Γκιτάντζαλι
Rabindranath Tagore (1861–1941), 1910
★ 4,29 από 12,4 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Σύντομα λατρευτικά τραγούδια που διαβάζονται σαν ερωτικά γράμματα σε κάτι που μένει ακατονόμαστο. Ένας τρόπος να περάσεις μια ώρα με τη λαχτάρα, την ταπεινότητα και τη χαρά, μέσα από αγγλική πρόζα που έπλασε ο ίδιος ο ποιητής. Τα σύντομα τραγούδια κινούνται αργά και τρυφερά, με φωνή λυρική και γεμάτη λαχτάρα, πίστη και χαρά.
Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, τρυφερότητα και χαρά. Μιλά για την πίστη, την αγάπη και τη φύση.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσουν αν αναζητάς σύντομα ποιήματα που μιλούν για πίστη και αγάπη σαν γράμματα προς κάτι ακατονόμαστο. Η αγγλική πρόζα είναι δουλεμένη από τον ίδιο τον ποιητή, οπότε η επιλογή της έκδοσης έχει σημασία αν θέλεις να διαβάσεις το έργο όπως το διαμόρφωσε στα αγγλικά.
Γιατί να το διαβάσεις
Σε περιμένει μια μικρή, συμπυκνωμένη ώρα με τη λαχτάρα, την ταπεινότητα και τη χαρά, μέσα από την αγγλική εκδοχή που έπλασε ο ίδιος ο Ταγκόρ.
Σελίδες από το βιβλίο
Μια ευχή για ένα τελευταίο τραγούδι που χωρά κάθε λογής χαρά.
Let all the strains of joy mingle in my last song—the joy that makes the earth flow over in the riotous excess of the grass, the joy that sets the twin brothers, life and death, dancing over the wide world, the joy that sweeps in with the tempest, shaking and waking all life with laughter, the joy that sits still with its tears on the open red lotus of pain, and the joy that throws everything it has upon the dust, and knows not a word. Ζητάς φως, μα η φλόγα παίρνει τον δρόμο της.
On the slope of the desolate river among tall grasses I asked her, “Maiden, where do you go shading your lamp with your mantle? My house is all dark and lonesome—lend me your light!” she raised her dark eyes for a moment and looked at my face through the dusk. “I have come to the river,” she said, “to float my lamp on the stream when the daylight wanes in the west.” I stood alone among tall grasses and watched the timid flame of her lamp uselessly drifting in the tide. Ένα πρωί καταλαβαίνεις πως ο κόσμος δεν σου ήταν ποτέ ξένος.
When in the morning I looked upon the light I felt in a moment that I was no stranger in this world, that the inscrutable without name and form had taken me in its arms in the form of my own mother. Rabindranath Tagore.Ο Ταγκόρ, ο πρώτος μη Ευρωπαίος νομπελίστας λογοτεχνίας (1913), μετέφρασε ο ίδιος το «Γκιτάντζαλι» στα αγγλικά. Έγραψε επίσης τους στίχους και τη μουσική των εθνικών ύμνων της Ινδίας και του Μπαγκλαντές.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems
Christina Rossetti, 1862
Κοινά στοιχεία: λαχτάρα και αγάπη.
Περισσότερα βιβλία — Rabindranath Tagore
Οι αναμνήσεις μου
Rabindranath Tagore, 1912
Ένα αγόρι σε ένα μεγάλο σπίτι στην Καλκούτα, ένα σχολείο που μισούσε, τα πρώτα χιόνια, ο θάνατος της μητέρας του: ο ίδιος ο Ταγκόρ αφηγείται πώς διαμορφώνεται ο νους ενός ποιητή.
Ο κηπουρός
Rabindranath Tagore, 1913
Πάνω από πενήντα μικρά τραγούδια για τον έρωτα, τον χωρισμό, τους κήπους και τον Θεό, σε λιτή αγγλική πρόζα που έγραψε ο ίδιος ο ποιητής βασισμένος στα βεγγαλικά πρωτότυπα.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Γκιτάντζαλι»;
- Μπορεί να σου αρέσουν αν αναζητάς σύντομα ποιήματα που μιλούν για πίστη και αγάπη σαν γράμματα προς κάτι ακατονόμαστο. Η αγγλική πρόζα είναι δουλεμένη από τον ίδιο τον ποιητή, οπότε η επιλογή της έκδοσης έχει σημασία αν θέλεις να διαβάσεις το έργο όπως το διαμόρφωσε στα αγγλικά.
- Πώς είναι το «Γκιτάντζαλι»;
- Τα σύντομα τραγούδια κινούνται αργά και τρυφερά, με φωνή λυρική και γεμάτη λαχτάρα, πίστη και χαρά. Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, τρυφερότητα και χαρά. Μιλά για την πίστη, την αγάπη και τη φύση.
- Τι να διαβάσω μετά το «Γκιτάντζαλι»;
- Αν σου άρεσε το «Γκιτάντζαλι», δοκίμασε «Sonnets from the Portuguese» (Elizabeth Barrett Browning), «Το κρίνο της κοιλάδας» (Honoré de Balzac) και «Poetry» (James Joyce).
Μια γεύση από τη ροή
Τι κοστίζει να προσφέρεις σε κάποιον τις στάχτες της θλίψης σου
I lift my heavy heart up solemnly, As once Electra her sepulchral urn, And, looking in thine eyes, I overturn The ashes at thy feet. Behold and see What a great heap of grief lay hid in me, And how the red wild sparkles dimly burn Through the ashen greyness. If thy foot in scorn Could tread them out to darkness utterly, It might be well perhaps. But if instead Thou wait beside me for the wind to blow The grey dust up—those laurels on thine head, O my Beloved, will not shield thee so, That none of all the fires shall scorch and shred The hair beneath. Stand further off then! Go.
Sonnets from the Portuguese · Elizabeth Barrett Browning
Η αγάπη ενός πατέρα γίνεται φόβος για τον κόσμο.
Wind whines and whines the shingle, The crazy pierstakes groan; A senile sea numbers each single Slimesilvered stone. From whining wind and colder Grey sea I wrap him warm And touch his trembling fineboned shoulder And boyish arm. Around us fear, descending Darkness of fear above And in my heart how deep unending Ache of love!
Poetry · James Joyce
Το πιο βαρύ πράγμα που θα χρειαστεί να κουβαλήσεις είναι ο εαυτός σου.
God strengthen me to bear myself; That heaviest weight of all to bear, Inalienable weight of care. All others are outside myself, I lock my door and bar them out The turmoil, tedium, gad-about. I lock my door upon myself, And bar them out; but who shall wall Self from myself, most loathed of all? If I could once lay down myself, And start self-purged upon the race That all must run! Death runs apace.
Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems · Christina Rossetti
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή