Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems
Christina Rossetti (1830–1894), 1862
★ 4,09 από 17,4 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ποιήματα με καρπούς καλικαντζάρων, φαντάσματα και πεισματικές αρνήσεις, από μια βικτοριανή ποιήτρια που έκανε τον πόθο να ακούγεται σαν παιδικό τραγουδάκι. Οι λυρικοί στίχοι κινούνται με μουσικό ρυθμό, ενώ ο πόθος, η μελαγχολία και η πίστη δίνουν βάρος σε γοτθικές εικόνες και πεισματικές αρνήσεις.
Ατμόσφαιρα: λαχτάρα και μελαγχολία. Μιλά για την αγάπη, τον θάνατο και την πίστη.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα βικτοριανά ποιήματα που μπλέκουν αγάπη, φαντάσματα και πίστη με απλή, σχεδόν παιδική μουσικότητα. Ο ρυθμός θυμίζει κάποιες φορές παιδικό τραγούδι, αλλά τα θέματα του θανάτου και της εσωτερικής αγωνίας είναι βαριά.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασε τη συλλογή για να δεις πώς η παιδική μουσικότητα μπορεί να χωρέσει πόθο, φόβο και հոգական պայքար։
Σελίδες από το βιβλίο
Το πιο βαρύ πράγμα που θα χρειαστεί να κουβαλήσεις είναι ο εαυτός σου.
God strengthen me to bear myself;That heaviest weight of all to bear,Inalienable weight of care.All others are outside myself,I lock my door and bar them outThe turmoil, tedium, gad-about.I lock my door upon myself,And bar them out; but who shall wallSelf from myself, most loathed of all?If I could once lay down myself,And start self-purged upon the raceThat all must run! Death runs apace. Ένα κλειστό στόμα μπορεί να είναι κι αυτό μια άρνηση.
One may lead a horse to water,Twenty cannot make him drink.Though the goblins cuffed and caught her,Coaxed and fought her,Bullied and besought her,Scratched her, pinched her black as ink,Kicked and knocked her,Mauled and mocked her,Lizzie uttered not a word;Would not open lip from lipLest they should cram a mouthful in: Αυτό που αγαπάς τη μέρα έχει άλλο πρόσωπο τη νύχτα.
By day she woos me, soft, exceeding fair:But all night as the moon so changeth she;Loathsome and foul with hideous leprosyAnd subtle serpents gliding in her hair.By day she woos me to the outer air,Ripe fruits, sweet flowers, and full satiety:But through the night, a beast she grins at me,A very monster void of love and prayer.By day she stands a lie: by night she standsIn all the naked horror of the truthWith pushing horns and clawed and clutching hands.Is this a friend indeed; that I should sellMy soul to her, give her my life and youth,Till my feet, cloven too, take hold on hell? Περισσότερα αποσπάσματα από το «Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems»
Christina Rossetti.Η Ροσέτι διέκοψε τον αρραβώνα της με τον ζωγράφο Τζέιμς Κόλινσον όταν εκείνος έγινε καθολικός και αργότερα αρνήθηκε την πρόταση του Τσαρλς Μπάγκοτ Κέιλι, τον οποίο αγαπούσε.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Όλα τα βιβλία σαν το «Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems»
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα βικτοριανά ποιήματα που μπλέκουν αγάπη, φαντάσματα και πίστη με απλή, σχεδόν παιδική μουσικότητα. Ο ρυθμός θυμίζει κάποιες φορές παιδικό τραγούδι, αλλά τα θέματα του θανάτου και της εσωτερικής αγωνίας είναι βαριά.
- Πώς είναι το «Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems»;
- Οι λυρικοί στίχοι κινούνται με μουσικό ρυθμό, ενώ ο πόθος, η μελαγχολία και η πίστη δίνουν βάρος σε γοτθικές εικόνες και πεισματικές αρνήσεις. Ατμόσφαιρα: λαχτάρα και μελαγχολία. Μιλά για την αγάπη, τον θάνατο και την πίστη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems»;
- Αν σου άρεσε το «Goblin Market, The Prince's Progress, and Other Poems», δοκίμασε «Poetry» (John Donne), «Sonnets from the Portuguese» (Elizabeth Barrett Browning) και «Ανέκδοτα ποιήματα» (Μαρία Πολυδούρη).
Μια γεύση από τη ροή
Κι αν η παράδοση είναι ο μόνος δρόμος έξω από την αιχμαλωσία;
Batter my heart, three-person’d God; for you As yet but knock; breathe, shine, and seek to mend; That I may rise, and stand, o’erthrow me, and bend Your force, to break, blow, burn, and make me new. I, like an usurp’d town, to another due, Labour to admit you, but O, to no end. Reason, your viceroy in me, me should defend, But is captived, and proves weak or untrue. Yet dearly I love you, and would be loved fain, But am betroth’d unto your enemy; Divorce me, untie, or break that knot again, Take me to you, imprison me, for I, Except you enthrall me, never shall be free, Nor ever chaste, except you ravish me.
Poetry · John Donne
Τι κοστίζει να προσφέρεις σε κάποιον τις στάχτες της θλίψης σου
I lift my heavy heart up solemnly, As once Electra her sepulchral urn, And, looking in thine eyes, I overturn The ashes at thy feet. Behold and see What a great heap of grief lay hid in me, And how the red wild sparkles dimly burn Through the ashen greyness. If thy foot in scorn Could tread them out to darkness utterly, It might be well perhaps. But if instead Thou wait beside me for the wind to blow The grey dust up—those laurels on thine head, O my Beloved, will not shield thee so, That none of all the fires shall scorch and shred The hair beneath. Stand further off then! Go.
Sonnets from the Portuguese · Elizabeth Barrett Browning
Γιατί ο σταθμός, μόλις φύγει το τρένο, μοιάζει τόσο έρημος.
Τι θλιβερό πράμμα ο Σταθμός, που μόλις νάχη φύγει το τραίνο. Ούτε στιγμή, μολίς που εδώ στις ράγιες του βαριά σταματημένο και πηγαινοέρχονταν γοργά, ανίδεα γελώντας ταξειδιώτες. Κι’ όσοι που μείνανε κι’ αυτοί δεν έχουνε την όψη τους σαν τότες. Η άδεια θέση κ’ η σιωπή μεσ’ στο Σταθμό που τούφυγε το τραίνο. Κι’ αυτοί που μείνανε σκορπούν κ’ έχουν το βήμα το αποφασισμένο όσων τη μοίρα ακολουθούν.
Ανέκδοτα ποιήματα · Μαρία Πολυδούρη
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή