Ιφιγένεια εν Αυλίδι
Ευριπίδης (-481–-407), -405
Στην Αυλίδα, ένας ακινητοποιημένος ελληνικός στόλος μετατρέπει την αγωνία μιας οικογένειας σε δημόσια εντολή και φέρνει όλους μπροστά στο τίμημα του καθήκοντος. Η οικογενειακή αγωνία ανεβαίνει μέσα σε μια δραματική, βαριά αφήγηση, καθώς ο πόλεμος φέρνει το καθήκον αντιμέτωπο με την απώλεια.
Ατμόσφαιρα: φόβος, θλίψη και αντίσταση. Μιλά για την οικογένεια, τον πόλεμο και την ηθική.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι αρχαίες τραγωδίες που εξετάζουν τις συγκρούσεις ανάμεσα στην οικογένεια, τον πόλεμο και το καθήκον. Το παλιότερο ύφος της μετάφρασης και το σωζόμενο, ευρέως θεωρούμενο ανολοκλήρωτο τέλος ίσως δυσκολέψουν την ανάγνωση.
Γιατί να το διαβάσεις
Η «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» δίνει χώρο στην αγωνία πίσω από μια δημόσια απόφαση και θέτει δύσκολα ερωτήματα για το κόστος του καθήκοντος.
Σελίδες από το βιβλίο
Μια ικεσία για ζωή γυρίζει στις πρώτες λέξεις μιας οικογένειας.
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ Ω πάτερ μου, εάν είχον την δύναμιν της φωνής του Ορφέως, ώστε ψάλλουσα να πείθω τας πέτρας να με υπακούουν και διά των λόγων μου να γοητεύω τους ανθρώπους, θα το έπραττον και κατά την στιγμήν αυτήν. Αλλά, αφού τοιαύτην δύναμιν δεν έχω, τα δάκρυα μου λάβε καν, τα μόνα τα οποία να σοι δώσω δύναμαι. Αντί ικετηρίου κλάδου ελαίας ρίπτω εις τα γόνατά σου το σώμα μου αυτό, το οποίον αυτή εδώ σοι εγέννησε, και σε ικευτεύω, μη με θανατώσης τόσον νέαν. Είναι τόσον γλυκύ το φως της ζωής ! Ω, μη με στείλης να βλέπω τα υπό την γην. Πρώτη εγώ σε απεκάλεσα πατέρα και συ πρώτην εμέ κόρην σου. Δεν ενθυμείσαι ότι πρώτη εγώ καθήμενη εις τα γόνατα σου σ’ εφίλουν και σ’ εθώπευα ως και συ εμέ ; Όταν το μέλλον φοβίζει, ένα γνώριμο βλέμμα γίνεται κάτι που παίρνεις μαζί σου.
Ω, μα τον Πέλοπα, μα τον Ατρέα τον πατέρα σου και μα την μητέρα μου αυτήν, η οποία πρώτον πόνον δι’ εμέ ησθάνθη όταν μ’ εγέννα και δεύτερον τούτον σήμερον ότε με χάνει, ποίαν σχέσιν έχω εγώ με τον γάμον του Πάριδος και της Ελένης ; Διατί να χαθώ εγώ, πατέρα μου, δι’ αυτούς ; Κύτταξέ με με βλέμμα συμπαθές, φίλησέ με, να φέρω τουλάχιστον μαζή μου προς ενθύμησιν το βλέμμα και το φίλημά σου εκεί όπου θα υπάγω, εάν δεν εισακούσης την παράκλησίν μου. Ορέστη, αδελφέ μου, είσαι πολύ μικρός ώστε να βοηθήσης την αγαπητήν σου αδελφήν, αλλά κλαύσε και συ και παρακάλεσε τον πατέρα μας να μη θανατώση την αδελφήν σου. Τας συμφοράς αισθάνονται κάπως και τα νήπια. Ιδού, πατέρα μου, και αυτός ακόμη ο Ορέστης σε ικετεύει έστω και σιωπών. Λυπήσου με και φείσθητι της ζωής μου. Ο αποχαιρετισμός γίνεται τελετή που εκείνη αναλαμβάνει να οδηγήσει.
Σεις δε, νεανίδες, υμνήσατε την Άρτεμιν, την κόρην του Διός, τελούμενης της θυσίας μου, ίν’ ακούση τον ύμνον σας όλον το ελληνικόν στρατόπεδον εις ευτυχίαν του. Ας φέρουν τα ιερά κάνιστρα, ας ρίψουν εις το πυρ της θυσίας τον καθαρτήριον σίτον, ίν’ αναδώση την φλόγα ο βωμός, ο δε πατήρ μου ας επιθέση την δεξιάν του χείρα επί του βωμού. Έρχομαι να δώσω σωτηρίαν και νίκην εις τους Έλληνας. Φέρετε με, την πορθητήν του Ιλίου και της Τροίας, εις τον βωμόν. Δόσατέ μου στεφάνους ανθέων να στέψω την κόμην μου, όπως ούτως εστεμμένη ραντισθή διά του ύδατος της θυσίας. Χορεύσατε κύκλω του βωμού και του ναού υμνούσα την μακαρίαν άνασσαν θεάν Αρτέμισα, της οποίας την θείαν προσταγήν διά του αίματος και της θυσίας μου θα εκτελέσω. Ω μήτερ μου, μήτερ σεβαστή, τα δάκρυα μου χύνω από τούδε διά σε, διότι κατά την ώραν της θυσίας δεν επιτρέπονται δάκρυα. Ευριπίδης.Το έργο παρουσιάστηκε μετά τον θάνατο του Ευριπίδη. Το τέλος που σώζεται θεωρείται από πολλούς μελετητές ελλιπές.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Ιφιγένεια εν Αυλίδι»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι αρχαίες τραγωδίες που εξετάζουν τις συγκρούσεις ανάμεσα στην οικογένεια, τον πόλεμο και το καθήκον. Το παλιότερο ύφος της μετάφρασης και το σωζόμενο, ευρέως θεωρούμενο ανολοκλήρωτο τέλος ίσως δυσκολέψουν την ανάγνωση.
- Πώς είναι το «Ιφιγένεια εν Αυλίδι»;
- Η οικογενειακή αγωνία ανεβαίνει μέσα σε μια δραματική, βαριά αφήγηση, καθώς ο πόλεμος φέρνει το καθήκον αντιμέτωπο με την απώλεια. Ατμόσφαιρα: φόβος, θλίψη και αντίσταση. Μιλά για την οικογένεια, τον πόλεμο και την ηθική.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ιφιγένεια εν Αυλίδι»;
- Αν σου άρεσε το «Ιφιγένεια εν Αυλίδι», δοκίμασε «Οιδίπους Τύραννος» (Σοφοκλής), «Ιλιάδα» (Αλέξανδρος Πάλλης) και «Για την πατρίδα» (Πηνελόπη Δέλτα).
Μια γεύση από τη ροή
Μια ζωή μπορεί να μοιάζει ζηλευτή ώσπου να γραφτεί η τελευταία της σελίδα.
Αλλοί σας γενεές θνητών, πως η ζωή σας τίποτε, τίποτε δεν αξίζει! Ποιος τάχα, ποιος θε να ’ν’ αυτός ο ζηλεμένος ο θνητός,που πιότερη ευτυχία φέρει παρ’ όσηνε χρειάζεται ευτυχισμένος να φανή, κι έπειτα στην κακομοιριά να πέση; Τη δική σου πέρνοντας εγώ παράδειγμα την τύχην, δυστυχισμένε Οιδίπου, κανέναν δεν καλοτυχίζω.
Οιδίπους Τύραννος · Σοφοκλής
Μια γυναίκα λέει στον άντρα της πως προτιμά να πεθάνει παρά να μείνει πίσω.
Τότε έτσι εκείνος κοίταξε σωπώντας το παιδί του με θλιβερό χαμόγελο· κι’ η όμορφη Αντρομάχη ήρθε κλαμένη, τούπιασε σφιχτά το χέρι κι’ είπε « Καημένε, αχ το φιλότιμο θα σ’ αφανίσει. Πες μου, » τ’ αθώο αφτό δεν το πονάς, δε λυπάσαι εμένα » που μάβρη χήρα κι’ έρημη σε λίγο θα μ’ αφήκεις ; » Τι γρήγορα όλοι οι Δαναοί θα τρέξουν να σε σφάξουν. » Μα αν είναι να σε στερηθώ, καλύτερα για μένα » να με σκεπάσει η μάβρη Γης! Γιατί άλλο πια αντιστύλι » δε θα μου μείνει, μόν καημοί, τα μάτια σα σφαλίσεις. » Μηγάρ πατέρα εγώ ’χω πια ή τη γλυκιά μου μάννα ;
Ιλιάδα · Αλέξανδρος Πάλλης
Τα νέα που πνίγουν τη γιορτή πριν προλάβει να τελειώσει.
Όταν μαθεύτηκε στη χώρα η επιστροφή του Σαμουήλ και η καταστροφή του στρατού του, η χαρά της παραμονής μεταστράφηκε σε θρήνο. Ποτάμια δάκρυα έπνιξαν τα τραγούδια. Δεν ήταν σπίτι όπου να μην έκλαιγαν ένα χαμένο γιο ή άντρα ή πατέρα.
Για την πατρίδα · Πηνελόπη Δέλτα
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή