Η εσπερίς του κυρίου Σουσαμάκη
Άγγελος Βλάχος (1838–1920), 1893
Ένας υπαλληλάκος παντρεύεται μια πλούσια νύφη, με ένα μάτι λιγότερο και δεκαπέντε χρόνια περισσότερα, και ονειρεύεται τσάι και χορό. Κωμωδία με προίκες, ματαιοδοξία και οικογενειακό πόλεμο. Η σατιρική αφήγηση έχει ανάλαφρο, πνευματώδη τόνο, καθώς ο γάμος, η προίκα και τα σχέδια για ένα απογευματινό τσάι γίνονται πεδίο οικογενειακής κόντρας.
Ατμόσφαιρα: χιούμορ, ανησυχία και τρυφερότητα. Μιλά για την κοινωνία, την οικογένεια και την αγάπη.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν απολαμβάνεις παλιές αθηναϊκές κωμωδίες που σατιρίζουν τη ματαιοδοξία, τα κοινωνικά ήθη και τις γλωσσικές έριδες. Η καθαρεύουσα είναι αρχαΐζουσα και ο συγγραφέας μιμείται επίτηδες τους γλωσσικούς καθαρολόγους της εποχής, οπότε η γλώσσα θέλει λίγη υπομονή.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για μια μικρή, εύθυμη ματιά στους γάμους συμφέροντος και στις κοινωνικές φιλοδοξίες της Αθήνας του 19ου αιώνα, μαζί με ένα αστείο για τις γλωσσικές διαμάχες της εποχής.
Σελίδες από το βιβλίο
Ένας γάμος σαν τιμολόγιο, με κάθε ελάττωμα καταγεγραμμένο και κοστολογημένο.
Ὁ Κύριος Σουσαμάκης, ὑπάλληλος τοῦ γραφείου ὅπερ διευθύνει ὁ κύριος Παρδαλός, ἐνυμφεύθη πρό τινων μηνῶν, τῇ ἀγαθῇ συμπράξει τοῦ προϊσταμένου του, πλουσίαν τινα νύμφην ἐκ Πατρῶν, ἔχουσαν μὲν ἕνα ὀφθαλμὸν ὀλιγώτερον αὐτοῦ, ἀλλ’ εἰς ἀποζημίωσιν τοῦ ἐλλείποντος ὀφθαλμοῦ δεκαπέντε ἔτη ἡλικίας περισσότερα, καὶ εἰς ἀποζημίωσιν τῶν περισσευόντων δεκαπέντε ἐτῶν τριάκοντα πέντε χιλιάδας δραχμῶν προῖκα. Πίσω από την κλειδωμένη καρβουνοθήκη, ο θυμός ενός παιδιού αγριεύει.
Σημειωτέον δέ, ὅτι τὴν στιγμὴν ἀκριβῶς ἐκείνην ὁ ἄλλος παρεῖχεν ἀπὸ τῆς εἱρκτῆς αὐτοῦ ταραχωδέστατα τῆς ὑπάρξεώς του σημεῖα. Αἱ φωναί του ἀπὸ μελαγχολικοῦ καὶ ἠρέμου κλαυθμοῦ ἔφθανον ἐν μιᾷ στιγμῇ εἰς ὀξείας καὶ βραγχώδεις κραυγάς, ἡ γλῶσσά του ἐφλυάρει ἀσχημολογοῦσα μεγαλοφώνως, ὑβρίζουσα καὶ ἀπειλοῦσα, οἱ δὲ πόδες του καὶ αἱ χεῖρές του, πλήττουσαι ὁτὲ μὲν τὸ ἔδαφος ὁτὲ δὲ τὴν θύραν, ἀπετέλουν παράδοξον συναυλίαν, ἥτις τὴν στιγμὴν ἀκριβῶς ἐκείνην εἶχε κορυφωθῆ εἰς τὸ ἀφόρητον. Οικογενειακό τραπέζι: το ένα παιδί θέλει να πνίξει το άλλο για τη σούπα.
Ὁ Γεωργάκης ξεκαρδιζόμενος ἀπὸ τὰ γέλοια· ὁ Γιαννάκης ξεφωνίζων, ὀδυρόμενος, προσπαθῶν παντοίαις δυνάμεσι νὰ ἐπιπέσῃ κατὰ τοῦ μικροῦ του ἀδελφοῦ, ἐνῷ ἡ μήτηρ του τὸν ἐμποδίζει, καὶ κραυγάζων: «ἀφῆστέ με νὰ τὸν πνίξω»· ὁ Κύριος Παρδαλός, ἀνιστάμενος τῆς τραπέζης πλήρης ὀργῆς, συλλαμβάνων ἀπὸ τοῦ ὠτὸς τὸν Γεωργάκην καὶ ἀπάγων αὐτόν, κλαίοντα καὶ ἀνθιστάμενον, εἰς τὴν καρβουνοθήκην· καὶ ἡ κυρία Παρδαλοῦ τέλος, ἥτις δὲν ἠξεύρει τί νὰ πρωτοκάμῃ· νὰ περιστείλῃ τὰς φονικὰς ὀρέξεις τοῦ πρωτοτόκου της, νὰ ἐμποδίσῃ τὸν σύζυγόν της ἀπὸ τοῦ νὰ φυλακίσῃ τὸν μικρότερόν της υἱὸν εἰς μέρος σκοτεινόν, ὡς λέγει, καὶ γεμᾶτον ποντικούς, ἢ νὰ θρηνήσῃ τὸ ὡραῖον μεταξωτόν της φόρεμα, ὅπερ ἐκηλίδωσαν οἱ ἀπὸ τῆς παρειᾶς τοῦ Γιαννάκη ἀναπηδήσαντες ζωμοί. Περισσότερα αποσπάσματα από το «Η εσπερίς του κυρίου Σουσαμάκη»
Άγγελος Βλάχος.Ο Άγγελος Βλάχος ήταν διπλωμάτης και καθηγητής. Έγραψε το έργο σε αρχαΐζουσα καθαρεύουσα και κορόιδευε τους ίδιους τους καθαρευουσιάνους που μιμούνταν. Το αστείο του στόχευε στις γλωσσικές διαμάχες της Αθήνας τη δεκαετία του 1890.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Η εσπερίς του κυρίου Σουσαμάκη»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν απολαμβάνεις παλιές αθηναϊκές κωμωδίες που σατιρίζουν τη ματαιοδοξία, τα κοινωνικά ήθη και τις γλωσσικές έριδες. Η καθαρεύουσα είναι αρχαΐζουσα και ο συγγραφέας μιμείται επίτηδες τους γλωσσικούς καθαρολόγους της εποχής, οπότε η γλώσσα θέλει λίγη υπομονή.
- Πώς είναι το «Η εσπερίς του κυρίου Σουσαμάκη»;
- Η σατιρική αφήγηση έχει ανάλαφρο, πνευματώδη τόνο, καθώς ο γάμος, η προίκα και τα σχέδια για ένα απογευματινό τσάι γίνονται πεδίο οικογενειακής κόντρας. Ατμόσφαιρα: χιούμορ, ανησυχία και τρυφερότητα. Μιλά για την κοινωνία, την οικογένεια και την αγάπη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η εσπερίς του κυρίου Σουσαμάκη»;
- Αν σου άρεσε το «Η εσπερίς του κυρίου Σουσαμάκη», δοκίμασε «Ο Φασουλής φιλόσοφος» (Γεώργιος Σουρής), «Αττικαί ημέραι» (Χαράλαμπος Άννινος) και «Emma» (Jane Austen).
Μια γεύση από τη ροή
Πήγε τα δάκρυά του σ’ έναν χημικό για να μάθει από τι ήταν φτιαγμένα.
Μιὰ μέρα ποὺ δὲν εἴξευρα τί διάβολο νὰ κάνω τὰ δάκρυά μου σὲ βαθὺ ἐστράγγισα ποτῆρι καὶ μιὰ καὶ δυὸ στὸν χημικὸ τὰ πῆγα Χρηστομάνο καὶ κάνε μου, παρακαλῶ, τοῦ εἶπα, τὸ χατῆρι νὰ τἀναλύσῃς καὶ νὰ βρῇς πῶς εἶναι καμωμένα, γιὰ νὰ μὴν κλαίω στὸ ἑξῆς κι’ ἐγὼ εἰς τὰ χαμένα. Κι’ ὁ χημικὸς μ’ ἀπάντησε «αὐτά, ξερὸ κεφάλι, δὲν εἶναι ἄλλο τίποτε παρὰ χλωριούχον κάλι».
Ο Φασουλής φιλόσοφος · Γεώργιος Σουρής
Every honest confession leaves something out, and it rarely matters.
Seldom, very seldom, does complete truth belong to any human disclosure; seldom can it happen that something is not a little disguised, or a little mistaken; but where, as in this case, though the conduct is mistaken, the feelings are not, it may not be very material.—Mr. Knightley could not impute to Emma a more relenting heart than she possessed, or a heart more disposed to accept of his.
Emma · Jane Austen
Ένας ύμνος αγγίζει έναν άνθρωπο που νόμιζε πως τα είχε ξεχάσει όλα.
The moon was above, lustrous and serene; vehicles and pedestrians were few; sparrows twittered sleepily in the eaves—for a little while the scene might have been a country churchyard. And the anthem that the organist played cemented Soapy to the iron fence, for he had known it well in the days when his life contained such things as mothers and roses and ambitions and friends and immaculate thoughts and collars.
Τα τέσσερα εκατομμύρια · O. Henry
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή