Το Άξιον Εστί
Οδυσσέας Ελύτης, 1959
Ένας ποιητικός στοχασμός για την ελληνική ιστορία και ταυτότητα, και για το φως που κερδίζεται μέσα από το σκοτάδι.
Ατμόσφαιρα: δέος, ελπίδα και αντίσταση. Μιλά για την ταυτότητα, την ελευθερία και την κοινωνία.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Όταν θολώνει ο νους, ποιες λέξεις σε βοηθούν να σταθείς;
Όπου και να σας βρίσκει το κακό,αδελφοί όπου και να θολώνει ο νους σας μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Οδυσσέας Ελύτης.Ο Ελύτης τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979, είκοσι χρόνια μετά την πρώτη έκδοση του «Άξιον Εστί».
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Οδυσσέας Ελύτης
Μαρία Νεφέλη
Οδυσσέας Ελύτης, 1978
Ένας ανήσυχος ποιητικός διάλογος για την ελευθερία, την επιθυμία και τους εαυτούς που επινοούμε, σε κοφτά, αξέχαστα αποσπάσματα.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Το Άξιον Εστί»;
- Ατμόσφαιρα: δέος, ελπίδα και αντίσταση. Μιλά για την ταυτότητα, την ελευθερία και την κοινωνία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το Άξιον Εστί»;
- Αν σου άρεσε το «Το Άξιον Εστί», δοκίμασε «Οκτάνα» (Ανδρέας Εμπειρίκος), «Αναφορά στον Γκρέκο» (Νίκος Καζαντζάκης) και «Το άλλο κρεβάτι» (Κώστας Ταχτσής).
Μια γεύση από τη ροή
Τρεις φίλοι αποφασίζουν πως οι αδικίες του κόσμου τους αφορούν.
Με το φίλο μου αυτό και μ’ έναν άλλο συμμαθητή, λιανοκόκαλο, λιγομίλητο, με γαλαζοπράσινα μάτια, ιδρύσαμε ένα καλοκαίρι, στις πάψες, μια καινούρια «Φιλική Εταιρεία». Συνεδριάζαμε κρυφά, πήραμε και δώσαμε όρκους, υπογράψαμε καταστατικά και θέσαμε σκοπό της ζωής μας: να πολεμούμε, χωρίς συμβιβασμό, σε όλη μας τη ζωή, την ψευτιά, τη σκλαβιά, την αδικία. Ο κόσμος μάς φάνηκε πως ήταν ψεύτης, άδικος, άτιμος, κι αναλάβαμε, εμείς οι τρεις, να τον σώσουμε.
Αναφορά στον Γκρέκο · Νίκος Καζαντζάκης
Μπορεί ένα αίτημα για ελπίδα να χωρέσει όλους τους ανθρώπους;
Μήπως αυτός ο άνθρωπος δεν είναι ήδη ο Αντώνης Σαμαράκης; Μήπως δε συνοψίζεται όλο το έργο του σε αυτό το βαθιά ανθρώπινο, αποφασιστικό και αδιαπραγμάτευτο αίτημα για ελπίδα και πίστη και αγάπη για τον άνθρωπο όλων των εποχών και όλων των τόπων;
Ζητείται ελπίς · Antonis Samarakis
Η άνοιξη γίνεται πιο όμορφη και πιο επικίνδυνη μαζί.
Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε, Κι’ όσ’ άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ’ άρματα σε κλειούνε. Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει, Και μες στη θάλασσα βαθιά ξαναπετιέται πάλι, Κι’ ολόλευκο εσύσμιξε με τ’ ουρανού τα κάλλη. Και μες στης λίμνης τα νερά, όπ’ έφθασε μ’ ασπούδα, Έπαιξε με τον ίσκιο της γαλάζια πεταλούδα, Που ευώδιασε τον ύπνο της μέσα στον άγριο κρίνο· Το σκουληκάκι βρίσκεται σ’ ώρα γλυκιά κι’ εκείνο. Μάγεμα η φύσις κι’ όνειρο στην ομορφιά και χάρη, Η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι· Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει· Όποιος πεθάνη σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.
Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι · Διονύσιος Σολωμός
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή