Κάτω απ’ τη μηλιά
Μαρία Τζιρίτα, 2021
Τρεις γυναίκες από διαφορετικές γενιές έρχονται αντιμέτωπες με το οικογενειακό παρελθόν και με τη δυνατότητα να χαράξουν τη δική τους πορεία.
Ατμόσφαιρα: ελπίδα, ανησυχία και περιέργεια. Μιλά για την οικογένεια, την ελευθερία και την ταυτότητα.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Πόσο από το μέλλον σου ανήκει στην ιστορία που κληρονόμησες;
Η αληθινή ιστορία τριών γυναικών, από τρεις διαφορετικές γενιές, έρχεται να μας διδάξει με έναν συγκλονιστικό τρόπο πως πάντα υπάρχει ελπίδα να ξεφύγουμε από το πεπρωμένο μας και να φτιάξουμε τη ζωή μας όπως ακριβώς τη θέλουμε και μας αξίζει. Μαρία Τζιρίτα.Τα διαθέσιμα αποσπάσματα δεν δίνουν αρκετά στοιχεία για ένα συγκεκριμένο, επιβεβαιωμένο βιογραφικό ή εκδοτικό γεγονός.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Μαρία Τζιρίτα
Το άλλο της μισό
Μαρία Τζιρίτα, 2026
Ένα ελληνικό μυθιστόρημα για μια γυναίκα που κουβαλά τη βία και την προδοσία της παιδικής της ηλικίας, ενώ αναζητά τη δυνατότητα μιας νέας αρχής.
Η καρδιά του βράχου
Μαρία Τζιρίτα, 2018
Μια νεαρή μοδίστρα από την Ελλάδα χτίζει τη δική της ζωή στο Τορόντο, ενώ η οικογένεια, η νοσταλγία και ο έρωτας την τραβούν πίσω.
Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει
Μαρία Τζιρίτα, 2012
Ένα κορίτσι που μεγαλώνει με την εγκατάλειψη εξακολουθεί να αναζητά αγάπη, αποδοχή και τον πατέρα που δεν γνώρισε.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Κάτω απ’ τη μηλιά»;
- Ατμόσφαιρα: ελπίδα, ανησυχία και περιέργεια. Μιλά για την οικογένεια, την ελευθερία και την ταυτότητα.
- Τι να διαβάσω μετά το «Κάτω απ’ τη μηλιά»;
- Αν σου άρεσε το «Κάτω απ’ τη μηλιά», δοκίμασε «Μια οικογενειακή υπόθεση» (Claire Lynch), «Το νησί» (Victoria Hislop) και «Θεριστές» (Ζαχαρίας Μαυροειδής).
Μια γεύση από τη ροή
Ένα γράμμα γίνεται ο δρόμος προς όσα έμειναν ανείπωτα.
Το μόνο στοιχείο που διαθέτει για να ξετυλίξει το κουβάρι του παρελθόντος είναι ένα γράμμα που της δίνει η μητέρα της. Της υπόσχεται πως, αν το παραδώσει σε μια παλιά της φίλη, θα μάθει όλη την αλήθεια.
Το νησί · Victoria Hislop
Η αγωνία να ελπίζεις πως κάποιος θα σε αναγνωρίσει.
«Θα κλείσω τα μάτια» τραγουδούσε η Μοσχολιού απ’ τα ηχεία της παραλιακής ψαροταβέρνας. Είχανε παραγγείλει γαριδομακαρονάδα για το τελευταίο ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ τους δείπνο στο νησί. Ο Λούτσιο στροβίλιζε επί ματαίω μια πιρουνιά στο πιάτο του. Το στομάχι κόμπος, ο λαιμός φιόγκος – δεν κατέβαινε μπουκιά. Ώσπου ξάφνου… «Αν είναι η αγάπη αμαρτία». Κάθεται σ’ ένα τραπέζι λοξά πίσω του. Τρώει παρέα με τη σύζυγο και τα δύο τους παιδιά. Πόση ώρα να ’ναι εκεί; Λες να τον έχει δει; Πίνει μισή γουλιά νερό. Η mamma απορροφημένη στον αποκεφαλισμό των γαρίδων της μικρής. Έρχονται τα αχνιστά μύδια, αναμπουμπούλα στο τραπέζι, ικανός αντιπερισπασμός. Σηκώνεται να πάει τουαλέτα. Διαγράφει μια ελικοειδή διαδρομή προκειμένου να περάσει από μπροστά του.
Θεριστές · Ζαχαρίας Μαυροειδής
Να λαχταράς την εγγύτητα και να μην ξέρεις πώς να τη δώσεις.
Αλύτης. Εκαυχήθη ότι εφόνευσε).* Η αδελφή του η Νίτσα μού έλεγε ότι ο πατέρας μου ήταν άνθρωπος που αναζητούσε την ανθρώπινη ζεστασιά αλλά ήταν ανίκανος να τη δώσει. Εκείνη η σκηνή στα δεκατρία του χρόνια του είχε αφήσει μία χρόνια συναισθηματική αναπηρία. Ενθουσιαζόταν αλλά δεν εμπιστευόταν. Κυκλοφορούσε για χρόνια με ένα πιστόλι στη μετακατοχική Θεσσαλονίκη και αναζητούσε εκδίκηση. Ο Νέστωρ (Νεστορά κης) τον έστειλε στο ασφαλές καταφύγιο, στο Βέλγιο, στη Λιέγη στον Μασκαλιέ. Ο Νέστωρ ήταν συνέταιρος με τον Μασκαλιέ και μπορούσε να του εμπιστευθεί το παιδί του αδελφού του που ήταν δυο φορές παιδί του. Το Βέλγιο θα του προσέφερε ένα ασφαλές καταφύγιο για να ξεχάσει το φονικό, έτσι πίστευε.
Πατριδογνωσία · Τάσος Τέλλογλου
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή