Μια μικρή ζωή
Hanya Yanagihara, 2015
★ 4,26 από 1 εκ. βαθμολογίες στο Goodreads
Τέσσερις φίλοι φτάνουν στη Νέα Υόρκη μετά το πανεπιστήμιο και προσπαθούν να φτιάξουν τέχνη, να βγάλουν χρήματα και να γίνουν οικογένεια ο ένας για τον άλλον. Η αφήγηση μένει κοντά σε τέσσερις φίλους, με απλή φωνή και τρυφερότητα, αλλά η θλίψη και ο πόνος γίνονται συχνά έντονα.
Ατμόσφαιρα: τρυφερότητα, αντίσταση και μελαγχολία. Μιλά για τη φιλία, τον χρόνο και τη μνήμη.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι φιλίες που αντέχουν στον χρόνο και οι προσπάθειες να φτιαχτεί μια κοινή ζωή. Να ξέρεις, όμως, ότι πολλοί αναγνώστες βρίσκουν αδιάκοπη τη βία και την οδύνη, ενώ άλλοι θεωρούν ότι το βιβλίο χειρίζεται το τραύμα με τρόπο χειριστικό.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς τέσσερις φίλοι προσπαθούν να χτίσουν τέχνη, δουλειά και οικογένεια ο ένας με τον άλλον, μέσα στα χρόνια.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Η φιλία δοκιμάζεται όταν κάποιος σου λέει την αλήθεια.
JB was going through, as he put it, his hair phase. Recently he had decided to take a break from painting in favor of making sculptures from black hair. Each of them had spent an exhausting weekend following JB from barbershop to beauty shop in Queens, Brooklyn, the Bronx, and Manhattan, waiting outside as JB went in to ask the owners for any sweepings or cuttings they might have, and then lugging an increasingly awkward bag of hair down the street after him. His early pieces had included The Mace, a tennis ball that he had de-fuzzed, sliced in half, and filled with sand before coating it in glue and rolling it around and around in a carpet of hair so that the bristles moved like seaweed underwater, and “The Kwotidien,” in which he covered various household items—a stapler; a spatula; a teacup—in pelts of hair. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες διχάζονται: πολλοί μιλούν για βαθιά θλίψη, δάκρυα και έντονο δέσιμο με τους χαρακτήρες, ενώ άλλοι εξοργίζονται με τα αδιάκοπα δεινά και την κακοποίηση, καθώς και με όσα θεωρούν χειριστική ή εκμεταλλευτική παρουσίαση του τραύματος, της αναπηρίας και της ψυχικής υγείας.
Hanya Yanagihara.Πριν αναλάβει τη διεύθυνση του T, η Γιαναγκιχάρα εργαζόταν στο Condé Nast Traveler. Αυτή ήταν η δουλειά της παράλληλα με τη συγγραφή του «Μια μικρή ζωή».
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Μια μικρή ζωή»;
- Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι φιλίες που αντέχουν στον χρόνο και οι προσπάθειες να φτιαχτεί μια κοινή ζωή. Να ξέρεις, όμως, ότι πολλοί αναγνώστες βρίσκουν αδιάκοπη τη βία και την οδύνη, ενώ άλλοι θεωρούν ότι το βιβλίο χειρίζεται το τραύμα με τρόπο χειριστικό.
- Πώς είναι το «Μια μικρή ζωή»;
- Η αφήγηση μένει κοντά σε τέσσερις φίλους, με απλή φωνή και τρυφερότητα, αλλά η θλίψη και ο πόνος γίνονται συχνά έντονα. Ατμόσφαιρα: τρυφερότητα, αντίσταση και μελαγχολία. Μιλά για τη φιλία, τον χρόνο και τη μνήμη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Μια μικρή ζωή»;
- Αν σου άρεσε το «Μια μικρή ζωή», δοκίμασε «Η μυστική ιστορία» (Donna Tartt), «Normal People» (Sally Rooney) και «Χίλιες και μία λαμπερές μέρες» (Khaled Hosseini).
Μια γεύση από τη ροή
Μπορεί μια ρωγμή να διατρέχει ολόκληρη τη ζωή σου;
DOES SUCH a thing as “the fatal flaw,” that showy dark crack running down the middle of a life, exist outside literature? I used to think it didn’t. Now I think it does. And I think that mine is this: a morbid longing for the picturesque at all costs.
Η μυστική ιστορία · Donna Tartt
Πόσος χρόνος χρειάζεται ώσπου η σκληρότητα να γίνει καθημερινότητα;
It wasn’t easy tolerating him talking this way to her, to bear his scorn, his ridicule, his insults, his walking past her like she was nothing but a house cat. But after four years of marriage, Mariam saw clearly how much a woman could tolerate when she was afraid. And Mariam was afraid.
Χίλιες και μία λαμπερές μέρες · Khaled Hosseini
Το όνειρο μιας γης που δεν θα αποκτήσουν ποτέ
They come, an’ they quit an’ go on; an’ every damn one of ‘em’s got a little piece of land in his head. An’ never a God damn one of ‘em ever gets it. Just like heaven. Ever’body wants a little piece of lan’. I read plenty of books out here. Nobody never gets to heaven, and nobody gets no land. It’s just in their head.
Ανθρωποι και ποντίκια · John Steinbeck
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή