Η καρδιά του βράχου
Μαρία Τζιρίτα, 2018
Μια νεαρή μοδίστρα από την Ελλάδα χτίζει τη δική της ζωή στο Τορόντο, ενώ η οικογένεια, η νοσταλγία και ο έρωτας την τραβούν πίσω.
Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, ελπίδα και τρυφερότητα. Μιλά για την οικογένεια, την ελευθερία και την αγάπη.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Πότε η ζωή που διάλεξες βαραίνει περισσότερο από εκείνη που σου λείπει;
Της άρεσε η ζωή στο Τορόντο, κι ας πονούσε από νοσταλγία για την πατρίδα και την οικογένειά της. Της εξασφάλιζε την ελευθερία που τόσο ποθούσε από μικρό κοριτσάκι. Μπορούσε να δουλεύει και να κερδίζει τα δικά της χρήματα, χωρίς να εξαρτάται από κανέναν. Ήταν μόλις είκοσι χρόνων κι όριζε τη ζωή της όπως ήθελε εκείνη. Πώς και γιατί να τα θυσιάσει όλα αυτά; Μαρία Τζιρίτα.Η ιστορία κινείται ανάμεσα σε ένα χωριό της Ελλάδας και το Τορόντο, μετανάστευση και οικογενειακούς δεσμούς στο επίκεντρο.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Μαρία Τζιρίτα
Το άλλο της μισό
Μαρία Τζιρίτα, 2026
Ένα ελληνικό μυθιστόρημα για μια γυναίκα που κουβαλά τη βία και την προδοσία της παιδικής της ηλικίας, ενώ αναζητά τη δυνατότητα μιας νέας αρχής.
Κάτω απ’ τη μηλιά
Μαρία Τζιρίτα, 2021
Τρεις γυναίκες από διαφορετικές γενιές έρχονται αντιμέτωπες με το οικογενειακό παρελθόν και με τη δυνατότητα να χαράξουν τη δική τους πορεία.
Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει
Μαρία Τζιρίτα, 2012
Ένα κορίτσι που μεγαλώνει με την εγκατάλειψη εξακολουθεί να αναζητά αγάπη, αποδοχή και τον πατέρα που δεν γνώρισε.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Η καρδιά του βράχου»;
- Ατμόσφαιρα: λαχτάρα, ελπίδα και τρυφερότητα. Μιλά για την οικογένεια, την ελευθερία και την αγάπη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η καρδιά του βράχου»;
- Αν σου άρεσε το «Η καρδιά του βράχου», δοκίμασε «Ψίθυροι της πόλης» (Rachel O’connor), «Πάγος και αστροφεγγιά» (Σάρα Τζ. Μάας) και «Λυκόφως» (Stephenie Meyer).
Μια γεύση από τη ροή
Ο κίνδυνος πλησιάζει μέσα από μια μικρή, παράξενη κίνηση.
Η πόρτα του στάβλου άνοιξε με δύναμη ύστερα από μια καλοζυγισμένη κλοτσιά. Μια σειρά τριξίματα έδειξαν ότι κάποιος κατέβαινε τη σκάλα. Η Μελίνα εγκατέλειψε την προσπάθεια να αναπνεύσει και έκλεισε σφιχτά τα μάτια. Όταν τα άνοιξε, είδε τον σκοτεινό όγκο ενός άντρα να στέκεται ακριβώς μπροστά στη στοίβα με τα ξύλα. Το δάχτυλό της τυλίχτηκε γύρω από τη σκανδάλη. Ο άντρας έσκυψε για να πιάσει κάτι και έγειρε το κεφάλι του για να εξετάσει το ύφασμα που κρατούσε στο χέρι. Τα μαλλιά του ήταν ξανθά σαν την άμμο της λίμνης. Μετά έχωσε τη μύτη του στην πτυχή του μαντιλιού της και το μύρισε.
Ψίθυροι της πόλης · Rachel O’connor
Η μνήμη μιας απώλειας χωρά ακόμη και στο πιο ήσυχο γεύμα.
Εξακολουθούσα να θυμάμαι εκείνη την στιγμή, στον ύπνο και τον ξύπνιο μου. Την όψη του προσώπου του, την ακινησία του στήθους του, το σπάσιμο του δεσμού ανάμεσά μας. Εξακολουθούσα να αισθάνομαι εκείνο το κενό στο στήθος μου, εκεί όπου φώλιαζε κάποτε ο δεσμός, εκεί όπου φώλιαζε... αυτός. Ακόμη και τώρα που ο δεσμός αυτός ρέει πάλι ανάμεσά μας σαν ποταμός αστροκέντητης νυχτιάς, η ηχώ του χαμού του επιμένει να αντηχεί· να με αποσπά από τον ύπνο· να με αποσπά από μια συζήτηση, από τη ζωγραφική που τόσο αγαπώ, από την απόλαυση ενός γεύματος.
Πάγος και αστροφεγγιά · Σάρα Τζ. Μάας
Η ανακούφιση του να μη χρειάζεται να δείχνεις χαρούμενη.
Ένα από τα καλά του Τσάρλι είναι ότι δεν τριγυρνά γύρω σου όλη την ώρα. Με άφησε στην ησυχία μου να τακτοποιήσω τα πράγματά μου και να βολευτώ, ένας άθλος εντελώς αδύνατος για τη μητέρα μου. Ήταν ωραία να είμαι μόνη μου, να μη χρειάζεται να χαμογελώ και να δείχνω ευχαριστημένη· ήταν μια ανακούφιση το ότι μπορούσα να κοιτάζω το πέπλο της βροχής έξω από το παράθυρο αποκαρδιωμένη, αφήνοντας απλώς να τρέξουν μερικά δάκρυα. Δεν ήθελα να πλαντάξω στο κλάμα. Αυτό θα το έκανα την ώρα του ύπνου, όταν θα έπρεπε να σκεφτώ το επόμενο πρωί.
Λυκόφως · Stephenie Meyer
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή