Victory Odes
Pindar (-522–-450), 1840
Αρχαίοι επινίκιοι ύμνοι που μετατρέπουν τις αθλητικές νίκες σε μύθο, ηθικό στοχασμό και μνήμη — γρήγοροι, παράξενοι και φτιαγμένοι για να ακούγονται δυνατά. Οι ύμνοι περνούν γρήγορα από τη νίκη στον μύθο και στον ηθικό στοχασμό, με λυρική φωνή, παράξενες στροφές και αίσθηση μεγαλείου.
Ατμόσφαιρα: δέος και περιέργεια. Μιλά για την ελευθερία, τη μνήμη και την ηθική.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν η αρχαία Ελλάδα, η ποίηση που ακούγεται δυνατά και οι ιστορίες που συνδέουν άθλους με μνήμη και ηθική. Η αγγλική μετάφραση του 1840 μπορεί να σου φανεί παλιά και απαιτητική, ενώ οι ύμνοι δεν αφηγούνται μια ενιαία ιστορία.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς ο Πίνδαρος μετατρέπει μια αθλητική νίκη σε κάτι που αντέχει στον χρόνο: ποίηση γεμάτη μύθο, τόλμη και σκέψη για την ανθρώπινη ζωή.
Σελίδες από το βιβλίο
Τι κερδίζεις ρισκάροντας μια ζωή στην αφάνεια;
In the path doth a mighty peril lie;To the craven soul no welcome it gives.But, seeing a man must needs once die,Wherefore should I unto old age screenFrom peril a life that only lives,Sitting nameless and fameless in darkness unseen,In the deeds of the valiant never sharing?Nay, lies at my feet the challenge now:I will accept it for doing and daring!Good speed to mine heart’s desire grant thou!”Not fruitless the cry of his heart’s desiringWas uttered. The God heard gracious-souled,And crowned him with honour. Winged steeds untiringHe gave, and a chariot of gold. Χωρίς τραγούδι, ακόμη κι ο άθλος ξεχνιέται.
Even so, Agesidamus, when from emprise nobly wroughtA man descendeth all unsung to mansions of the dead,Scant pleasure all his toil hath won, his breath was spent for nought.But upon thee the sweet-voiced lyre and dulcet flute have shedThe grace of all their winsomeness: like some wide-spreading treeBy those Zeus-born Pierian Maids thy fame shall fostered be. Πού τελειώνει η φιλοδοξία και πού αρχίζει η έπαρση;
To chant a triumph than all more sweet,Inspiration-wafted, as one that fliesIn a chariot, on paths of utterance meet,Till I win unto Kronos’ Hill sunbright.O yea, in my Muses’ quiver liesA song-arrow winged for stronger flight.By diverse paths men upward aspire:Earth’s highest summit by kings is attained.Thou therefore look to attain no higherThan earth. Be it thine on the height thou hast gainedTo pace mid splendour of royal achievingThy life through: mine be it no less longTo consort with victors, from Hellas receivingThe world o’er praise for my song. Pindar.Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος κατέστρεψε τη Θήβα το 335 π.Χ., άφησε άθικτο το σπίτι και τους απογόνους του Πινδάρου, του πιο γνωστού ποιητή της πόλης.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Victory Odes»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν η αρχαία Ελλάδα, η ποίηση που ακούγεται δυνατά και οι ιστορίες που συνδέουν άθλους με μνήμη και ηθική. Η αγγλική μετάφραση του 1840 μπορεί να σου φανεί παλιά και απαιτητική, ενώ οι ύμνοι δεν αφηγούνται μια ενιαία ιστορία.
- Πώς είναι το «Victory Odes»;
- Οι ύμνοι περνούν γρήγορα από τη νίκη στον μύθο και στον ηθικό στοχασμό, με λυρική φωνή, παράξενες στροφές και αίσθηση μεγαλείου. Ατμόσφαιρα: δέος και περιέργεια. Μιλά για την ελευθερία, τη μνήμη και την ηθική.
- Τι να διαβάσω μετά το «Victory Odes»;
- Αν σου άρεσε το «Victory Odes», δοκίμασε «Το Άξιον Εστί» (Οδυσσέας Ελύτης), «Μήτηρ Θεού» (Άγγελος Σικελιανός) και «Oedipus Rex» (Sophocles).
Μια γεύση από τη ροή
Όταν θολώνει ο νους, ποιες λέξεις σε βοηθούν να σταθείς;
Όπου και να σας βρίσκει το κακό,αδελφοί όπου και να θολώνει ο νους σας μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.
Το Άξιον Εστί · Οδυσσέας Ελύτης
Ένα πουλί γυρίζει σπίτι ύστερα από μακρύ ταξίδι και βρίσκει τη φωλιά του.
Μικρούλα πνοή, που τη δροσιά θεϊκά το θρέφει, κοίτα πώς κυβερνάει δεξά ζερβά του τάφου του τη σαΐτα! Και νά· μια μέρα, στου σπιτιού το μεσιανό πατάρι, γοργόν, απ’ το πρωτόβραδο λιγνότερο φεγγάρι, αχαμνισμένο απ’ το μακρύ ταξίδι, καθώς σώνει την όψη ο κρύφιος έρωτας, το πρώτο χελιδόνι διανεύει ως ίσκιος άπιαστος στο δώμα απάνου κάτου, με συχνοφτερουγιάσματα τριγύρα απ’ τη φωλιά του …
Μήτηρ Θεού · Άγγελος Σικελιανός
What stays unforgiven when a crime becomes the price of peace?
My lot be still to lead The life of innocence and fly Irreverence in word or deed, To follow still those laws ordained on high Whose birthplace is the bright ethereal sky. No mortal birth they own, Olympus their progenitor alone: Ne’er shall they slumber in oblivion cold, The god in them is strong and grows not old.
Oedipus Rex · Sophocles
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή

