Anyway, I keep picturing all these little kids playing some game in this big field of rye and all. Thousands of little kids, and nobody’s around — nobody big, I mean — except me. And I’m standing on the edge of some crazy cliff. What I have to do, I have to catch everybody if they start to go over the cliff — I mean if they’re running and they don’t look where they’re going I have to come out from somewhere and catch them. That’s all I’d do all day. I’d just be the catcher in the rye, and all. I know it’s crazy, but that’s the only thing I’d really like to be. I know it’s crazy.
The Catcher in the Rye · J. D. Salinger
Τα ξημερώματα οι σκιές δείχνουν στ’ αλήθεια προς την άλλη μεριά.
Have you ever been up at five o’clock on a fine summer morning? It is very beautiful. The sunlight is pinky and yellowy, and all the grass and trees are covered with dew-diamonds. And all the shadows go the opposite way to the way they do in the evening, which is very interesting and makes you feel as though you were in a new other world.
Five Children and It · E. Nesbit
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή