Κάτω απ’ τη μηλιά
Μαρία Τζιρίτα, 2021
Three women across generations confront the family past and the possibility of choosing a different life.
Feels like hope, unease and curiosity. About family, freedom and identity.
A page from the book
How much of your future belongs to the story you inherited?
Η αληθινή ιστορία τριών γυναικών, από τρεις διαφορετικές γενιές, έρχεται να μας διδάξει με έναν συγκλονιστικό τρόπο πως πάντα υπάρχει ελπίδα να ξεφύγουμε από το πεπρωμένο μας και να φτιάξουμε τη ζωή μας όπως ακριβώς τη θέλουμε και μας αξίζει. Μαρία Τζιρίτα.The supplied excerpts do not provide enough reliable information for a specific biographical or publication-history fact.
Books that feel like this
More by Μαρία Τζιρίτα
Το άλλο της μισό
Μαρία Τζιρίτα, 2026
A Greek novel about a woman shaped by childhood violence and betrayal, and the difficult possibility of beginning again.
Η καρδιά του βράχου
Μαρία Τζιρίτα, 2018
A young Greek seamstress builds an independent life in Toronto while family, longing and the promise of love pull her toward home.
Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει
Μαρία Τζιρίτα, 2012
A girl marked by abandonment keeps reaching for love, belonging, and the father she has never known.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Κάτω απ’ τη μηλιά like?
- Feels like hope, unease and curiosity. About family, freedom and identity.
- What should I read after Κάτω απ’ τη μηλιά?
- If you liked Κάτω απ’ τη μηλιά, try Μια οικογενειακή υπόθεση (Claire Lynch), Το νησί (Victoria Hislop) and Θεριστές (Ζαχαρίας Μαυροειδής).
A taste of the feed
A sealed piece of family history, passed from one woman to another.
Το μόνο στοιχείο που διαθέτει για να ξετυλίξει το κουβάρι του παρελθόντος είναι ένα γράμμα που της δίνει η μητέρα της. Της υπόσχεται πως, αν το παραδώσει σε μια παλιά της φίλη, θα μάθει όλη την αλήθεια.
Το νησί · Victoria Hislop
The unbearable suspense of hoping someone might recognise you.
«Θα κλείσω τα μάτια» τραγουδούσε η Μοσχολιού απ’ τα ηχεία της παραλιακής ψαροταβέρνας. Είχανε παραγγείλει γαριδομακαρονάδα για το τελευταίο ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ τους δείπνο στο νησί. Ο Λούτσιο στροβίλιζε επί ματαίω μια πιρουνιά στο πιάτο του. Το στομάχι κόμπος, ο λαιμός φιόγκος – δεν κατέβαινε μπουκιά. Ώσπου ξάφνου… «Αν είναι η αγάπη αμαρτία». Κάθεται σ’ ένα τραπέζι λοξά πίσω του. Τρώει παρέα με τη σύζυγο και τα δύο τους παιδιά. Πόση ώρα να ’ναι εκεί; Λες να τον έχει δει; Πίνει μισή γουλιά νερό. Η mamma απορροφημένη στον αποκεφαλισμό των γαρίδων της μικρής. Έρχονται τα αχνιστά μύδια, αναμπουμπούλα στο τραπέζι, ικανός αντιπερισπασμός. Σηκώνεται να πάει τουαλέτα. Διαγράφει μια ελικοειδή διαδρομή προκειμένου να περάσει από μπροστά του.
Θεριστές · Ζαχαρίας Μαυροειδής
To long for closeness and still be unable to offer it.
Αλύτης. Εκαυχήθη ότι εφόνευσε).* Η αδελφή του η Νίτσα μού έλεγε ότι ο πατέρας μου ήταν άνθρωπος που αναζητούσε την ανθρώπινη ζεστασιά αλλά ήταν ανίκανος να τη δώσει. Εκείνη η σκηνή στα δεκατρία του χρόνια του είχε αφήσει μία χρόνια συναισθηματική αναπηρία. Ενθουσιαζόταν αλλά δεν εμπιστευόταν. Κυκλοφορούσε για χρόνια με ένα πιστόλι στη μετακατοχική Θεσσαλονίκη και αναζητούσε εκδίκηση. Ο Νέστωρ (Νεστορά κης) τον έστειλε στο ασφαλές καταφύγιο, στο Βέλγιο, στη Λιέγη στον Μασκαλιέ. Ο Νέστωρ ήταν συνέταιρος με τον Μασκαλιέ και μπορούσε να του εμπιστευθεί το παιδί του αδελφού του που ήταν δυο φορές παιδί του. Το Βέλγιο θα του προσέφερε ένα ασφαλές καταφύγιο για να ξεχάσει το φονικό, έτσι πίστευε.
Πατριδογνωσία · Τάσος Τέλλογλου
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed