Οι αναμνήσεις μου
Rabindranath Tagore (1861–1941), 1912
Βιογραφίες και απομνημονεύματα Κλασικά
Ένα αγόρι σε ένα μεγάλο σπίτι στην Καλκούτα, ένα σχολείο που μισούσε, τα πρώτα χιόνια, ο θάνατος της μητέρας του: ο ίδιος ο Ταγκόρ αφηγείται πώς διαμορφώνεται ο νους ενός ποιητή. Ο Ταγκόρ γυρίζει στα παιδικά του χρόνια με νοσταλγία και λυρική φωνή, αφήνοντας την απορία και τον στοχασμό να δώσουν τον ρυθμό.
Ατμόσφαιρα: νοσταλγία, θαυμασμός και τρυφερότητα. Μιλά για τη μνήμη, την ταυτότητα και την οικογένεια.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν τα απομνημονεύματα που δείχνουν πώς η παιδική ηλικία διαμορφώνει έναν ποιητή. Η αφήγηση μένει στις αναμνήσεις και στις σκέψεις του Ταγκόρ, όχι σε μια γρήγορη, γεμάτη γεγονότα πλοκή.
Γιατί να το διαβάσεις
Μέσα από το σπίτι στην Καλκούτα, το σχολείο που απεχθανόταν και την απώλεια της μητέρας του, βλέπεις πώς ο Ταγκόρ θυμάται την αρχή της ποιητικής του ματιάς.
Σελίδες από το βιβλίο
Το πένθος σε γυρίζει ξανά στο ίδιο μέρος, να ψάξεις ό,τι λείπει.
The terrible darkness which was disclosed to me through this rent, continued to attract me night and day as time went on. I would ever and anon return to take my stand there and gaze upon it, wondering what there was left in place of what had gone. Emptiness is a thing man cannot bring himself to believe in; that which is not, is untrue; that which is untrue, is not. So our efforts to find something, where we see nothing, are unceasing. Το πρώτο χιόνι της ζωής σου και ο κόσμος γίνεται άλλος.
Winter was then approaching. One evening as we were chatting round the fireside, the children came running to us with the exciting news that it had been snowing. We at once went out. It was bitingly cold, the sky filled with white moonlight, the earth covered with white snow. It was not the face of Nature familiar to me, but something quite different—like a dream. Everything near seemed to have receded far away, leaving the still white figure of an ascetic steeped in deep meditation. The sudden revelation, on the mere stepping outside a door, of such wonderful, such immense beauty had never before come upon me. Κάπου πίσω από καθετί σε περίμενε μια έκπληξη.
Looking back on childhood’s days the thing that recurs most often is the mystery which used to fill both life and world. Something undreamt of was lurking everywhere and the uppermost question every day was: when, Oh! when would we come across it? It was as if nature held something in her closed hands and was smilingly asking us: “What d’you think I have?” What was impossible for her to have was the thing we had no idea of. Rabindranath Tagore.Το 1913 έγινε ο πρώτος μη Ευρωπαίος που κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας, για μια συλλογή ποιημάτων που είχε μεταφράσει ο ίδιος, έχοντας διδαχτεί κυρίως στο σπίτι.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Dress Your Family in Corduroy and Denim
David Sedaris, 2004
Κοινά στοιχεία: οικογένεια και τρυφερότητα.
Περισσότερα βιβλία — Rabindranath Tagore
Γκιτάντζαλι
Rabindranath Tagore, 1910
Σύντομα λατρευτικά τραγούδια που διαβάζονται σαν ερωτικά γράμματα σε κάτι που μένει ακατονόμαστο. Ένας τρόπος να περάσεις μια ώρα με τη λαχτάρα, την ταπεινότητα και τη χαρά, μέσα από αγγλική πρόζα που έπλασε ο ίδιος ο ποιητής.
Ο κηπουρός
Rabindranath Tagore, 1913
Πάνω από πενήντα μικρά τραγούδια για τον έρωτα, τον χωρισμό, τους κήπους και τον Θεό, σε λιτή αγγλική πρόζα που έγραψε ο ίδιος ο ποιητής βασισμένος στα βεγγαλικά πρωτότυπα.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Οι αναμνήσεις μου»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν τα απομνημονεύματα που δείχνουν πώς η παιδική ηλικία διαμορφώνει έναν ποιητή. Η αφήγηση μένει στις αναμνήσεις και στις σκέψεις του Ταγκόρ, όχι σε μια γρήγορη, γεμάτη γεγονότα πλοκή.
- Πώς είναι το «Οι αναμνήσεις μου»;
- Ο Ταγκόρ γυρίζει στα παιδικά του χρόνια με νοσταλγία και λυρική φωνή, αφήνοντας την απορία και τον στοχασμό να δώσουν τον ρυθμό. Ατμόσφαιρα: νοσταλγία, θαυμασμός και τρυφερότητα. Μιλά για τη μνήμη, την ταυτότητα και την οικογένεια.
- Τι να διαβάσω μετά το «Οι αναμνήσεις μου»;
- Αν σου άρεσε το «Οι αναμνήσεις μου», δοκίμασε «Οι Εξομολογήσεις» (Jean-Jacques Rousseau), «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» (Γεώργιος Βιζυηνός) και «Dress Your Family in Corduroy and Denim» (David Sedaris).
Μια γεύση από τη ροή
The particular guilt of a well-behaved person in a police state.
I am a person who feels guilty for crimes I have not committed, or have not committed in years. The police search the train station for a serial rapist and I cover my face with a newspaper, wondering if maybe I did it in my sleep. The last thing I stole was an eight-track tape, but to this day I’m unable to enter a store without feeling like a shoplifter. It’s all the anxiety with none of the free stuff.
Dress Your Family in Corduroy and Denim · David Sedaris
Η φαντασία της Άννας ανοίγει δρόμους πέρα από την πραγματικότητα
Anne was curled up Turk-fashion on the hearthrug, gazing into that joyous glow where the sunshine of a hundred summers was being distilled from the maple cordwood. She had been reading, but her book had slipped to the floor, and now she was dreaming, with a smile on her parted lips. Glittering castles in Spain were shaping themselves out of the mists and rainbows of her lively fancy; adventures wonderful and enthralling were happening to her in cloudland—adventures that always turned out triumphantly and never involved her in scrapes like those of actual life.
Anne of Green Gables · L. M. Montgomery
Η νυχτερινή θάλασσα δεν μοιάζει με νερό· μοιάζει με νου.
THE moon had not yet risen; but the vast of the night was all seething with stars, and bridged by a Milky Way of extraordinary brightness. There was no wind; but the sea, far as sight could reach, was running in ripples of fire,—a vision of infernal beauty. Only the ripplings were radiant (between them was blackness absolute);—and the luminosity was amazing. Most of the undulations were yellow like candle-flame; but there were crimson lampings also,—and azure, and orange, and emerald. And the sinuous flickering of all seemed, not a pulsing of many waters, but a laboring of many wills,—a fleeting conscious and monstrous,—a writhing and a swarming incalculable, as of dragon-life in some depth of Erebus.
Σκιές · Lafcadio Hearn
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή