BookFeed English

Βιβλία σαν το «Οι χαλασοχώρηδες»

Αν σου έμεινε το «Οι χαλασοχώρηδες», αυτά τα βιβλία έχουν παρόμοια ατμόσφαιρα: εξουσία, θαυμασμός και θλίψη. Διάβασε ένα απόσπασμα από το καθένα για να δεις ποιο σου ταιριάζει.

Για το «Οι χαλασοχώρηδες» · Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

  1. 1.Ηρώων τέκνα

    Ανδρέας Καρκαβίτσας, 1911

    Κοινά στοιχεία: εξουσία. Μια κωμική, ανελέητη ανατομία του εκλογικού πυρετού στο μετεπαναστατικό Μεσολόγγι, όπου τα παιδιά των ηρώων ανταλλάσσουν τη δόξα με ψήφους και θεοποιούν μια προσωπογραφία.

    Η κατασπαραγμένη ζωγραφιά σερνότανε στη γη τώρα, μπαίγνιο του ανέμου και της σκόνης. Η άλλη χρυσολαμπύριζε ψηλά, υγρή ακόμη από τα φιλήματα των πιστών της. Και κει που το κεφάλι του αρματολού με την πολεμική του έξαψη φαινότανε πως θέλει να κατασφάξει τον υβριστή, ο διπλωμάτης με ήρεμη μελαγχολία έγνεφε στο συναγωνιστή του, να ησυχάσει. Έτσι είν’ ο κόσμος. Πάντα τέτοιος θα είναι ο κόσμος.
  2. 2.Αττικαί ημέραι

    Χαράλαμπος Άννινος, 1896

    Κοινά στοιχεία: θαυμασμός. Αθηναίοι γραφιάδες, χωριανάλογα και τα σκυλιά της Πόλης αποκτούν τη σαρδόνια και τρυφερή φωνή ενός χρονογράφου της δεκαετίας του 1880 και του 1890.

    — Ανεκδιήγητα είνε τα βάσανά μου, εξηκολούθησεν ο Ιερεμιάδης, εις την γωνίαν εκείνην της Σιβηρίας, την οποίαν περιλαμβάνουν αι Αθήναι χωρίς να το γνωρίζουν. Δεν δύναμαι να σοι διηγηθώ ποσάκις συνέτριψα τους πόδας μου επιστρέφων την εσπέραν με βαθύτατον σκότος εις την κατοικίαν μου, ποσάκις συνήψα μάχας εκ του συστάδην με τον άγριον σκύλον του λαχανοπώλου, ποσάκις ετρόμαξα μη εμπέσω εις συμμορίαν λωποδυτών. Μίαν φοράν μάλιστα συνελήφθην και εγώ ως λωποδύτης παρά τινος κλητήρος πλανηθέντος κατ’ εκείνα τα μέρη, όστις μοι εζήτησε σπίρτον διά ν’ ανάψη το σιγάρον του, εγώ δε αφηρημένος του προσέφερα το σπίρτον του καμινέτου, το οποίον είχον αγοράσει προ ολίγου από τον μπακάλην. Μίαν φοράν ολίγον έλειψε να κατασυντριβώ υπό τους τροχούς μιας αμάξης και προς ανταπόδοσιν, αλλά χωρίς να το θέλω, κατεπλάκωσα εγώ μίαν άμαξαν.
  3. 3.Ο αρχοντοχωριάτης

    Μολιέρος, 1670

    Κοινά στοιχεία: θαυμασμός και εξουσία. Ο κύριος Ζουρνταίν θέλει να γίνει άρχοντας. Πληρώνει δασκάλους μουσικής, χορού, φιλοσοφίας και ξιφασκίας, κι ό,τι μαθαίνει χάνεται στους σκοπούς που φαντάζεται πως θα πετύχει. Ένας καθρέφτης της ματαιοδοξίας που πάντα στρέφεται εναντίον του ήρωα.

    Όλες οι ανωμαλίες, όλοι οι πόλεμοι που βλέπομε στον κόσμο,προέρχονται από την άγνοια της μουσικής.Ο ΧΟΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣΌλες οι δυστυχίες των ανθρώπων, όλες οι αθλιότητες που αναφέρει ηιστορία, όλα τα σφάλματα των πολιτικών και όλα τα λάθη των μεγάλωνστρατηγών, όλα αυτά προέρχονται από άγνοια του χορού.
  4. 4.Gulliver's Travels

    Jonathan Swift, 1726

    Κοινά στοιχεία: εξουσία και θαυμασμός.

    Which two mighty powers have, as I was going to tell you, been engaged in a most obstinate war for six-and-thirty moons past. It began upon the following occasion: It is allowed on all hands, that the primitive way of breaking eggs, before we eat them, was upon the larger end; but his present majesty’s grandfather, while he was a boy, going to eat an egg, and breaking it according to the ancient practice, happened to cut one of his fingers; whereupon the emperor, his father, published an edict, commanding all his subjects, upon great penalties, to break the smaller end of their eggs. The people so highly resented this law, that our histories tell us there have been six rebellions raised on that account; wherein one emperor lost his life, and another his crown.
  5. 5.Μύθοι του Αισώπου σε έμμετρη απόδοση

    Παναγιώτης Σούτσος, 1864

    Κοινά στοιχεία: θαυμασμός και εξουσία. Σοφοκλής και Αριστοφάνης στο ίδιο στόμα: οι μύθοι του Αισώπου ξαναγραμμένοι σε έμμετρο λόγο, με τον ποιητή να μετατρέπει το λάθος κάθε ζώου σε αιχμηρό σχόλιο για τους φιλόδοξους και αχάριστους συγχρόνους του.

    Σταφυλὰς μεγαλοῤῥώγους ὅλας καὶ ὡριμασμέναςβλέπουσα εἰς ὕψος δράνας ἡ ἀλώπηξ κρεμασμένας,πρώτην ἔφοδον, δευτέραν, τρίτην ἔκαμε πηδῶσα·ἀλλὰ τὰ πηδήματά της ἦσαν μάταια τὰ τόσα·δὲν τὰς ἔφθασεν· ἐκ τούτου ἔφευγεν, ἐπαλινδρόμει·«εἶν’ αἱ σταφυλαὶ» εἰς ὅλους, ἔλεγε, «ξειναὶ ἀκόμη».Ἐπιμύθιον.Τὴν κρυφίαν ἡμῶν λύπην ἄλλοτε παρηγοροῦντες,ἄλλοτε τὴν καταισχύνην νὰ καλύψωμεν ζητοῦντες,εἰς παντὸς ἀποτυχίαν ἀγαθοῦ διὰ χιλίωντὸ περιφρονοῦμεν λόγων ἀνορίκτων καὶ γελοίων.
  6. 6.Το λαμπρό αμάξι

    Ζαχαρίας Παπαντωνίου, 1920

    Κοινά στοιχεία: θαυμασμός και εξουσία. Ένας φτωχός γραφέας πολιορκείται από τον πλουσιότερο άντρα της Αθήνας κι ένας τσαγκάρης-ποιητής από την Ήπειρο γίνεται ξαφνικά θρύλος στη γειτονιά του. Δύο κωμωδίες για το χρήμα και τη φαντασία.

    Ποιὸς ἑτοίμασεν αὐτὴ τὴ φαντασμαγορία; Τὸ Κακὸ βέβαια. Τὰ ἔργα του ἔχουν τέχνη− δὲν εἶναι ποτὲ ἁπλᾶ. Ὁρίστε! Λιακάδα τοῦ Γεννάρη. Τὰ μαῦρα ἄλογα τεντώνουν τὶς στέρεες καμπύλες των, ξεπετιέται τὸ λαμπρό των ἀνάγλυφο. Ἀγάλματα ὁ ἁμαξᾶς κι’ ὁ λακές. Ἡ γυαλάδα τοῦ λαντὼ καθρεφτίζει τὰ σπίτια καὶ τοὺς διαβάτες. Λουριά, πόρτες, πόμολα, στολίδια του, εἶναι ὕμνος πρὸς τὸ περιττό. Σκέφτηκε ἁμέσως νὰ κατεβῆ… Μὰ ὄχι! Θὰ μείνη γιὰ νὰ τὴν ἐκτελέση αὐτὴν τὴν κωμωδία ὡς τὸ τέλος! Θὰ βοηθήση τὴ δύναμη τοῦ κακοῦ. Τρελλὴ διάθεση τὸν ἔπιασε νὰ παίξη τὰ παιγνίδια της, μανία γιὰ νὰ διαπομπεύση τὸν πλούσιο−καὶ τὸν ἑαυτό του ποὺ πίστεψε στὸν πλούσιο. Ἐμπρός! Θὰ ὁδηγήση τοὐλάχιστον τὸ ἁμάξι του σὲ σωκάκια. Θὰ τὸ σταματήση στὴν «Πιπεριά»! Θέλει νὰ τὸ χώση σὲ λαϊκὴ συνοικία.
  7. 7.Αι εξοχαί των Αθηνών

    Εμμανουήλ Ροΐδης, 1896

    Κοινά στοιχεία: θαυμασμός και εξουσία. Ένας οξυδερκής περιηγητής διασχίζει τα ξεχασμένα προάστια της Αθήνας τη δεκαετία του 1890 και θρηνεί για τα ρυάκια και τα δέντρα που η πρόοδος έθαψε κάτω από τη σκόνη.

  8. 8.Η εσπερίς του κυρίου Σουσαμάκη

    Άγγελος Βλάχος, 1893

    Ένας υπαλληλάκος παντρεύεται μια πλούσια νύφη, με ένα μάτι λιγότερο και δεκαπέντε χρόνια περισσότερα, και ονειρεύεται τσάι και χορό. Κωμωδία με προίκες, ματαιοδοξία και οικογενειακό πόλεμο.

  9. 9.Η Τρίχα

    Διονύσιος Σολωμός, 1830

    Κοινά στοιχεία: θαυμασμός. Ο εθνικός ποιητής γράφει σάτιρα: ένας ζυγιαστής ζυγίζει ανθρώπους, πουλιά και πολιτικούς, κι ένα ποίημα ξεκινά από ένα όνειρο και μια τρίχα.

  10. 10.Η Αγγέλικα

    Αργύρης Εφταλιώτης, 1900

    Κοινά στοιχεία: θαυμασμός. Μια δασκάλισσα φτάνει σ’ ένα μικρό νησιώτικο χωριό και το αναστατώνει. Κωμωδία για τη ματαιοδοξία, τις συνήθειες και το τίμημα του καλλωπισμού, γραμμένη στη ντοπιολαλιά του νησιού. Στα ελληνικά, χωρίς εκσυγχρονισμό. Ο Εφταλιώτης ήταν έμπορος στο Λονδίνο και στη Βομβάη πριν επιστρέψει στη Λέσβο, όπου βοήθησε να γίνει η δημοτική γλώσσα της λογοτεχνίας. Το 1904 εξέδωσε συλλογή δημοτικών τραγουδιών· τα ίδια τραγούδια που τραγουδούν εδώ οι κοπέλες.

  11. 11.Ο Φασουλής φιλόσοφος

    Γεώργιος Σουρής, 1888

    Αθήνα, 1888: ένας στιχοπλόκος εφημερίδας σατιρίζει με ομοιοκατάληκτους στίχους τον Διογένη, τον Βούδδα και τις δικές του κακές μέρες. Διαβάζεις για τα αστεία και μένεις για την πίκρα που κρύβεται από κάτω.

Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά

Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.

Άνοιξε το BookFeed

Δωρεάν, χωρίς εγγραφή.